Bellen met Louis Meerman
Bellen met Louis Meerman
Er is nogal wat te doen geweest over het redactionele stuk in onze krant over het wel en wee (met de nadruk op het laatste) van onze onvolprezen schaatsvereniging, gedurende de laatste week van december en de eerste twee weken van het nieuwe jaar. In de column werd aangegeven dat in Edam de perceptie bestaat dat de IJsvereniging Edam geen raad weet met het fenomeen natuurijs en het gebruik ervan voor recreatieve doeleinden.
Het bestuur van de vereniging was duidelijk minder in haar nopjes met de actie van de Stadskrant en publiceerde een vlammend betoog op haar website. Hierin verwijt het bestuur de Stadskrant dat het onvoldoende aan hoor- en wederhoor doet. Over dat laatste (en nog veel meer) wil ik natuurlijk meer weten. Tijd voor een indringend gesprek met voorzitter Louis Meerman.
LM: Met Louis. Ans vertelde dat je had gebeld?
HS: Ja, ik wilde weten of je pissig was. Ik had zoiets gehoord. Op jullie website schijnt te staan dat wij niet aan hoor en wederhoor doen? Ik kon helaas niet op jullie site komen. Een of andere blokkade. Heeft dat te maken met het feit dat ik iets met de Stadskrant heb?
JM: Hahaaaa. Je zou het zowat denken hè? Nee, het zal wel een technische reden hebben. Maar van dat hoor en wederhoor en een beetje pissig zijn, ja dat klopt wel.
HS: En ik maar denken dat de Stadskrant de laatste 10 jaar een geweldig platvorm is geweest voor de behoeften en noden van de IJsvereniging Edam. Ik maar denken dat jullie ruimschoots aan jullie trekken kwamen. Zijn wij dat nu pardoes vergeten?
LM: Nou, zo zwaar moeten wij er ook niet aan tillen. Wij willen natuurlijk graag hebben dat er in de Stadskrant komt te staan waar wij zoal mee bezig zijn. In het NHD stond bijvoorbeeld een mooi stuk over de landijsbaan die wij willen op de 2e veld bij het busstation. De gemeente houdt echter af omdat het geen geld heeft. Dat stroomt vrijwel allemaal naar de Zuidpolder.
HS: Die intentie kennen wij nu al heel lang. Het laat onverlet dat er in vrijwel geheel Edam werd geschaatst, behalve op de Versteeghsingel en dat er overal rond Edam op ondergelopen land, jong en oud bezig was met iets wat op schaatsen leek. Ook zagen wij in de polder naar Warder een tweetal koek- en zopietentjes staan die niet bemenst werden door mensen van onze ijsvereniging. Hoe zit dat dan?
LM: Dat heeft met aansprakelijkheid te maken. Zodra wij daar met een koek- en zopietent gaan staan, geven wij aan dat het ijs veilig gebruikt kan worden. Gezien de staat van het ijs vonden wij dat zeker niet verantwoord. Er waren nog veel te veel plekken met dun ijs. Zodra er iets ernstigs gebeurt hebben wij als vereniging een groot probleem. Overigens, als er vergunningen zijn verleend voor die tentjes door de gemeente Edam-Volendam, dan gaat die buiten haar boekje omdat het daar gemeente Zeevang betreft.
HS: Dan de wedstrijden voor de jeugd. Al redelijk vroeg hadden jullie die kunnen organiseren op het Groenland of Westervesting. Nu volgden er redelijk laat wedstrijden op de Versteeghsingel en die werden ook nog vanuit de scholen geïnitieerd.
LM: Wij kunnen ons als vereniging niet gaan focussen op meerdere schaatsbanen. Je hebt met verlichting te maken, geluid, de koek en de zopie. Daarnaast krijg je vraagstukken zoals hoe hoog zijn de kades, is het veilig voor kinderen, waar laat je de fietsen en zijn de bewoners van zo’n gracht wel gediend van al die drukte voor hun deur? Dat rol je niet even uit in 10 minuten tijd. Ja en dat van de scholen, die waren er gewoon razendsnel bij. Gelukkig konden wij met mankracht en middelen prima bijspringen. Het werd één groot feest.
HS: En nu?
LM: Weer proberen aan te sluiten bij het transferium of een ander plan van de gemeente.
HS: En als die voor de zoveelste keer zegt dat je het kan shaken?
LM: Dan moeten we maar eens heel stevig gaan lobbyen en het over een andere boeg gooien.