De muur

De muur
Hij oogt als uit de Middeleeuwen. Ik stond er even stil, keek naar zijn doorleefd uiterlijk, zijn ondoorgrondelijkheid en stille schoonheid. Ik kreeg beelden van een pastoor met nonnetjes in de kerktuin. In een pril voorjaarszonnetje baden zij de rozenkrans. De kerkklok luidde helder en dwingend. ‘Kom dan’, ‘Kom dan’ zat in het ritme opgesloten.

Op de muur prikkeldraad en in het verlengde het stalen hek van de bijbehorende school. Vol met kruisjes en op slot. Mijn vriendje zat vroeger op deze school, hij was katholiek. Hij droeg een medaille in zijn hemd en moest elke week biechten. Anders kreeg je een zwart vlekje op je ziel. De medaille was de heilige Franciscus en bij het biechten verzon hij maar wat, maar dat wist ik toen niet.

Mijn school had geen hek en ook geen kruisjes. Met het vriendje speelde ik na schooltijd op de vesting. Met houten zwaarden vochten we tegen de ‘papen’ en na het sneuvelen gingen we voetballen. Nu is de pastoor weg, nonnetjes zie je alleen nog bij de paus, de katholieke school heet nu toepasselijk ‘nieuwe school’ en kinderen weten niet meer wat biechten is. Alleen de muur, het hek en de veel legere kerk staan er nog. Nu zoveel jaren verder zie ik opeens de schoonheid van die oude muur aan de Achterhaven.

Sjeep