Extra woonlaag patiowoningen G.A. Brederodestraat te Volendam (foto's)
Bron: Overburen Patiobewoners
Extra woonlaag patiowoningen G.A. Brederodestraat te Volendam
Geachte Raadsleden, geacht College van B&W,
Op 16 december 2008 heeft er een gemeenteraadsvergadering plaatsgevonden. Naar aanleiding van die vergadering en met het oog op de gemeenteraadsvergadering van donderdag 26 maart a.s. vragen wij u - namens alle overburen van de patiobewoners in de G.A. Brederodestraat – nog een keer uw aandacht voor het volgende.
We hebben allemaal (d.w.z. de patiobewoners en wij als overburen) ons zegje mogen doen bij de gemeenteraadsvergaderingen van het afgelopen jaar. Wij dachten eerlijk gezegd dat na de gemeenteraadsvergadering van 21 februari 2008 de gemeenteraadsleden voldoende informatie zouden hebben om het heft in handen te nemen, de knoop door te hakken en een weldoordachte beslissing te nemen. We zouden de beslissing van de gemeenteraadsleden netjes afwachten en in dat besluit berusten, welke beslissing dat ook zou zijn geweest.
Al snel bleek dat de patiobewoners het er niet bij zouden laten zitten. Ze hebben zich helemaal vastgebeten in hun missie om de dakopbouw te realiseren. Ten koste van alles moet die dakopbouw, in de vorm van een extra woonlaag, er komen.
‘Het kan verkeren’
De heer Bond ‘preekte’ in zijn betoog van 16 december 2008 met een levensspreuk van dichter Brederode, hij sprak als volgt: ‘Het kan verkeren, daarmee wordt bedoeld iets kan van gedaante veranderen’. Dat is een aardige vertaling van de heer Bond en je kan aan dat motto natuurlijk diverse betekenissen geven, maar waar dichter Brederode daadwerkelijk op doelde met zijn motto ‘het kan verkeren’ was hoe alles in het leven in één klap kan veranderen. Het is heel onwaarschijnlijk of het is eigenlijk ‘onmogelijk’ te noemen dat daar in dit geval ook sprake van is. Een gezin groeit niet in één klap uit van twee naar vijf. Je bent niet van de één op de andere dag ouders van drie kinderen. Daar gaat wel het één en ander aan vooraf. De vier gezinnen (wonend in de patio’s) die op dit moment drie kinderen hebben, hebben er heel bewust voor gekozen om na hun tweede kind, ondanks het naar hun eigen zeggen al jaren kampen met een ‘chronisch tekort aan ruimte’, nog een derde kindje te nemen. Daar zijn ze door niemand toe gedwongen.
Geen andere woningkeuze
Net zo min zijn ze gedwongen om deze patiowoning te kopen. De patiobewoners beweren dat zij ten tijde van de huizenloting de keuze hadden om een patiowoning te kopen, een nog veel duurdere bestaande woning te kopen of om te wachten op de laatste uitgifte Middengebied waarvan al bekend zou zijn geweest dat er 25% kans was op een appartement. Dat is absoluut een zeer onterechte bewering. Als ze op de laatste uitgifte Middengebied hadden gewacht hadden ze 75% kans gehad op een riante woning met drie bouwlagen, maar dat was blijkbaar toen niet de moeite waard om op te wachten. Bovendien hadden ze inderdaad - net zoals zo veel jonge stelletjes in Volendam wel écht noodgedwongen moesten doen i.v.m. het keer op keer uitstellen van de bouw van de Zuidpolder – een bestaande woning kunnen kopen.
De patio’s waren niet de goedkoopste woningen van het plan, ondanks dat ze maar uit twee bouwlagen bestonden. Als de kosten van de kelder, de verkleining van de patio en een eventuele extra woonlaag bij de koopprijs opgeteld worden, dan is dat waarschijnlijk een veel hoger bedrag dan dat er voor een bestaande woning met drie woonlagen zou worden gevraagd.
Patiowoningen onverkoopbaar?
Het kopen van een patiowoning is – zeker voor de meeste patiobewoners – een heel doordachte keuze geweest. Een aantal van de patiowoningen zijn namelijk door de oorspronkelijke ‘loters’ teruggegeven aan de gemeente. De huidige patiobewoners, de reservekandidaten van toen, hebben dus toentertijd een weloverwogen stap genomen om juist die bijzondere patiowoning, met die indeling, te kopen.
In een zeer kort tijdbestek is patiowoning nr. 56 verkocht. In de advertentie kon men onder meer het volgende lezen:
“Het wachten op een patiowoning wordt beloond! Eindelijk is één van deze zeer royale (circa 592m3!!!) en prachtig aan water en groen gelegen woningen te koop gekomen. Vanaf de steiger of vanuit de woonkamer ziet u de eendjes en zwanen voorbij varen, hetgeen u een permanent vakantiegevoel bezorgt…”
Dat wijkt toch enigszins wel een beetje af van hetgeen al ruim 3,5 jaar beweerd wordt tegenover de gemeente. Over de indeling van de woning vertelde de advertentie het volgende:
“Flinke kelder, bereikbaar vanuit de berging. Grote betegelde hal met trapopgang. Grote berging met tegelvloer. Royale woonkamer met schuifpui naar de grote steiger (5.50 x 2.50m) aan het water. De 1e verdieping heeft een grote overloop, zeer royale ouderslaapkamer (standaard 2 kamers, eenvoudig weer te splitsen), ruime 2e slaapkamer, inloopkast en een riante en luxe betegelde badkamer met grote douchecabine, etc…
Deze prachtige en bijzonder ingedeelde woning is verder onder meer voorzien van…etc. etc.” De termen prachtig, bijzonder ingedeeld, flink, groot, ruim, royaal en riant staan dan ook op z’n zachtst gezegd haaks op de talloze door de heer Bond naar de Gemeente toe gebruikte omschrijvingen van diezelfde woning, te weten: beperkte ruimte, chronisch ruimtegebrek, zeer onpraktisch ingedeeld, beperkte opslagcapaciteit voor allerhande spullen. Bovendien willen wij niet onvermeld laten dat er naast G.A. Brederodestraat 56, welke verkocht is voor een bedrag (van ongeveer) ad € 479.000,-, nóg een patiowoning (nr. 64) in zeer korte tijd is verkocht in het jaar 2008. Onverkoopbaar zijn de patiowoningen dus absoluut niet.
