Ruim de helft van de Markermeerdijk tussen Edam en Amsterdam voldoet niet aan de veiligheidsnormen. De waterkering kampt met scheurvorming, bodemdaling en verzakkingen. Structurele verzwaring is dringend noodzakelijk.
Dat blijkt uit onderzoek in opdracht van het Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier (HHNK). Vice-dijkgraaf Ben Hakvoort: ,,Elke vijf jaar onderwerpen we de dijk aan een APK-keuring, een fundamentele toets die leidt tot een algehele beoordeling van de conditie. We willen de versterking per dijkvak in overleg met bewoners uitwerken. Qua uitvoering zijn vrijwel alle opties denkbaar.''
Volgens begeleidend ingenieur Michel Tonneiijck voert de huidige situatie terug tot het jaar 1920. ,,Toen is de dijk eigenlijk voor het laatst versterkt. Pas in 2003 is door de regering officieel besloten het Markermeer niet in de polderen. Vanaf dat moment is ook de status veranderd van zeedijk naar meerdijk. Meerdijken ondervinden een structureel andere belasting. Omdat het water langer tegen de dijk staat, wordt de bodem weker.''
Dat blijkt uit onderzoek in opdracht van het Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier (HHNK). Vice-dijkgraaf Ben Hakvoort: ,,Elke vijf jaar onderwerpen we de dijk aan een APK-keuring, een fundamentele toets die leidt tot een algehele beoordeling van de conditie. We willen de versterking per dijkvak in overleg met bewoners uitwerken. Qua uitvoering zijn vrijwel alle opties denkbaar.''
Volgens begeleidend ingenieur Michel Tonneiijck voert de huidige situatie terug tot het jaar 1920. ,,Toen is de dijk eigenlijk voor het laatst versterkt. Pas in 2003 is door de regering officieel besloten het Markermeer niet in de polderen. Vanaf dat moment is ook de status veranderd van zeedijk naar meerdijk. Meerdijken ondervinden een structureel andere belasting. Omdat het water langer tegen de dijk staat, wordt de bodem weker.''
Lees meer over de status van de Markermeerdijk in Dagblad Waterland van donderdag 12 juni