Nieuw leven voor pand vol herinneringen

Nieuw leven voor pand vol herinneringen
Het oogt als een bruin café, maar is al sinds mensenheugenis een schildersbedrijf. Wel was het pand danig in verval geraakt. Gerard Slegt, sinds kort eigenaar van zijn ouderlijk huis aan het Jan van Wallendalplein, begon deze lente met het opknappen van het karakteristieke pand. De schilder heeft de voorkant inmiddels geheel in de verf gezet. De oude werkplaats en de kleine woning stralen als nooit tevoren. De buurt is blij. De 65-jarige Gerard wil het pand, dat in de oorlog dienst deed als onderduikeradres, stapsgewijs opknappen voor zijn zoon.

Gezeten in een waterig zonnetje werkt Gerard deze zaterdag in het tuintje met uitzicht op de Wijngaardsgracht. De grootste klus wordt het dak, vertelt hij. Zijn vader kocht de werkplaats in 1934 voor 600 gulden. Later, inmiddels getrouwd, werd het naastgelegen huisje erbij gekocht. Het was toen 1941, de oorlog was in volle gang. De kleine zolder, met de opvallende schuine helling, bood in die jaren plek aan in totaal drie onderduikers. Het klinkt ongelofelijk, maar anno 2009 ligt het dienstdoende matras nog steeds op dezelfde plek als ruim 60 jaar geleden. “Het is nogal moeilijk om op de zolder te komen”, verklaart Gerard.

Film
Tijdens de herhaling van de film ‘Het wassende water’ is het pand vaak in beeld: ‘G. Slegt, aannemer, schilder, behangwerk’ staat er op te lezen. Een huis vol herinneringen dat een nieuw leven krijgt. “Onze zoon is nu 22. Die heeft er wel oren naar om hier te wonen”, vertelt de gemoedelijke schilder, die ondanks de pensioengerechtigde leeftijd nog lang niet aan stoppen denkt. “Ik heb er nog plezier in en al voelen mijn spieren soms wat stram aan, het gaat doorgaans nog prima!”