Architectonische eindsituatie
Met het opstellen van de plannen voor de patiowoningen is destijds, na lang wikken en wegen, besloten om een architectonische eindsituatie in het leven te roepen. De patiowoning had namelijk al een grote hoeveelheid aan ruimte, dus het was niet nodig om daar, naast de kelder, verder nog een optie tot uitbreiden aan toe te voegen.
Uit notulen van gemeenteraadsvergaderingen die in het verleden hebben plaatsgevonden, konden wij de volgende citaten terugvinden met betrekking tot die architectonische eindsituatie en het beeldkwaliteitplan van de patiowoningen (deze informatie is terug te vinden op de site van Gemeente Edam-Volendam):
“Bij het ontwerpen van het vigerende bestemmingsplan Uitwerkingsplan Middengebied 2 is gestreefd naar een voor de gemeente representatieve wijk met herkenbare buurten en diverse woonmilieus. In het centrale deel aan de brede waterpartij zijn patiowoningen gerealiseerd. De woningen zijn onder architectuur gebouwd. De patiowoningen hebben, met uitzondering van de hoekpanden, aan de voor– en achterzijde respectievelijk 2 en 1 bouwlaag. Er is derhalve sprake van een stedenbouwkundige en architectonische eindsituatie, waardoor er geen medewerking zal worden verleend aan een extra verdieping op deze woningen.”
“Het doel van het beeldkwaliteitplan is een kwalitatief hoogwaardige en zorgvuldig vormgegeven woonwijk te realiseren”.
“Alle mogelijke aan– en uitbouwen, dakkapellen en andere uitbreidingsmogelijkheden van de woningen worden reeds bij het ontwerp van de woningen meegenomen”.
Het hierboven genoemd beeldkwaliteitplan is na consultatie van de Welstandscommissie op 27 november 1998 door uw gemeenteraad vastgesteld.
Uit voorgenoemde citaten volgt dat de planregelgever, in casu de gemeenteraad, voor het plangebied van dit beeldkwaliteitplan heeft beoogd een “architectonische en stedenbouwkundige eindsituatie” in het leven te roepen, die ook een directe, juridische binding heeft. Het is daarbij duidelijk dat het verzoek van de bewoners van de patiowoningen een dakopbouw te mogen realiseren niet past binnen dit beeldkwaliteitplan.
Toekomst
Hierbij komen we ook nog even terug op het motto ‘het kan verkeren’. Het kan inderdaad verkeren, tijden veranderen, mensen veranderen. Wij zijn ook mensen, in dezelfde leeftijdscategorie als onze overburen. Wij hebben ook gezinnen en beseffen ons dus heel goed welke groei een gezin kan doormaken. Wat wij gewoonweg niet begrijpen is dat onze overburen beweren nooit gedacht te hebben aan de toekomst. Dat ze louter de hoop gehad hebben later genoeg te zullen hebben aan de ruimte op de bovenverdieping. Ze beweren dus nooit stil te hebben gestaan bij een kinderwens, de wens om uit te breiden. Dat is toch zeker één van de eerste dingen waar je als jong stel aan denkt als je een huis koopt? Je gaat er toch niet van uit dat er geen kinderen zullen komen? En áls het zo zou zijn dat je daar écht niet aan gedacht hebt bij het kopen van een huis, dan kan je toch ook nog wel zien of de indeling van het huis jouw voorkeur heeft? Dan denk je er toch op z’n minst wel over na of je– ook al blijf je met z’n tweeën - in de toekomst nog wel genoeg ruimte zult hebben in dat huis, met die indeling? Want ook met z’n tweeën groei je in de loop der tijd, ook dan koop je allerhande spullen die een plek in je huis nodig hebben. Het is een beetje een zelfingenomen gedachte van de patiobewoners om er maar vanuit te gaan dat ze, als ze later dus tegen ruimtegebrek aan zouden lopen, er wel ‘even’ een extra woonlaag op kunnen laten plaatsen.
Geen opties op extra ruimte?
Wat voor het gemak door de patiobewoners niet genoemd wordt, is het feit dat zij de optie hadden om een kelder te maken. Ze hebben dus wel degelijk de kans gekregen om uit te breiden zodat ze hun allerhande spullen kwijt konden. Dat niet iedere patiobewoner gebruik heeft gemaakt van die optie kan niemand verweten worden, dat was ook weer hun eigen keuze. Wat ook tot op de dag van vandaag onvermeld is gebleven, is het punt dat een aantal patiobewoners de optie hebben benut om de patio te verkleinen door rondom een meter van de patio bij het huis te betrekken.
Volgens de patiobewoners kampen zij op de bovenverdieping het meest met het gebrek aan ruimte. Wat wij dan niet kunnen/willen begrijpen, is waarom sommige patiobewoners van drie slaapkamers twee slaapkamers hebben gemaakt (zie bijlage). Dan wordt het inderdaad wat aan de krappe kant. Ook de wens voor een studiekamer vinden wij geen echte noodzaak, want nog even terugblikkend naar de verkoopadvertentie; er is gemiddeld maar liefst 592m3 woonruimte beschikbaar in een patiowoning. Er zal dus vast nog wel een plekje zijn waar men kan studeren.
Overburen nooit correct en volledig geïnformeerd
Er wordt door de patiobewoners beweerd dat ze ons vanaf dag één op de hoogte hebben gesteld van hun plannen. Niets is minder waar. Ruim drieënhalf jaar zijn de patiobewoners al bezig met het aanvragen van een derde woonlaag. Dat betekent o.a. jarenlang vergaderen, presentaties van diverse opties van een dakopbouw laten maken en die presentaties talloze keren - samen met de gemeenteraadsleden - de revue laten passeren (lobbyen). Het kan toch niet zo zijn dat een Power Point-presentatie iemand de vrijheid geeft om alle regels maar overboord te gooien?
