Een beetje Jiskefet in Volendam

Een beetje Jiskefet in Volendam
(Column door Sjoers Mossou)
Bijna botste ik op Melvin Platje. Hij reed in een blauwe Opel Astra en hij had zijn raampje opengedraaid, om goed te kunnen zwaaien naar de mensen langs de weg. Melvin draaide de provinciale weg op in Volendam en stuurde zijn auto richting Broek op Waterland. Maar eerst gaf hij me voorrang.

Het moment bleef hangen, omdat het Melvin Platje was. Je kunt om de gekste redenen van een voetbalelftal houden, maar van FC Volendam hou je toch vooral vanwege Melvin Platje. Een stripfiguur op kunstgras, net als de blozende doelman Jeroen Verhoeven.

Een jaar of zeven geleden was FC Den Bosch mijn favoriete elftal in de eredivisie. Dankzij Bart Van Den Eede, de vrolijke Vlaamse antivoetballer in de spits. Maar vooral ook om Fred van der Hoorn, die dat seizoen zo glorieus het wereldrecord tijdrekken verbeterde. De tegenstander hoefde maar aan zijn kuit te krabben, of Fred schoot de bal heel sportief het stadion uit. Weer een minuutje gewonnen.

FC Den Bosch voetbalde dat jaar zó gruwelijk lelijk, dat het komisch werd. Catenaccio op zijn Brabants was het, met Wiljan Vloet als brullende veldsergeant langs de zijlijn. Toch wint het huidige FC Volendam wat mij betreft op punten. Het heeft Melvin en Jeroen, maar ook Klaas Puul Garnalen, die schitterende shirtsponsor. Bovendien heeft geen clubarts een beter kapsel dan Ruud Ilfé van Volendam. Jiskefet meets the Blue Diamonds.

Nu maar hopen dat het genoeg is voor lijfsbehoud. Met FC Den Bosch ging het op het nippertje mis in 2001, in de nacompetitie. Platje en Klaas Puul verdienen beter.