Het verschil met toen ik 16 was en de jeugd die nu 16 zijn is duidelijk aanwezig.
Wij stonden op een plein, trapten daar een balletje, fietsten een rondje door het dorp, scoorden een patatje of kroketje en gingen weer naar het plein om weer van voor af aan te beginnen.
Er kwam wel eens een bal in iemands tuin, maar schade werd dan betaald. Troep ging in een vuilniszak die aan een paaltje hing. Mensen die om 19:00 begonnen te klagen over herrie kregen de bekende middelvinger. Om 22:00 waren we allemaal thuis. Er waren er enkelen die rookten, sommige ook soms een "dikkie" en verder geen rare dingen.
Nu staan er 20 figuren, met brommers en auto's. Er worden kilo's troep gemaakt per avond wat niet wordt opgeruimd. Mensen worden uitgescholden en bedreigd. Bezittingen van buurtbewoners worden gesloopt. Er worden verschillende soorten drugs gebruikt en de troep blijft slingeren. Er wordt tot ver na 22:00 uur zeer veel lawaai gemaakt. Etc. etc.
Daar zit toch een groot verschil in en dat heeft naar mijn idee grotendeels met opvoeding te maken.
Mijn vader wist waar ik uithing. Hij controleerde dit ook van tijd tot tijd. Als het niet klopte was het foute boel voor mij. Er waren gewoon duidelijke regels en er was speelruimte genoeg om mezelf niet te vervelen. Dat en controle en controle is geen wantrouwen, zorgt ervoor dat ik geen drugsverslaafde hangjongere ben geworden en nu een goede baan heb met een erg leuke vrouw en een nog veel leuker kind.