Pas na ruim tweeënhalf jaar zijn wij geïnformeerd door de patiobewoners over hun plannen. Deze vergadering vond plaats in Bowling de Zedde en hier werd ons, via een Power Point-presentatie, een voorbeeld gepresenteerd waarop te zien was hoe 16 woningen een hele bouwlaag op hun huis wilde laten zetten. Ons werd één optie getoond, dat was de optie om een hele vierkante woonlaag erbovenop te laten bouwen. Dit was weliswaar één week voordat de gemeenteraadsvergadering van de Gemeente (d.d. 21 februari 2008) zou plaatsvinden, waarbij dit item als agendapunt zou worden behandeld. Wij als overburen hebben dus a) nooit ergens van geweten en b) minder dan één week de tijd gehad om – net als de patiobewoners - ook spreekrecht voor die gemeenteraadsvergadering aan te vragen en om op die manier onze mening aan te geven.
De patiobewoners hebben de gemeenteraadsleden doen geloven dat ze ons de optie op een schuine dakopbouw hebben voorgelegd. Dat is absoluut niet het geval. Slechts één variant is ons getoond (vierkante bouwlaag, recht omhoog, gelijk met de twee hoekwoningen). Wat de schuine kap betreft willen wij bovendien benadrukken dat het niet zo heel veel verschil maakt als je nagaat dat de zon zakt achter het hoogste punt van de kap (2,50 m). Wij ondervinden dus sowieso schaduwhinder van elke vorm van ‘optopping’.
Advies aan patiobewoners
Tijdens die bewuste bijeenkomst in Bowling De Zedde plaatste één van de patiobewoners de opmerking: ‘je koopt toch ook een grotere auto als je kinderen krijgt’. Daar sloeg deze persoon inderdaad precies de spijker mee op z’n kop. Als je gezin uitbreidt, dan koop je (indien de financiële omstandigheden dat tenminste toelaten) een grotere auto.
Ons advies naar de patiobewoners luidt dan ook: neem hier een voorbeeld aan en koop een grotere woning. Als je wensen ten opzichte van je woning door de jaren heen zijn veranderd, ligt het het meest voor de hand dat je op zoek gaat naar een huis dat wel voldoet aan je woonwensen van dit moment. Zoals onze wethoudster ook al aangaf tijdens de gemeenteraadsvergadering van 16 december jl.: de bouw Zuidpolder is reeds begonnen. Misschien zit daar wel een huis naar keuze bij voor de patiobewoners.
Omdat wij nooit eerder en volledig zijn geïnformeerd en omdat er dingen worden beweerd die niet waar zijn, zien wij als overburen geen heil meer in een eventuele medewerking aan welke vorm van derde woonlaag dan ook. We zijn met 21 woningen unaniem tegen een extra woonlaag.
Andere optie: extra kamer aan waterzijde van de woning
Er is nog een andere optie die de patiobewoners zouden kunnen benutten. Een optie waar wij als overburen wél vrede mee instemmen. Dit idee hebben wij eerder al aan sommige fractieleden laten zien, te weten: de tweede woonlaag naar de waterzijde toe volbouwen zodat er ruimte is voor een grote extra kamer. We hebben hiervoor door een onafhankelijk bouwbedrijf bouwtekeningen laten maken en laten berekenen wat de kosten zouden zijn van zo’n verbouwing. Wij konden daaruit opmaken dat het absoluut haalbaar is om zo die extra ruimte te verwezenlijken. Tevens is het zo dat de kosten die daarmee gemoeid zijn niet zo veel verschillen van die van een derde woonlaag.
Waarom neemt niemand de moeite om daar eens serieus naar te kijken? Op die manier is iedereen tevreden. De patiobewoners extra ruimte én wij onze zon. Wij hebben namelijk net zoveel recht op zon als de patiobewoners. Aan de achterkant is onze zon al ver te zoeken. Als de zon aan de voorkant dan ook nog verdwijnt, gaat dit absoluut ten koste van ons woongenot.
Woongenot (ook van de kinderen!)
Ten tijde van de loting van de huizen op dit plan waren de bouwtekeningen van alle aannemers beschikbaar. Wij als overburen hebben ook ons huiswerk gedaan bij het kopen van ons huis. Wij moesten echter met ons lot ook maar afwachten of het huis van onze keuze nog over zou blijven. Wij als overburen van de patio’s hadden in ieder geval iets gemeen met elkaar; we wilden graag dit huis, met laagbouw voor de deur zodat ons huis goed op de zon stond. Je gaat er tenslotte de rest van je leven wonen en bij ons stond en staat nog steeds zonlicht hoog in het vaandel. Dat bepaalt voor een groot gedeelte ons woongenot. Dat zouden de patiobewoners, die in principe qua zon dezelfde stand als ons hebben, toch als geen ander moeten kunnen begrijpen.
De patiobewoners hebben e en zonnestudie laten maken. Die hebben ze voor het gemak gemaakt voor de maanden waarin het aantal zonuren het grootst is. Dat is nou niet bepaald representatief te noemen. Die andere zeven á acht maanden in het jaar zitten we namelijk gewoon twee uur eerder in het donker (zie hiervoor de zonnestudie die gemaakt is in opdracht van de Gemeente en die reeds in uw bezit is).
Extra energieverbruikkosten
Een ander nadeel dat kleeft aan een extra woonlaag van de patio’s is dat wij – omdat wij dus eerder in het donker komen te zitten en daardoor genoodzaakt zijn eerder de lamp aan te doen en de kachel hoger te zetten – te maken zullen krijgen met hogere energieverbruikkosten. Dit punt werd al eerder wat laconiek van tafel geveegd door zowel (sommige) patiobewoners als door één van de raadsleden. In de huidige economische omstandigheden is dit echter een argument dat telt.
Niet gunnen?
