Siem Berkhout weer even in Edam

Siem Berkhout weer even in Edam
De geboorteplaats blijft trekken. Dat geldt voor de meeste mensen en zeker voor Edammers zoals Siem Berkhout (Pieper, 57 jaar ). Siem is zo’n Edammer met veel heimweegevoelens. In l985 ging hij met zijn Amerikaanse vrouw naar de Verenigde Staten en tweekeer in de drie jaar komt hij naar Edam om te kijken hoe het gaat met zijn familie (zes zusters, vier broers), zijn vrienden en zijn Edam. “Ik verwonder meelke keer weer als ik terugkom, ik ken natuurlijk elke straat, elke steen,“ vertelt hij.

“Edam verandert wel snel hoor. Alle gaten tussen de huizen in de stad worden gedicht, vroeger was er als kind veel meer te doen, je kon ravotten in tuinen, fietsenstallingen van scholen, achter pakhuizen en rondom oude schuren. Ik ging bijvoorbeeld graag van huis naar school door de tuinen van de huizen in de Gravenstraat. We woonden op de Nieuwehaven en de school was op de Achterhaven. Als een atleet slingerde ik me over al die schuttinkies en rende door de tuinen. Het mooiste was het als iemand als de visserman Theo van Santen me bij mijn broek wilde grijpen, maar dat lukte hem nooit. Nee, nu kan dat niet meer er staan huizen en schuren.”

Jammer
Dat de winkels van de vele bakkers en groenteboeren zijn verdwenen snapt hij wel, maar dat ook de vele winkelgevels met hun etalageramen en mooie raamstijlen plaats hebben gemaakt voor gewone voorgevels van woningen vind Siem de metselaar, timmerman en schilder wel jammer.

Bijtanken in Edam
Begrijpen doet hij het wel.“Toen ik weg ging woonden er 11 ½ miljoen mensen in Nederland en nu 16 miljoen”, maar jammer is het wel. “Jammer dat het er allemaal zo geliktuit is gaan zien.” Jarenlang metselde hij met zijn broer Jack en zijn vaderaan de gevels, maar ook aan de vele brughoofden en gevels schilderde hij met Joop van Drunen. “Ik kom vrijwel elk jaar een keer om bij te tanken en als ik weer terug in Edam ben fiets ik graag zomaar door de stad en sta dan eens stil bij de brughoofden die ik metselde of gewoon op de vesting om de Zeevang in te kijken. Weet je bijvoorbeeld dat het metselwerk van de Dam regelmatig vernieuwd moet worden omdat er nog steeds zout in de kalk van het metselwerk zit ? Als het even kan gaat hij wat varen op het IJsselmeer met zijn broer Paul of geniet hij van Sint Maarten of Sinterklaas. “ Komende zaterdag ga ik met de botter van Joop van Drunen mee Sinterklaas naar Middelie brengen, ik verheug me er nu al op.”

Hudson rivier
In Amerika is Siem blijven werken als timmerman, tegelzetter, stukadoor en schildert hij soms ook nog wat mooie Europese marmer- of houtimitaties , geleerd van Van Drunen. Over Amerika : “Het is allemaal zo anders, er is zoveel natuur, we zijn drie keer verhuisd en wonen nu vlakbij bossen en meren aan de Hudson rivier in het plaatsje Stuyvensant en genieten dagelijks van de stilte, want van grote steden houden we niet”. Ontbuiten buiten de deur
Ook hij is natuurlijk wat armer geworden van de kredietcrises, maar wie Siem kent weet dat hij zich daar niet al te druk om maakt.Siem is een levensgenieter en geniet van zijn leven in Amerika .“We zijn geen grote consumenten hoor, maar ik ontbijt wel net als iedereen daar buiten de deur, bij Duncan Donuts b.v.”. Hij vertelt graag over Cape Cod, hoe dit stukje eilandvorming in de States in de ijstijd is ontstaan heeft zich verdiept in de geschiedenis van zijn nieuwe vaderland, maar nog meer geniet hijals hij weer in zijn Edam is. “ Ik moet nog even langs de Stadskrant want ik wil een abonnement over zee, aan de berichten on-line heb ik echt niet genoeg.”