Speerpunten Politiebeleid

Speerpunten Politiebeleid
Dat kopje kwam ik tegen in het Nivo-interview met het nieuwe politiehoofd van Waterland, Hans Vermorken. De term ‘speerpunten politiebeleid’ is bij mij tegenwoordig goed voor een spontaan opkomende hoofdpijn. Die speerpunten veranderen zo vaak dat je aan de speerpunten kunt aflezen in welk jaar we zitten. Dan hebben de meeste speerpunten ook nog eens te maken met het eigen politie-apparaat. Van het aantal re-organisaties ben ik al lang de tel kwijt.

Van een aantal politie-ambtelijke procedures die mij af en toe op een politiebureau brachten, kun je hooguit zeggen dat alleen de politieambtenaar achter het loket die begrijpt. Dat is op zich nog niet zo erg. Maar de meeste van die lokettisten behandelen je als een klein kind als je bekent dat je er niets van begrijpt. En als de zeldzame uitleg uiteindelijk tot je doordringt, begrijp je in ieder geval dat die procedures uitermate politievriendelijk zijn.

Als je dat vaak genoeg hardop roept kun je er zeker van zijn dat het speerpunt van volgend jaar wordt: klantvriendelijk optreden. Een paar jaar geleden is dat ook gebeurd. En verdomd, het werkte. De chagrijnige lokettist ontving me met een vriendelijke glimlach en een aantal dure folders. Maar ik keek er snel doorheen. Aan de bureaucratie was nog niets veranderd.
Bij een ander speerpunt moest ik weer uit mijn hoofd leren voor wat ik naar welk politiebureau moest. Zeestraat, Deimpt, Edam, Purmerend of uiteindelijk toch naar de Zaanstreek. Van de eerste drie is er nog maar één over voor het publiek. Maar over een paar jaar zijn het er gewoon weer drie en is Hans Vermorken weer onderchef geworden van een op meer macht beluste bovenchef.

Ja, ik zit de politie hier gewoon een beetje belachelijk te maken. Dat is mijn speerpunt van vandaag. Niet dat ik persoonlijk zulke slechte ervaringen heb. Ze hebben me bijvoorbeeld geleerd dat ik keurig mijn gordel om moet houden. Kostte me drie bonnen, voor zo weinig geld krijg je nergens zo’n goedkope cursus.

Zo lees ik in het interview dat er in de regio zo veel discriminatie voor komt dat er weer een apart speerpunt van is gemaakt. Niet in Volendam trouwens waar je nog wel eens iemand kan betrappen op een discriminerende opmerking. Nee Volendam krijgt een apart speerpunt: drugsoverlast.

Als ik die Vermorken was had ik gewoon gezegd: ‘gooi het maar in mijn politiepet’. Misschien heeft hij het wel gedacht. Het zero-beleid dat de gemeente hem oplegt is onuitvoerbaar. Het is stoere mannentaal van hardleerse politici. Het zero-tolerance beleid voor alcohol in Amerika heeft niets anders opgeleverd dan een enorme groei van de criminaliteit. Ieder nieuw onderzoek in Nederland wijst uit dat een zero-beleid voor drugs een groei van de criminaliteit betekent.

De ingewijden hier, daar reken ik de politie nog wel toe, weten precies hoe het zit. Ze weten precies hoe steeds weer nieuwe mensen de criminaliteit ingetrokken worden. De politie heeft al lang laten zien dat er niets tegen te doen is. Het is net als met paddestoelen. Je plukt er een en als je je omdraait is, er al weer een ander boven gekomen. De fractievoorzitter van het CDA, van Geel, liet een paar weken geleden een proefballonnetje op met het voorstel om alle coffeeshops te sluiten. Afgelopen week keerde alle burgemeesters van grote steden zich tegen dat beleid. Onze burgemeester niet.

In alle winkeltjes aan de Dijk kun je leuke en minder leuke souvenirs kopen die verwijzen naar het tolerante drugsbeleid in Nederland. Dat is voor de toeristen. Voor het eigen volk geldt een zero-beleid en ben je al verdacht als je zo’n souvenirtje op je slaapkamer hebt. We malen er echter niet om als alcohol veel meer kapot maakt dan ons lief is. Liever redden de drugsverslaafde omdat we daar meestal méér last van hebben dan van een alcoholist.
Er is een wat ouder Engels experiment waarbij men (uitsluitend) verslaafden in staat stelde om heroïne bij de apotheek te kopen. De drugsgerelateerde criminaliteit zakte meteen met 95%.

Dus zou ik er bij de harde vissersmanskoppen die voor een deel onze gemeenteraad bevolken er wel in willen rammen: het enige resultaat van een zero-beleid is een toename van criminaliteit. Er wordt alleen maar méér gebruikt bij een zero-beleid. Dat laten veel onderzoeken zien.

Maar dat had Hans Vermorken ze eigenlijk al moeten vertellen.