Er is door de patiobewoners ook vaak tegen ons gezegd dat we ze niets zouden gunnen. Niets is minder waar. Zeker als je je bedenkt dat wij als overburen de moeite hebben genomen om een bouwbedrijf in de hand te nemen om zo een goed alternatief uit te werken. We vinden dat de patiobewoners wat vroeg zijn geweest met het vellen van een oordeel over ons. Om maar weer even met een levensspreuk van dichter Brederode te spreken: ‘men siet de lui, maar men kent ze niet’. Naar onze mening komen we met bovengenoemd alternatief de patiobewoners tegemoet. Die coulance hebben wij van de overburen nog niet mogen ervaren. We zullen niet ontkennen dat, als puntje bij paaltje komt, ook wij voor onszelf opkomen. Laten we eerlijk zijn: wij wonen in ons huis omdat wij toen we het kochten al vonden dat dit huis, in deze straat, in deze buurt, met deze laagbouw voor de deur en op de zon, voldeed aan onze woonwensen van toen en ook voor de toekomst. Voor dit huis hebben we hard gewerkt en dat doen we nog steeds. Nu gaat iemand anders dat woongenot van ons afnemen? Men kan dan niet verwachten dat we stilzwijgend toekijken hoe dat gebeurt. Zeker niet met de wetenschap dat het niet zo hoeft en dat het wel degelijk anders kan. De vraag is dus: wie gunt hier wie niets?
Brief patiobewoners d.d. 15 maart 2009
Op zondag 15 maart 2009 lag er bij ons – alle overburen – een brief op de mat afkomstig van de patiobewoners, deze zal ongetwijfeld ook in uw bezit zijn. In hun schrijven beweren ze ons altijd zo goed mogelijk te hebben geïnformeerd. Dat is zeker niet het geval aangezien dit wel geteld de ‘tweede’ keer is in ruim drieenhalf jaar tijd dat de patiobewoners ons van informatie voorzien. Over de inhoud van de brief kunnen we eigenlijk alleen maar zeggen: veel woorden, weinig inhoud. De brief biedt ons weinig nieuws. Wij willen daar alleen het volgende over kwijt.
Naar onze mening proberen de patiobewoners op deze manier (opnieuw) zieltjes te winnen door geldbedragen te noemen die ze naar eigen zeggen hebben moeten betalen voor het verstrekken van informatie naar ons toe. Dat is niet waar zoals u hierboven kunt lezen, ze hebben die bedragen betaald aan voor acties uit puur eigen belang met maar één doel: de Gemeente overtuigen. De bijlage bij de brief betreft een schrijven van Bureau Oranjewoud uit Heerenveen. Dat bureau is eerder al ingeschakeld door de patiobewoners in verband met het opmaken van een zonnestudie. Toen bleek dat de Gemeente de uitkomst van die zonnestudie kon weerleggen met een zonnestudie door een ander (onafhankelijk) bureau (verder te noemen ‘Croonen’) was dat voor de patiobewoners moeilijk te verkroppen. Omdat over de uitkomst van de zonnestudie van Croonen eigenlijk niet te twisten valt gaan de patiobewoners nu een andere weg bewandelen; ze gaan nu (via het schrijven van Bureau Oranjewoud) de nadelige effecten van een dakopbouw (de teruggang in zonlicht/daglicht oplopend tot wel twee uur) proberen goed te praten.
In het rapport van Bureau Oranjewoud wordt gesuggereerd dat onze voorstraat geen speelplek voor de kinderen zou zijn, dat we niet op onze voorstraat zouden zonnen, dat we in de wintermaanden geen gebruik zouden maken van onze (sier)tuin, etc. Wij hebben geen idee waar ze dat op baseren, want onze kinderen spelen het hele jaar door op onze voorstraat, ook in de wintermaanden en ook in het voor- en najaar. Zonnen doen velen van ons ook op onze voorstraat, want op het achterstraat hebben niet alle buren zonlicht. Maar het komt er dus volgens de patiobewoners op neer dat, omdat wij geen bloemen in de tuin hebben in de wintermaanden, het dus niet erg is dat wij twee uur eerder in het donker zitten. Gaat het nu niet een beetje heel ver dat iemand anders, zonder daadwerkelijk de moeite te hebben genomen om de situatie ter plaatse te beoordelen, voor ons gaat invullen hoe wij gebruik maken van onze voorstraat? Er wordt bovendien gesuggereerd dat een ‘redelijk denkend en handelend persoon’ de teruggang in zonlicht niet zal verhalen op de verkoopprijs indien wij ons huis zouden verkopen. Als dat het geval is, dan zouden wij die garantie graag zwart op wit krijgen. De in beperkte mate toegenomen schaduwhinderwordt in het rapport Bureau Oranjewoud afgedaan als een (zeer) beperkt planologisch nadeel, omdat het (zeer) beperkte gevolgen heeft voor het objectieve woon- en leefklimaat in om de woningen. Ook hier wordt weer volledig voorbij gegaan aan de hogere energieverbruikskosten waarmee wij geconfronteerd zullen worden. Een aspect welke toch niet kan en mag worden afgedaan als een (zeer) beperkt nadeel.
Tot slot sluiten de patiobewoners hun brief af met de hoop dat de tegenstrijdige belangen kunnen vervallen als er een beslissing is gemaakt omdat de huidige situatie bij sommige bewoners heftige emoties losmaakt. Aan die uitspraak hechten wij echter niet veel waarde. Als de patiobewoners echt het beste met ons voor hadden gehad dan hadden ze ons vanaf het begin goed geïnformeerd en dan hadden ze ons betrokken bij hun plannen. Als ze hadden geprobeerd in goed overleg met alle betrokken buren een middenweg (zoals bijvoorbeeld de optie voor een tweede woonlaag aan de waterzijde)te vinden dan hadden we nu nog met z’n allen door één deur gekund. Maar dat laatste is helaas niet het geval en dat betreuren wij als overburen ten zeerste, moge dat duidelijk zijn.
Beslissing
Het enige wat wij uw gemeenteraad vragen is of u de door ons genoemde feiten nog eens de revue wilt laten passeren voordat u donderdag 26 maart a.s. definitief tot een besluit over gaat. We hopen dat u zich in uw besluitvorming niet zult laten beïnvloeden door de eventuele aanwezigheid van enkele bewoners. Sta sterk in uw schoenen, zorg ervoor dat het uw beslissing is waar u met 100% achterstaat. Wij gaan er in ieder geval van uit dat het een goed doordachte en weloverwogen beslissing zal zijn.
Bedankt en veel succes!
Namens alle overburen van de patiobewoners in de G.A. Brederodestraat te Volendam
Geachte Raadsleden, geacht College van B&W,
Op 16 december 2008 heeft er een gemeenteraadsvergadering plaatsgevonden. Naar aanleiding van die vergadering en met het oog op de gemeenteraadsvergadering van donderdag 26 maart a.s. vragen wij u - namens alle overburen van de patiobewoners in de G.A. Brederodestraat – nog een keer uw aandacht voor het volgende.
We hebben allemaal (d.w.z. de patiobewoners en wij als overburen) ons zegje mogen doen bij de gemeenteraadsvergaderingen van het afgelopen jaar. Wij dachten eerlijk gezegd dat na de gemeenteraadsvergadering van 21 februari 2008 de gemeenteraadsleden voldoende informatie zouden hebben om het heft in handen te nemen, de knoop door te hakken en een weldoordachte beslissing te nemen. We zouden de beslissing van de gemeenteraadsleden netjes afwachten en in dat besluit berusten, welke beslissing dat ook zou zijn geweest.
Al snel bleek dat de patiobewoners het er niet bij zouden laten zitten. Ze hebben zich helemaal vastgebeten in hun missie om de dakopbouw te realiseren. Ten koste van alles moet die dakopbouw, in de vorm van een extra woonlaag, er komen.
‘Het kan verkeren’
De heer Bond ‘preekte’ in zijn betoog van 16 december 2008 met een levensspreuk van dichter Brederode, hij sprak als volgt: ‘Het kan verkeren, daarmee wordt bedoeld iets kan van gedaante veranderen’. Dat is een aardige vertaling van de heer Bond en je kan aan dat motto natuurlijk diverse betekenissen geven, maar waar dichter Brederode daadwerkelijk op doelde met zijn motto ‘het kan verkeren’ was hoe alles in het leven in één klap kan veranderen. Het is heel onwaarschijnlijk of het is eigenlijk ‘onmogelijk’ te noemen dat daar in dit geval ook sprake van is. Een gezin groeit niet in één klap uit van twee naar vijf. Je bent niet van de één op de andere dag ouders van drie kinderen. Daar gaat wel het één en ander aan vooraf. De vier gezinnen (wonend in de patio’s) die op dit moment drie kinderen hebben, hebben er heel bewust voor gekozen om na hun tweede kind, ondanks het naar hun eigen zeggen al jaren kampen met een ‘chronisch tekort aan ruimte’, nog een derde kindje te nemen. Daar zijn ze door niemand toe gedwongen.
Geen andere woningkeuze
Net zo min zijn ze gedwongen om deze patiowoning te kopen. De patiobewoners beweren dat zij ten tijde van de huizenloting de keuze hadden om een patiowoning te kopen, een nog veel duurdere bestaande woning te kopen of om te wachten op de laatste uitgifte Middengebied waarvan al bekend zou zijn geweest dat er 25% kans was op een appartement. Dat is absoluut een zeer onterechte bewering. Als ze op de laatste uitgifte Middengebied hadden gewacht hadden ze 75% kans gehad op een riante woning met drie bouwlagen, maar dat was blijkbaar toen niet de moeite waard om op te wachten. Bovendien hadden ze inderdaad - net zoals zo veel jonge stelletjes in Volendam wel écht noodgedwongen moesten doen i.v.m. het keer op keer uitstellen van de bouw van de Zuidpolder – een bestaande woning kunnen kopen.
De patio’s waren niet de goedkoopste woningen van het plan, ondanks dat ze maar uit twee bouwlagen bestonden. Als de kosten van de kelder, de verkleining van de patio en een eventuele extra woonlaag bij de koopprijs opgeteld worden, dan is dat waarschijnlijk een veel hoger bedrag dan dat er voor een bestaande woning met drie woonlagen zou worden gevraagd.
Patiowoningen onverkoopbaar?
Het kopen van een patiowoning is – zeker voor de meeste patiobewoners – een heel doordachte keuze geweest. Een aantal van de patiowoningen zijn namelijk door de oorspronkelijke ‘loters’ teruggegeven aan de gemeente. De huidige patiobewoners, de reservekandidaten van toen, hebben dus toentertijd een weloverwogen stap genomen om juist die bijzondere patiowoning, met die indeling, te kopen.
In een zeer kort tijdbestek is patiowoning nr. 56 verkocht. In de advertentie kon men onder meer het volgende lezen:
“Het wachten op een patiowoning wordt beloond! Eindelijk is één van deze zeer royale (circa 592m3!!!) en prachtig aan water en groen gelegen woningen te koop gekomen. Vanaf de steiger of vanuit de woonkamer ziet u de eendjes en zwanen voorbij varen, hetgeen u een permanent vakantiegevoel bezorgt…”
Dat wijkt toch enigszins wel een beetje af van hetgeen al ruim 3,5 jaar beweerd wordt tegenover de gemeente. Over de indeling van de woning vertelde de advertentie het volgende:
“Flinke kelder, bereikbaar vanuit de berging. Grote betegelde hal met trapopgang. Grote berging met tegelvloer. Royale woonkamer met schuifpui naar de grote steiger (5.50 x 2.50m) aan het water. De 1e verdieping heeft een grote overloop, zeer royale ouderslaapkamer (standaard 2 kamers, eenvoudig weer te splitsen), ruime 2e slaapkamer, inloopkast en een riante en luxe betegelde badkamer met grote douchecabine, etc…
Deze prachtige en bijzonder ingedeelde woning is verder onder meer voorzien van…etc. etc.” De termen prachtig, bijzonder ingedeeld, flink, groot, ruim, royaal en riant staan dan ook op z’n zachtst gezegd haaks op de talloze door de heer Bond naar de Gemeente toe gebruikte omschrijvingen van diezelfde woning, te weten: beperkte ruimte, chronisch ruimtegebrek, zeer onpraktisch ingedeeld, beperkte opslagcapaciteit voor allerhande spullen. Bovendien willen wij niet onvermeld laten dat er naast G.A. Brederodestraat 56, welke verkocht is voor een bedrag (van ongeveer) ad € 479.000,-, nóg een patiowoning (nr. 64) in zeer korte tijd is verkocht in het jaar 2008. Onverkoopbaar zijn de patiowoningen dus absoluut niet.
