Hellas schrijft historie

Hellas schrijft historie
In het hol van de leeuw werd de hegemonie doorbroken. Op de vloer waar Peter Portengen als trainer van HV Kras/Volendam drie kampioensfeestjes op een rij vierde, onttroonde hij de titelverdediger met Hellas, de club waar hij afgelopen zomer na vier seizoenen Volendam naartoe verkaste. Met een 28-31 zege in het derde en beslissende duel schreven de Hellenen – met het eerste landskampioenschap in de Haagse historie – clubgeschiedenis.

Portengen nam direct talloze felicitaties in ontvangst. Niet alleen van de Haagse fans, die door het dolle heen waren, maar ook van veel Volendamse clubmensen. „Ik ga straks gewoon even de dijk over”, gaf hij hun mee, refererend aan de rondtochten in de open bus, die in de laatste drie seizoenen verbonden waren aan de triomf. Als voormalig trainer kende hij de opponent door en door. Toch moet ook hij geschrokken zijn van de royale afstand die Hellas in de met 1500 man gevulde Volendamse sporthal mocht nemen. In no time stond het 2-9 en daarmee legden de bezoekers het fundament voor geschiedschrijving. „We wilden met een wat hoger tempo beginnen, maar dat de beginfase zo uitpakte, dat moet iedereen hebben verrast”, zei Portengen. „Onbegrijpelijk”, bracht Volendamtrainer Maurice Canton uit. „De beleving was in de aanloop naar deze wedstrijd zó goed, dan is het onverklaarbaar dat je je zo laat afbluffen.”

Defensief kraakte Volendam aan alle kanten, zodat cirkelspeler Leon van Schie telkens bereikt kon worden. Bovendien kon de jonge reservedoelman Simon Molenaar, vorige week uitblinker, niet nog eens dat niveau halen. Typerend was dat Jong Oranjeklant Bobby Schagen met zijn zeventien jaar bij de thuisclub zich als enige aan de malaise onttrok met uiteindelijk veertien treffers en er veel moest komen van Herman Tol, die dit seizoen slechts drie wedstrijden in actie kwam. „De rest brengt te weinig en dat is frustrerend”, vond Canton. De hechtheid die eerder tot een Volendamse trilogie leidde, viel nu alleen te ontwaren aan Haagse zijde. Ook toen de thuisclub terugkwam tot 15-18 en Hellas-regisseur Eelco Overkleeft wat minder dominant was, bleven de bezoekers onverstoorbaar.

Op het moment dat Volendams schutter Marco Beers, die geen stempel op de wedstrijd kon drukken, in de slotseconden werd afgevoerd met een gebroken sleutelbeen, rolden Hellas-spelers en fans over elkaar heen van ontlading. „Vorig jaar naderden we Volendam al, maar toen verloren we het hoofd in de halve finale”, zei Overkleeft, die er in diezelfde slotfase na een elleboogstoot met rood afging. In voorgaande seizoenen gebeurde hem dat regelmatig eerder in de wedstrijd. „Dat laatste stukje mentale weerbaarheid heeft Portengen bij mij en in de ploeg gebracht”, stelde Overkleeft, die één keer eerder, als speler van Aalsmeer, de kampioensschaal vast mocht houden. „Maar als zoiets met de club gebeurt waar je handbal hebt geleerd, dan is dat wel heel erg mooi. Al besef ik het zelf nog niet helemaal.”