Schaatsbaan Edam
Schaatsbaan Edam
Met twee plaatsgenoten, die samen drie maal de Elfstedentocht op hun naam wisten te schrijven, neemt Edam een unieke plek in als het gaat om deze oer-Hollandse schaatstraditie. Ook heden ten dage herbergt de stad enkele bijzondere schaatstalenten die al of binnen afzienbare tijd op nationaal niveau acteren. Gelegen in een waterrijk gebied is de kaasstad klaarblijkelijk vruchtbare aarde voor ijsfanaten.
Schaatsen op natuurijs is in ons land geen uitgemaakt zaak (meer). De winters zijn doorgaans een verlengstuk van de herfst en de kans op ‘een echte schaatstocht’ lijkt verkleind. Het is dan ook een feest voor iedereen wanneer dit patroon doorbroken wordt door een echte winter. Overal in Nederland worden op dat moment de schaatsen uit het vet gehaald en het natuurijs beklommen.
Zo ook in Edam. Al kon hier pas dinsdag de baan in gebruik worden genomen. We hebben doorgaans geen geschikte ijsbaan en de vereniging die onze schaatsbelangen behartigt, ziet geen mogelijkheid om hier iets aan te veranderen.
Deze vereniging, die fantastisch werk doet als het gaat om jeugdschaatsen op een kunstijsbaan, heeft de moed om te komen tot een nieuwe ijsbaan reeds jaren geleden opgegeven. Doodzonde, want waar je in het kleinste dorp na enkele nachten vorst de opgespoten baan op kunt, blijft het bordje ‘gesloten’ doorgaans hangen bij het bevroren water dat doorgaat als de schaatsbaan van Edam. Het was dan ook twaalf(!) jaar geleden dat de Edamse ijsbaan voor het laatst is gebruikt.
In een stad als Edam, met zo’n mooi schaatsverleden, waar deze tak van sport immens populair is onder jong en oud, is het tragisch dat de schaatsers het bijna altijd buiten de stad moeten zoeken. Zelfs in een weekend waarin duizenden mensen de schaatsen onderbonden waren er geen georganiseerde activiteiten op de Balkenhaven. Maar ook niet op slootjes waar het ijs wel stevig genoeg was. Waarom geen kortebaanwedstrijd voor de jeugdorganiseren op pakweg het Groenland, Achterhaven, Voorhaven of Westervesting?
Want wat is er leuker dan een wedstrijd voor de jongste jeugd? Daarvoor kun je in Middelie prima terecht; maar niet in Edam.
Een landijsbaan kost ruimte, geld en technisch vernuft. Maar is natuurlijk met alle expertise die in dit land op dat vlak voorradig is, gewoon goed uitvoerbaar.
De Edamse IJsvereniging weet zich geen raad met deze problematiek. Wellicht wordt het tijd om naast een vereniging voor jeugdschaatsen op de kunstijsbaan, een aparte werkgroep of tweede vereniging op te richten, die zich vol gaat inzetten voor een nieuwe landijsbaan in, pak weg, 2012.
Redactie de Stadskrant