Een kruistocht tegen drugs. Gary Kok streed met haar Moedige Moeders met open vizier. Trok van leer tegen bureaucratische hulpverleners en stroperige overheden. Spaarde niemand, ook zichzelf niet. Na vijf jaar vechten is het tijd voor ontspanning.
,,Ik heb geleerd om dingen naast me neer te leggen'', zegt Kok op haar dakterras. Ze verwijst naar haar ongenoegen over politieke tegenwerking en strijd tegen Brijder Verslavingzorg. Een gevecht tegen windmolens.
,,Alleen het verdriet van andere moeders. Daar lag ik 's nachts wakker van. Ik weet wat een ellende het is. Je hebt het gevoel dat ze denken: 'Gary lost het wel op'. Je wilt helpen, maar ze moeten het zelf doen. Dat gevecht om je kind te redden kan jaren duren. Dat was het ergste. En mijn machteloosheid als Ruud (haar inmiddels afgekickte zoon, red.) niet clean kon blijven.''
De wanhoop is uit haar stem verdwenen. De gespannen moeder, die op datzelfde dakterras vijf jaar geleden alleen anoniem haar eerste interview over Moedige Moeders wilde geven, is nu een zelfverzekerde vrouw. Haar ogen glinsteren nog steeds, maar niet meer van verdriet.
,,Ik heb geleerd om dingen naast me neer te leggen'', zegt Kok op haar dakterras. Ze verwijst naar haar ongenoegen over politieke tegenwerking en strijd tegen Brijder Verslavingzorg. Een gevecht tegen windmolens.
,,Alleen het verdriet van andere moeders. Daar lag ik 's nachts wakker van. Ik weet wat een ellende het is. Je hebt het gevoel dat ze denken: 'Gary lost het wel op'. Je wilt helpen, maar ze moeten het zelf doen. Dat gevecht om je kind te redden kan jaren duren. Dat was het ergste. En mijn machteloosheid als Ruud (haar inmiddels afgekickte zoon, red.) niet clean kon blijven.''
De wanhoop is uit haar stem verdwenen. De gespannen moeder, die op datzelfde dakterras vijf jaar geleden alleen anoniem haar eerste interview over Moedige Moeders wilde geven, is nu een zelfverzekerde vrouw. Haar ogen glinsteren nog steeds, maar niet meer van verdriet.
Meer in het Noordhollands Dagblad van woensdag 1 oktober
Update 1 oktober: hieronder het gehel artikel
Gary Kok: ’Moeders houden de verslaving in stand, ze doen dat uit liefde’
Een kruistocht tegen drugs. Gary Kok streed met haar Moedige Moeders met open vizier. Trok van leer tegen bureaucratische hulpverleners en stroperige overheden. Spaarde niemand, ook zichzelf niet. Na vijf jaar vechten is het tijd voor ontspanning.
,,Ik heb geleerd om dingen naast me neer te leggen’’, zegt Kok op haar dakterras. Ze verwijst naar haar ongenoegen over politieke tegenwerking en strijd tegen Brijder Verslavingzorg. Een gevecht tegen windmolens. ,,Alleen het verdriet van andere moeders. Daar lag ik ’s nachts wakker van. Ik weet wat een ellende het is. Je hebt het gevoel dat ze denken: ’Gary lost het wel op’. Je wilt helpen, maar ze moeten het zelf doen. Dat gevecht om je kind te redden kan jaren duren. Dat was het ergste. En mijn machteloosheid als Ruud (haar inmiddels afgekickte zoon, red.) niet clean kon blijven.’’
De wanhoop is uit haar stem verdwenen. De gespannen moeder, die op datzelfde dakterras vijf jaar geleden alleen anoniem haar eerste interview over Moedige Moeders wilde geven, is nu een zelfverzekerde vrouw. Haar ogen glinsteren nog steeds, maar niet meer van verdriet. ,,Ik kan nu veilig terugtreden. Alle activiteiten blijven gewoon doorgaan. Er zijn gemotiveerde moeders genoeg. Alles staat op de rit.’’
Ook haar eigen leven. Ze kijkt er naar uit om weer tijd voor haar gezin te hebben. ,,Ik heb er een fulltime job van gemaakt. Zeven dagen in de week. Dat is me opgebroken. Zelfs de vakantie schoot er bij in. Ik ben ondernemer van origine (Kok had een drogisterij/parfumerie in Volendam) en dus strijdbaar. Ik bleef zoeken naar oplossingen. Ook dat is een vorm van verslaafd gedrag.’’
In het boek ’Cokepunt’, dat ze samen met Ruud schreef, heeft ze haar ervaringen vastgelegd. Het boek dient ook als steun voor andere moeders, die iets aan de verslaving van hun kind willen doen. ,,Dat boek was al een soort afscheid. Ik dacht: ’ik zet alles in het boek en dan is het klaar’. Maar mensen belden toch weer om te vragen hoe ze die adviezen toe moesten passen. Het belangrijkste was om met het boek Volendam en Nederland wakker te schudden.’’
In vijf jaar Moedige Moeders is veel bereikt, blikt ze terug. De grootste winst is dat het drugsprobleem in Volendam bespreekbaar is geworden. Maar ook buiten het eigen dorp hebben de acties van de moeders hun effect gehad. ,,Wat er nu gaande is in West-Friesland. Alle aandacht die we in de media hebben gekregen heeft daar ongetwijfeld zijn weerslag gehad.’’
Het was voor Kok een grote frustratie dat overheid en hulpinstanties niet altijd even snel en bereidwillig meewerkten aan haar ideeën. ,,Gelukkig is er nu een wethouder in Edam-Volendam die wel wil aanpakken. Zij kent de problematiek vanuit haar omgeving, dat scheelt. De stroperigheid bij veel gemeentes en instanties is vreselijk. Ze proberen alles met de mantel der liefde te bedekken. En er is weinig kennis van zaken. Dat de burgemeester van Stede Broec kinderen van dertien gaat benaderen, is hartstikke leuk. Maar je moet bij de ouders zijn als je wat wilt bereiken. Want moeders houden de verslaving in stand. Ze doen dat uit liefde. Moeders moeten stoppen vriendjes van hun kinderen te willen zijn. Ze moeten opvoeders zijn. Dat is ook mijn fout geweest met Ruud.’’
Met Brijder Verslavingszorg voerde ze een kleine oorlog. Kok maakte van haar afkeer van de methodiek van die instantie geen geheim. Hekelde de negen-tot-vijf hulpverlening. ,,Alsof er buiten kantooruren geen verslaving is. Als zij hun werk goed deden, zou Moedige Moeders niet hoeven bestaan. Brijder wil verslaafden sociaal laten gebruiken, dat kan niet. Zo hou je verslaving in stand. Junks moet je gewoon opnemen om te laten afkicken. Die kun je niet met een boekje naar huis sturen.’’
De illusie dat alle problemen zijn opgelost, heeft ze niet. ,,Het duurt vijftig jaar om volk en mentaliteit te veranderen. De eerste vijf zitten erop.’’
Cokepunt in engels vertaald
volendam - Het boek Cokepunt, waarin Gary Kok en haar zoon Ruud vertellen over diens cocaïneverslaving, wordt vertaald in het engels. Van het boek, dat tevens tips en ondersteuning moet bieden voor het opzetten van eigen Moedige Moeders-organisaties, zijn inmiddels 7.000 exemplaren verkocht in Nederland. Het boek is onlangs ook in België verschenen. ISBN 9789077740125