Megafestijnen met Hollandse artiesten een Mega-succes
Megafestijnen met Hollandse artiesten een Mega-succes
Heel simpel. Je zet een tent voor zes- tot achtduizend feestgangers in een weiland, laat veertig Hollandse artiesten (levens)liederen galmen en klaar is Kees. Zo zou je de steeds vaker opduikende Megapiratenfestijnen in de lage landen enigszins oneerbiedig kunnen duiden. Heel simpel gesteld is dat het ook. Minder eenvoudig: de uit het oosten van het land naar alle uithoeken overgewaaide muziekfeesten zijn retestrak geregeld, overal uitverkocht en vooral op het platteland al bijna niet meer weg te denken.
Metro ging onlangs eens kijken bij dit fenomeen, in dit geval in Volendam. Daar werd het grootste Megapiratenfestijn sinds de start in 2004 neergezet, want: tweedaags en ruim twaalfduizend meezingfans in de knalrode Moonstartent. Nestelende weidevogels gooiden nog bijna roet in het organisatie-eten, maar het evenement mocht tot opluchting van de ‘baas’ en man van het eerste uur Eddy Mensink uit het Overijsselse Nieuwleusen toch doorgaan. Vieringen noemt Mensink zijn kindje, geen feesten. Vieringen van het piratenleven. Waarom dat woord piraten? Ook deze verslaggever, die de volgende dag ongelukkigerwijs in een ambulance belandde, kreeg de veelgestelde vraag: “Lag je in een piratenpak in die ziekenwagen?” Maar nee. Piraten zijn (en waren) populaire illegale radiozenders die het levenslied de ether in slingeren. Mensink doet dat af en toe nog, vanuit een schuurtje. Bang dat ie wordt gepakt op basis van dit verhaal is ie niet. “Dan begin ik toch weer opnieuw?”
Hij regelt dit jaar negentien piratenevenementen en dat regelen is Mensinks beroep. Van Lutjebroek tot Lemelerveld en Surhuisterveen: de tickets vliegen met duizenden weg. Net als in Landgraaf, dat niet alleen Pinkpop binnen de gemeentegrenzen heeft. Mensink heeft vier vaste compagnons, waaronder Aloys Buys uit de stal van Volendam Music. Zoon van Jan Smit-manager Jaap en deel uit makend van nog veel meer goud uit het dorp van de Palingsound. Nick & Simon, de 3 J’s, natuurlijk zijn ze er bij deze thuiswedstrijd bij, net als headliner (of noemen ze dat hier gewoon afsluiter?) Jan Smit.
Mensink en Buys laten backstage alles rustig zien. De vader en moeder van Jannes drinken koffie, de pa en ma van Jan Smit maken een babbel met alleman. Henk van de Havenzangers drinkt een drankje, Marianne Weber wacht geduldig op de aankondiging van vaste presentator Willy Oosterhuis (‘dit is een hééle grote hit’ en ‘deze mag zéééker niet ontbreken’). Vijf, zes uur lang de ene na de andere artiest, onvoorstelbaar. En: exact om 1 uur ‘s nachts sluit de tent. Mensink toont een commandowagen. Elke bezoeker wordt continu met camera in de gaten gehouden. “In vier jaar tijd is het nog nooit nodig geweest”, zegt de rustige organisator. “Maar als je wat regelt moet je het goed doen.”
Een biertje kost hier nog 1 euro 70 en daarvoor koop je muntjes, onder meer bij twee vrolijke zestigers, Ewold en Alie Mensink. Juist ja, vader en moeder van. Ze zijn er trouw bij, net als de Volendammer Vishandel, of het nou in Groningen is of hier. De menigte drinkt het en joelt mee met Peter Beense en Peter Koelewijn. Met Wolter Kroes en Grad Damen. “Van onbekend, tot wereldberoemd. De Hollandse artiest komt graag”, stelt Mensink tevreden.
Dan binnen in de tent (5000 vierkante meter, 15 mensen bouwen hem in drie dagen op). Wie denkt dat Metro in een bejaardenfeest is beland: vergeet het. Bussen vol jeugd zijn toegestroomd, zo blijkt. Jonge meiden met Volendammer mutsen zingen over Kleine Greetje uit de Polder. Stoere jongens klappen voor Thomas Berge. “Volgens mij heet deze artiest Geenideewiedatis”, zegt Diane Smit. “Iedereen die we niet kennen noemen we Geenideewiedatis.” Ze buigt voorover en biedt haar rug aan. “Dat schrijft voor jou gemakkelijker.”
“Nog een liedje, nog een liedje!”, joelt het publiek na middernacht. Nick & Simon en Jan Smit krijgen de tent werkelijk aan het kolken. Diane en haar vriendinnen turven wie van het eerstgenoemde duo de leukste is. Zowel links als rechts krijgt zes streepjes. “We weten eigenlijk niet welke Nick is en welke Simon, dus we doen links en rechts.” Zo gaat dat, het maakt niemand wat uit. De mooiste vraag van de avond gaat bij de aan- en afvoerroute van de lading artiesten over hetzelfde Volendammer duo. In mooi dialect klinkt: “Is Nick & Simon er al?” Heerlijk plattelands, daar waar het Megapiratenfestijn helemaal thuishoort.
www.megapiratenfestijn.nl