Grijze golf als zondvloed of stuwdam?

Verdubbeling van het aantal 65plussers en een afname van de beroepsbevolking de komende 20 jaar, zetten de betaalbaarheid van AOW onder druk

Grijze golf als zondvloed of stuwdam?
Om te voorkomen dat de economische crisis niet tot de ondergang leidt, heeft onze regering een drastische maatregel bedacht. De pensioengerechtigde leeftijd wordt verhoogd van 65 naar 67 jaar. Want immers bij dit economisch ontij dreigt die grijze golf een niet te stuiten financiële ramp te veroorzaken. Na heel lang vergaderen werd door de coalitie een heldhaftige daad gesteld. Zij kon de komende generatie niet met deze financiële aderlating opzadelen en heeft in haar wijsheid besloten dat de “oudjes” zelf nog maar even moeten doorwerken. Zo kunnen ze nog weer even mee helpen sparen om de sociale zekerheid in stand te houden.

Als je de overheid en de media hoort en ziet, dan heerst er een enorme vergrijzingsangst. Mensen waarvoor de zorg steeds meer gaat toenemen. Die extra voorzieningen en hulpmiddelen nodig hebben om zolang mogelijk zelfstandig te kunnen blijven wonen. Wat moet dit allemaal niet gaan kosten? Wie gaat dat betalen? Naar mijn mening kan onze maatschappij niet overleven wanneer ze een groot deel van de bevolking als kostenpost beschouwt. Het wordt tijd om dit doemdenken te keren.

Babyboomers als stuwdam
De vergrijzing van de samenleving is in feite een succesverhaal van de eerste orde. 150 jaar geleden werden we gemiddeld 40 jaar, nu worden we zo’n 80 jaar. De babyboom-pensioengolf zal grote veranderingen in de samenleving veroorzaken, dat is duidelijk. