Kati Oudendijk verbleef voor het goede doel in Argentinië

Kati Oudendijk verbleef voor het goede doel in Argentinië
‘Project 4’ is een project in de Argentijnse havenstad Mar del Plata. Dit project zet zich in voor de kinderen in de sloppenwijk ‘Nuevo Golf’. Door middel van voetbal proberen de projectleiders de kinderen, die vaak in drugshandel terecht komen, te bereiken en ze een kans op een beter leven te geven. “Als achttienjarige, met mijn eindexamens net achter de rug, leek het mij goed om eens uit mijn beschermde omgeving te komen. Vrijwilligerswerk in het buitenland leek mij een bijzondere ervaring, voordat ik mij op mijn nieuwe studie zou gaan storten. In juli ben ik drie weken met de stichting Livingstone, een organisatie die werkvakanties voor jongeren organiseert, naar Argentinië afgereisd en heb ik gebouwd en gesport met deze kinderen en in een Argentijns gezin geleefd”, aldus de Edamse Kati Oudendijk. Verslag van een bijzondere ervaring.

“In eerste instantie was het ongemakkelijk toen we bij Christian en zijn familie aankwamen om zijn huisje op te knappen. Christian is een jongen van tweeëntwintig jaar, die aan een hand zijn vingers mist en met zijn achttienjarige vrouw en twee kinderen in een krot woont. In Nederland was er geld ingezameld voor deze familie, wiens huis geen ramen en deur heeft. Waar de meeste mensen niet bij stil staan, is dat het behoorlijk koud kan zijn in Argentinië en dat een raam en deur geen overbodige luxe zijn. Met Wc-pot, ramen en deur waren we aan komen marcheren om dit huis wat leefbaarder te maken. In eerste instantie had ik alleen niet het verwachte gevoel dat we iemand aan het helpen waren, maar het gevoel dat wij hier weinig konden doen.

Communicatieproblemen
Conversatie maken met de Argentijnen was ook niet makkelijk, aangezien mijn Spaans niet veel verder komt na “no hablo Español.” Naarmate de dag vorderde begon de sfeer echter beter te worden. De kinderen van Christan genoten van alle Hollandse aandacht en er kwamen kinderen uit de hele buurt kijken. Het was uiteindelijk een mooie dag. Niet om het werk wat verricht was, maar omdat de kinderen het naar hun zin hadden en de jonge ouders hiermee even ontzien werden.

Bijzondere mensen
De weken in Argentinië verbleven we in huis bij de familie Barra. Deze bijzondere mensen hebben het project opgezet en hebben ons behandeld alsof we hun eigen kinderen waren. We hebben ons als groep heel erg aangepast aan de gebruiken van deze familie en zo de Argentijnse manier van leven, die veel liefde en aandacht voor de medemens bevat, mogen ervaren. Doordeweeks werkten we op het project.

Zwaar werk
Wij waren de eerste groep vrijwilligers die op het project kwam helpen, waardoor we werkten aan de fundering van het clubhuis, wat vrij zwaar werk was. De waardering die vooral de vrouwen kregen van de Argentijnen was erg leuk. De Argentijnen waar wij verbleven waren vrij traditioneel, dus dat de meiden net zo hard mee werkten aan het sjouwen van de stenen vonden zij erg bijzonder. Dat wij de mannen van onze groep de keuken in stuurden om de afwas te doen, was weer iets waar de Argentijnse vrouwen meteen een foto van wilden maken.

Levenservaring
Met het vrijwilligerswerk dat ik heb gedaan, heb ik waarschijnlijk niet een echt verschil gemaakt in de wereld. Natuurlijk was ook mijn instelling om iets goeds te betekenen voor mijn medemens. Maar de mensen die ik tegenkwam in de wijk hadden zo veel grotere problemen, ik kan me met mijn beperkte levenservaring als achttienjarige niet voorstellen hoe dat zou zijn. De vrouw van Christian bijvoorbeeld is een van de vele jonge moeders in de sloppenwijk. Zij is net zo oud als ik, maar heeft zorgen om haar kinderen en hoe ze aan eten moeten komen. Van tevoren had ik niet het gevoel dat ik de wereld ging veranderen, maar dat ik een bijzondere ervaring op wou doen. Zo is het ook uitgepakt. Want misschien hebben we mensen geholpen of dit geprobeerd, maar ikzelf heb er uiteindelijk het meest van geleerd”, eindigt de jonge Edamse.