Architectonische eindsituatie
Met het opstellen van de plannen voor de patiowoningen is destijds, na lang wikken en wegen, besloten om een architectonische eindsituatie in het leven te roepen. De patiowoning had namelijk al een grote hoeveelheid aan ruimte, dus het was niet nodig om daar, naast de kelder, verder nog een optie tot uitbreiden aan toe te voegen.
Uit notulen van gemeenteraadsvergaderingen die in het verleden hebben plaatsgevonden, konden wij de volgende citaten terugvinden met betrekking tot die architectonische eindsituatie en het beeldkwaliteitplan van de patiowoningen (deze informatie is terug te vinden op de site van Gemeente Edam-Volendam):
“Bij het ontwerpen van het vigerende bestemmingsplan Uitwerkingsplan Middengebied 2 is gestreefd naar een voor de gemeente representatieve wijk met herkenbare buurten en diverse woonmilieus. In het centrale deel aan de brede waterpartij zijn patiowoningen gerealiseerd. De woningen zijn onder architectuur gebouwd. De patiowoningen hebben, met uitzondering van de hoekpanden, aan de voor– en achterzijde respectievelijk 2 en 1 bouwlaag. Er is derhalve sprake van een stedenbouwkundige en architectonische eindsituatie, waardoor er geen medewerking zal worden verleend aan een extra verdieping op deze woningen.”
“Het doel van het beeldkwaliteitplan is een kwalitatief hoogwaardige en zorgvuldig vormgegeven woonwijk te realiseren”.
“Alle mogelijke aan– en uitbouwen, dakkapellen en andere uitbreidingsmogelijkheden van de woningen worden reeds bij het ontwerp van de woningen meegenomen”.
Het hierboven genoemd beeldkwaliteitplan is na consultatie van de Welstandscommissie op 27 november 1998 door uw gemeenteraad vastgesteld.
Uit voorgenoemde citaten volgt dat de planregelgever, in casu de gemeenteraad, voor het plangebied van dit beeldkwaliteitplan heeft beoogd een “architectonische en stedenbouwkundige eindsituatie” in het leven te roepen, die ook een directe, juridische binding heeft. Het is daarbij duidelijk dat het verzoek van de bewoners van de patiowoningen een dakopbouw te mogen realiseren niet past binnen dit beeldkwaliteitplan.
Toekomst
Hierbij komen we ook nog even terug op het motto ‘het kan verkeren’. Het kan inderdaad verkeren, tijden veranderen, mensen veranderen. Wij zijn ook mensen, in dezelfde leeftijdscategorie als onze overburen. Wij hebben ook gezinnen en beseffen ons dus heel goed welke groei een gezin kan doormaken. Wat wij gewoonweg niet begrijpen is dat onze overburen beweren nooit gedacht te hebben aan de toekomst. Dat ze louter de hoop gehad hebben later genoeg te zullen hebben aan de ruimte op de bovenverdieping. Ze beweren dus nooit stil te hebben gestaan bij een kinderwens, de wens om uit te breiden. Dat is toch zeker één van de eerste dingen waar je als jong stel aan denkt als je een huis koopt? Je gaat er toch niet van uit dat er geen kinderen zullen komen? En áls het zo zou zijn dat je daar écht niet aan gedacht hebt bij het kopen van een huis, dan kan je toch ook nog wel zien of de indeling van het huis jouw voorkeur heeft? Dan denk je er toch op z’n minst wel over na of je– ook al blijf je met z’n tweeën - in de toekomst nog wel genoeg ruimte zult hebben in dat huis, met die indeling? Want ook met z’n tweeën groei je in de loop der tijd, ook dan koop je allerhande spullen die een plek in je huis nodig hebben. Het is een beetje een zelfingenomen gedachte van de patiobewoners om er maar vanuit te gaan dat ze, als ze later dus tegen ruimtegebrek aan zouden lopen, er wel ‘even’ een extra woonlaag op kunnen laten plaatsen.
Geen opties op extra ruimte?
Wat voor het gemak door de patiobewoners niet genoemd wordt, is het feit dat zij de optie hadden om een kelder te maken. Ze hebben dus wel degelijk de kans gekregen om uit te breiden zodat ze hun allerhande spullen kwijt konden. Dat niet iedere patiobewoner gebruik heeft gemaakt van die optie kan niemand verweten worden, dat was ook weer hun eigen keuze. Wat ook tot op de dag van vandaag onvermeld is gebleven, is het punt dat een aantal patiobewoners de optie hebben benut om de patio te verkleinen door rondom een meter van de patio bij het huis te betrekken.
Volgens de patiobewoners kampen zij op de bovenverdieping het meest met het gebrek aan ruimte. Wat wij dan niet kunnen/willen begrijpen, is waarom sommige patiobewoners van drie slaapkamers twee slaapkamers hebben gemaakt (zie bijlage). Dan wordt het inderdaad wat aan de krappe kant. Ook de wens voor een studiekamer vinden wij geen echte noodzaak, want nog even terugblikkend naar de verkoopadvertentie; er is gemiddeld maar liefst 592m3 woonruimte beschikbaar in een patiowoning. Er zal dus vast nog wel een plekje zijn waar men kan studeren.
Overburen nooit correct en volledig geïnformeerd
Er wordt door de patiobewoners beweerd dat ze ons vanaf dag één op de hoogte hebben gesteld van hun plannen. Niets is minder waar. Ruim drieënhalf jaar zijn de patiobewoners al bezig met het aanvragen van een derde woonlaag. Dat betekent o.a. jarenlang vergaderen, presentaties van diverse opties van een dakopbouw laten maken en die presentaties talloze keren - samen met de gemeenteraadsleden - de revue laten passeren (lobbyen). Het kan toch niet zo zijn dat een Power Point-presentatie iemand de vrijheid geeft om alle regels maar overboord te gooien?
