Nooit meer stemmen
Nooit meer stemmen
De verkiezingen voor het waterschap zijn voorbij. Al vooraf kwam je weinig mensen tegen die de kiezer konden uitleggen waarom het toch zo belangrijk is om voor een waterschap verkiezingen in het leven te roepen. Enerzijds omdat diverse zetels al lang bestempeld waren voor bepaalde belangenorganisaties, de zogenaamde ‘geborgen’ zetels. Maar nog meer omdat je van een organisatie die gaat over veilige dijken en het peil van (schoon) water, mag verwachten dat ze gewoon hun werk voor ons doen. En die kwaliteiten hebben we met het hoogheemraadschap, in Edam-Volendam zelfs letterlijk, ook in huis. Maar aangezien we als burgers en bedrijven direct meebetalen aan het werk, hebben we stemrecht, is de redenering.
Zo ontstond er een allegaartje van partijen, doorgaans met het woord ‘water’ in de naam, die zich hard blijken te maken voor ons watersysteem. Maar ook politieke partijen mengen zich in het gevecht om water, zodat we in Noord-Holland maar liefst uit negen belangenclubs konden kiezen met daarbij nog eens zeven geborgde zetels. En alle partijen hebben het natuurlijk heel erg op met water en veiligheid.
De uitslag is dan ook de weerslag van deze onoverzichtelijke verkiezingen. Zo ongeveer alle partijen in Noord-Holland halen drie zetels, de partij Water Natuurlijk een meer, en een enkele eentje minder. Gelukkig voor het bedrijfsleven hebben zij een stevige vinger in de pap met 6 zetels in het bestuur (3 Kamer van Koophandel en 3 LTO Noord), zodat deze belangen vooraf gewaarborgd zijn.
Ook de kandidaten lijken een allegaartje. Vaak bijeen gezocht op stad of dorp, veel minder op kwaliteit. Zo gaan we straks weer vrolijk aan de slag met taken die toch vooral (of was het juist alleen) door professionals gedaan moeten worden: veilige dijken en schoon water.
Maar het kan nog erger. In al het geweld om aan zoveel mogelijk stemmen te komen, hebben knappe koppen een systeem bedacht waarbij je via een thuis ontvangen A-viertje je stem schriftelijk uit kan brengen. Alle volwassenen mogen stemmen, dus bij veel huishoudens vielen twee of meer brieven op de mat. Je hoeft alleen nog even je geboortedatum in te vullen (privacy gegarandeerd, stond er bij) en klaar is Kees!
Maar dat liep even anders. Want wie van de kiezers wist nog welke envelop bij welk stembiljet hoorde? Want dat bleek namelijk essentieel voor de stemming. De biljetten bleken een code te bevatten op naam. Maar ja, wat te doen als de enveloppen al open zijn en de stembiljetten keurig op tafel liggen uitgestald.
Resultaat: ruim 10% van de gemotiveerde kiezers heeft een ongeldig stembiljet opgestuurd en waarschijnlijk nog meer mensen hebben bij constatering van de werkwijze, de biljetten maar direct bij het oud papier gegooid. Een grove blunder, in deze miljoenen verslinde operatie. Geld dat prima van pas komt voor het doel dat deze organisatie dient met ons geld.
De bedenkers kunnen er vast mee weg komen, want over vier jaar ‘gaan we natuurlijk alles anders doen’. Wij ook: niet meer stemmen als het om deze organisatie gaat!
Redactie de Stadskrant