'Nazorg overheid na ramp moet anders'

'Nazorg overheid na ramp moet anders'
Overheden moeten zich in hun nazorgbeleid na grote rampen veel meer richten op de belangen van de slachtoffers. Hierbij moet vooral de nadruk komen te liggen op erkenning, omdat de getroffenen vooral daar behoefte aan hebben. Ook moet er op het juridisch vlak één regeling komen voor alle soorten rampen. Dat schrijft juriste Karin Ammerlaan in haar proefschrift 'Na de ramp' waarop zij vrijdag promoveert aan de Universiteit van Tilburg.

Ammerlaan onderzocht onder meer informatie van belangenorganisaties en onderzoeksrapporten over verschillende rampen als de Bijlmerramp en de nieuwjaarsbrand in Volendam. Zij concludeert dat voor slachtoffers het financiële belang niet op de eerste plaats staat. Getroffenen hebben volgens haar behalve erkenning ook behoefte aan een betere communicatie vanuit de overheid.

Zo willen de slachtoffers weten wat er gebeurd is, moeten ze meer betrokken worden bij het proces van politieke verantwoording na een ramp en willen zij graag excuses aangeboden krijgen als daarvoor aanleiding is. Op de hoogte gehouden worden van het onderzoek en leerproces na de ramp en de schadeafwikkeling is eveneens van belang. Gebeurt dit goed, dan heeft dat grote invloed op het welbevinden en de gezondheid van de getroffenen, stelt Ammerlaan.

De Wet Tegemoetkoming Schade bij rampen en zware ongevallen (WTS) moet in de ogen van de promovenda worden herzien. Een structurele regeling moet voorkomen dat een lappendeken van overheidsregels ontstaat die ondoorzichtig is voor burgers, stelt zij.