Pas na ruim tweeënhalf jaar zijn wij geïnformeerd door de patiobewoners over hun plannen. Deze vergadering vond plaats in Bowling de Zedde en hier werd ons, via een Power Point-presentatie, een voorbeeld gepresenteerd waarop te zien was hoe 16 woningen een hele bouwlaag op hun huis wilde laten zetten. Ons werd één optie getoond, dat was de optie om een hele vierkante woonlaag erbovenop te laten bouwen. Dit was weliswaar één week voordat de gemeenteraadsvergadering van de Gemeente (d.d. 21 februari 2008) zou plaatsvinden, waarbij dit item als agendapunt zou worden behandeld. Wij als overburen hebben dus a) nooit ergens van geweten en b) minder dan één week de tijd gehad om – net als de patiobewoners - ook spreekrecht voor die gemeenteraadsvergadering aan te vragen en om op die manier onze mening aan te geven.
De patiobewoners hebben de gemeenteraadsleden doen geloven dat ze ons de optie op een schuine dakopbouw hebben voorgelegd. Dat is absoluut niet het geval. Slechts één variant is ons getoond (vierkante bouwlaag, recht omhoog, gelijk met de twee hoekwoningen). Wat de schuine kap betreft willen wij bovendien benadrukken dat het niet zo heel veel verschil maakt als je nagaat dat de zon zakt achter het hoogste punt van de kap (2,50 m). Wij ondervinden dus sowieso schaduwhinder van elke vorm van ‘optopping’.
Advies aan patiobewoners
Tijdens die bewuste bijeenkomst in Bowling De Zedde plaatste één van de patiobewoners de opmerking: ‘je koopt toch ook een grotere auto als je kinderen krijgt’. Daar sloeg deze persoon inderdaad precies de spijker mee op z’n kop. Als je gezin uitbreidt, dan koop je (indien de financiële omstandigheden dat tenminste toelaten) een grotere auto.
Ons advies naar de patiobewoners luidt dan ook: neem hier een voorbeeld aan en koop een grotere woning. Als je wensen ten opzichte van je woning door de jaren heen zijn veranderd, ligt het het meest voor de hand dat je op zoek gaat naar een huis dat wel voldoet aan je woonwensen van dit moment. Zoals onze wethoudster ook al aangaf tijdens de gemeenteraadsvergadering van 16 december jl.: de bouw Zuidpolder is reeds begonnen. Misschien zit daar wel een huis naar keuze bij voor de patiobewoners.
Omdat wij nooit eerder en volledig zijn geïnformeerd en omdat er dingen worden beweerd die niet waar zijn, zien wij als overburen geen heil meer in een eventuele medewerking aan welke vorm van derde woonlaag dan ook. We zijn met 21 woningen unaniem tegen een extra woonlaag.
Andere optie: extra kamer aan waterzijde van de woning
Er is nog een andere optie die de patiobewoners zouden kunnen benutten. Een optie waar wij als overburen wél vrede mee instemmen. Dit idee hebben wij eerder al aan sommige fractieleden laten zien, te weten: de tweede woonlaag naar de waterzijde toe volbouwen zodat er ruimte is voor een grote extra kamer. We hebben hiervoor door een onafhankelijk bouwbedrijf bouwtekeningen laten maken en laten berekenen wat de kosten zouden zijn van zo’n verbouwing. Wij konden daaruit opmaken dat het absoluut haalbaar is om zo die extra ruimte te verwezenlijken. Tevens is het zo dat de kosten die daarmee gemoeid zijn niet zo veel verschillen van die van een derde woonlaag.
Waarom neemt niemand de moeite om daar eens serieus naar te kijken? Op die manier is iedereen tevreden. De patiobewoners extra ruimte én wij onze zon. Wij hebben namelijk net zoveel recht op zon als de patiobewoners. Aan de achterkant is onze zon al ver te zoeken. Als de zon aan de voorkant dan ook nog verdwijnt, gaat dit absoluut ten koste van ons woongenot.
Woongenot (ook van de kinderen!)
Ten tijde van de loting van de huizen op dit plan waren de bouwtekeningen van alle aannemers beschikbaar. Wij als overburen hebben ook ons huiswerk gedaan bij het kopen van ons huis. Wij moesten echter met ons lot ook maar afwachten of het huis van onze keuze nog over zou blijven. Wij als overburen van de patio’s hadden in ieder geval iets gemeen met elkaar; we wilden graag dit huis, met laagbouw voor de deur zodat ons huis goed op de zon stond. Je gaat er tenslotte de rest van je leven wonen en bij ons stond en staat nog steeds zonlicht hoog in het vaandel. Dat bepaalt voor een groot gedeelte ons woongenot. Dat zouden de patiobewoners, die in principe qua zon dezelfde stand als ons hebben, toch als geen ander moeten kunnen begrijpen.
De patiobewoners hebben e en zonnestudie laten maken. Die hebben ze voor het gemak gemaakt voor de maanden waarin het aantal zonuren het grootst is. Dat is nou niet bepaald representatief te noemen. Die andere zeven á acht maanden in het jaar zitten we namelijk gewoon twee uur eerder in het donker (zie hiervoor de zonnestudie die gemaakt is in opdracht van de Gemeente en die reeds in uw bezit is).
Extra energieverbruikkosten
Een ander nadeel dat kleeft aan een extra woonlaag van de patio’s is dat wij – omdat wij dus eerder in het donker komen te zitten en daardoor genoodzaakt zijn eerder de lamp aan te doen en de kachel hoger te zetten – te maken zullen krijgen met hogere energieverbruikkosten. Dit punt werd al eerder wat laconiek van tafel geveegd door zowel (sommige) patiobewoners als door één van de raadsleden. In de huidige economische omstandigheden is dit echter een argument dat telt.
Niet gunnen?
