De terreur van het ideaal

De terreur van het ideaal
Ooit heb ik ook gedroomd van een compleet verkeersvrije Dijk. Eigenlijk geloofde ik er niet in omdat het dossier al jarenlang op slot zat. Een nieuw college met VD80 en Recht Door Zee in de gelederen had echter de moed om de koe bij horens te vatten en het ziet er naar uit dat wethouder Runderkamp binnenkort resultaat gaat boeken.

Tussen droom en daad staat de realiteit. De ideale oplossing is een algemeen belang. De realiteit is dat er ook met belangen van direct betrokkenen als bewoners en ondernemers rekening moet worden gehouden. Het daarvoor aangestelde gemeentebestuur mag al die belangen tegen elkaar afwegen. Daar is ze voor aangesteld. De oplossing die is gevonden kan rekenen op de zeer grote instemming van de bewoners en ondernemers langs de Dijk. Een mooi en eervol resultaat.

Niet echter voor de idealisten die hun droom niet kunnen opgeven. Voor ieder bezwaar hebben ze wel een oplossing, alsof die als een dictaat aan de bewoners en belanghebbenden kan worden opgelegd. En ze vonden ook een zondebok. Een parkeerwachter. Lia Tuijp wees hem in de Nivo van 4 februari aan. Tom Plat ging de week daarop nog eens faliekant te keer tegen de ‘illegale’ parkeerwachter op een ‘illegaal’ parkeerterrein en de congsi’s die daar volgens hem achter zaten. Beweringen die hij helemaal niet kon waarmaken.

Maar wat krijg je met idealisten die hun emotie voor verstand aan zien. Ze maken de vlek die ze hebben gemaakt steeds maar groter. Geconfronteerd met het feit dat er wel een vergunning was, uitte Tom Plat een nieuwe beschuldiging om aan zijn beeld van een politieke maffia te kunnen vasthouden. “Die vergunning is met terugwerkende kracht toegekend”, liet hij weten. Al weer een beschuldiging die hij niet kon waar maken. Zo’n vergunning bestaat al minstens dertig jaar en waarschijnlijk al langer.

Met mijn column ‘Lord Zeepsop’ heb ik Tom Plat een stevige de oren gewassen. Dat had ik wellicht beter niet kunnen doen, want bij hem raakte, gezien zijn uitlatingen op de nieuwssite edam.volendam.nl, het hek van de dam. Zo publiceerde hij de vergunning op internet met de suggestie dat hij die via de Wet Openbaarheid Bestuur (WOB), had verkregen. Dat hij daarmee regels schond van de privacy-wetgeving is hem daarbij even ontgaan en maakt ook onwaarschijnlijk dat hij het document met beroep op de WOB heeft verkregen.

Het onderwerp heeft veel tongen los gemaakt en ik ben van allerlei kanten gebeld. John Kluessien, ooit betrokken bij GroenLinks, vond dat ik een rectificatie moest maken omdat ook hij meende dat met de recente vergunning met terugwerkende kracht een illegale situatie werd recht gezet. Ik moet hem teleur stellen. Uit mijn onderzoek blijkt dat er al jaren lang telkens een vergunning is verstrekt. Een ondernemer van de Dijk belde me om er op te wijzen dat er van de dertig belanghebbende ondernemers er 2 van hen deel namen aan het bewonerscomité ‘Behoud Zuideinde’. Ze zijn tevreden over het voorstel van wethouder Runderkamp en dat geldt ook voor 87% van de bewoners.

Waarom houdt het gedram van de ‘idealisten’ dan niet op? Waarom kunnen ze niet inzien dat de weg van droom naar daad geplaveid is met praktische bezwaren. Waarom accepteren ze niet dat de democratie zijn werk doet en dat een gemeentebestuur er is om álle belangen af te wegen?

Ik denk dat ik het wel weet. ‘Idealisten’ hebben de neiging om fanatiek te worden. Als ze dat stadium bereikt hebben verliest het verstand het van de emoties. Dan doet de waarheid er helemaal niet meer toe. Die wordt vermorzeld onder het gelijk dat ze menen te hebben. Als ze fanatiek worden, hebben ze de neiging om als een troep wolven te bijten naar iedereen die in de weg staat. Daarbij maken ze zich als regel schuldig aan iedere laaghartigheid waarvan ze hun tegenstanders onterecht beschuldigen.

Het heeft mij veel plezier verschaft om alles in deze zaak grondig uit te zoeken. Over sommige dingen heb ik alleen maar vermoedens. Het tot zondebok maken van een eerzame parkeerwachter, staat niet op zichzelf. Het ging gepaard met een stoot onder de gordel richting VD80. Uitgerekend de partij die twee zware dossiers, Dijkwijk en een verkeersvrije Dijk, uit het slop heeft gehaald. Dat zit kennelijk niet iedereen lekker.

De mooiste vondst van mijn zoektocht was toch wel een al oud krantenartikel over de, en dat staat vast, legale parkeerwachter. Die heeft al zeventien kinderen uit de haven gevist.
Een aantal mensen moet zich gaan schamen. Daarna kunnen we dit dossier sluiten.

Peter Louter