Er is door de patiobewoners ook vaak tegen ons gezegd dat we ze niets zouden gunnen. Niets is minder waar. Zeker als je je bedenkt dat wij als overburen de moeite hebben genomen om een bouwbedrijf in de hand te nemen om zo een goed alternatief uit te werken. We vinden dat de patiobewoners wat vroeg zijn geweest met het vellen van een oordeel over ons. Om maar weer even met een levensspreuk van dichter Brederode te spreken: ‘men siet de lui, maar men kent ze niet’. Naar onze mening komen we met bovengenoemd alternatief de patiobewoners tegemoet. Die coulance hebben wij van de overburen nog niet mogen ervaren. We zullen niet ontkennen dat, als puntje bij paaltje komt, ook wij voor onszelf opkomen. Laten we eerlijk zijn: wij wonen in ons huis omdat wij toen we het kochten al vonden dat dit huis, in deze straat, in deze buurt, met deze laagbouw voor de deur en op de zon, voldeed aan onze woonwensen van toen en ook voor de toekomst. Voor dit huis hebben we hard gewerkt en dat doen we nog steeds. Nu gaat iemand anders dat woongenot van ons afnemen? Men kan dan niet verwachten dat we stilzwijgend toekijken hoe dat gebeurt. Zeker niet met de wetenschap dat het niet zo hoeft en dat het wel degelijk anders kan. De vraag is dus: wie gunt hier wie niets?
Brief patiobewoners d.d. 15 maart 2009
Op zondag 15 maart 2009 lag er bij ons – alle overburen – een brief op de mat afkomstig van de patiobewoners, deze zal ongetwijfeld ook in uw bezit zijn. In hun schrijven beweren ze ons altijd zo goed mogelijk te hebben geïnformeerd. Dat is zeker niet het geval aangezien dit wel geteld de ‘tweede’ keer is in ruim drieenhalf jaar tijd dat de patiobewoners ons van informatie voorzien. Over de inhoud van de brief kunnen we eigenlijk alleen maar zeggen: veel woorden, weinig inhoud. De brief biedt ons weinig nieuws. Wij willen daar alleen het volgende over kwijt.
Naar onze mening proberen de patiobewoners op deze manier (opnieuw) zieltjes te winnen door geldbedragen te noemen die ze naar eigen zeggen hebben moeten betalen voor het verstrekken van informatie naar ons toe. Dat is niet waar zoals u hierboven kunt lezen, ze hebben die bedragen betaald aan voor acties uit puur eigen belang met maar één doel: de Gemeente overtuigen. De bijlage bij de brief betreft een schrijven van Bureau Oranjewoud uit Heerenveen. Dat bureau is eerder al ingeschakeld door de patiobewoners in verband met het opmaken van een zonnestudie. Toen bleek dat de Gemeente de uitkomst van die zonnestudie kon weerleggen met een zonnestudie door een ander (onafhankelijk) bureau (verder te noemen ‘Croonen’) was dat voor de patiobewoners moeilijk te verkroppen. Omdat over de uitkomst van de zonnestudie van Croonen eigenlijk niet te twisten valt gaan de patiobewoners nu een andere weg bewandelen; ze gaan nu (via het schrijven van Bureau Oranjewoud) de nadelige effecten van een dakopbouw (de teruggang in zonlicht/daglicht oplopend tot wel twee uur) proberen goed te praten.
In het rapport van Bureau Oranjewoud wordt gesuggereerd dat onze voorstraat geen speelplek voor de kinderen zou zijn, dat we niet op onze voorstraat zouden zonnen, dat we in de wintermaanden geen gebruik zouden maken van onze (sier)tuin, etc. Wij hebben geen idee waar ze dat op baseren, want onze kinderen spelen het hele jaar door op onze voorstraat, ook in de wintermaanden en ook in het voor- en najaar. Zonnen doen velen van ons ook op onze voorstraat, want op het achterstraat hebben niet alle buren zonlicht. Maar het komt er dus volgens de patiobewoners op neer dat, omdat wij geen bloemen in de tuin hebben in de wintermaanden, het dus niet erg is dat wij twee uur eerder in het donker zitten. Gaat het nu niet een beetje heel ver dat iemand anders, zonder daadwerkelijk de moeite te hebben genomen om de situatie ter plaatse te beoordelen, voor ons gaat invullen hoe wij gebruik maken van onze voorstraat? Er wordt bovendien gesuggereerd dat een ‘redelijk denkend en handelend persoon’ de teruggang in zonlicht niet zal verhalen op de verkoopprijs indien wij ons huis zouden verkopen. Als dat het geval is, dan zouden wij die garantie graag zwart op wit krijgen. De in beperkte mate toegenomen schaduwhinderwordt in het rapport Bureau Oranjewoud afgedaan als een (zeer) beperkt planologisch nadeel, omdat het (zeer) beperkte gevolgen heeft voor het objectieve woon- en leefklimaat in om de woningen. Ook hier wordt weer volledig voorbij gegaan aan de hogere energieverbruikskosten waarmee wij geconfronteerd zullen worden. Een aspect welke toch niet kan en mag worden afgedaan als een (zeer) beperkt nadeel.
Tot slot sluiten de patiobewoners hun brief af met de hoop dat de tegenstrijdige belangen kunnen vervallen als er een beslissing is gemaakt omdat de huidige situatie bij sommige bewoners heftige emoties losmaakt. Aan die uitspraak hechten wij echter niet veel waarde. Als de patiobewoners echt het beste met ons voor hadden gehad dan hadden ze ons vanaf het begin goed geïnformeerd en dan hadden ze ons betrokken bij hun plannen. Als ze hadden geprobeerd in goed overleg met alle betrokken buren een middenweg (zoals bijvoorbeeld de optie voor een tweede woonlaag aan de waterzijde)te vinden dan hadden we nu nog met z’n allen door één deur gekund. Maar dat laatste is helaas niet het geval en dat betreuren wij als overburen ten zeerste, moge dat duidelijk zijn.
Beslissing
Het enige wat wij uw gemeenteraad vragen is of u de door ons genoemde feiten nog eens de revue wilt laten passeren voordat u donderdag 26 maart a.s. definitief tot een besluit over gaat. We hopen dat u zich in uw besluitvorming niet zult laten beïnvloeden door de eventuele aanwezigheid van enkele bewoners. Sta sterk in uw schoenen, zorg ervoor dat het uw beslissing is waar u met 100% achterstaat. Wij gaan er in ieder geval van uit dat het een goed doordachte en weloverwogen beslissing zal zijn.
Bedankt en veel succes!
Namens alle overburen van de patiobewoners in de G.A. Brederodestraat te Volendam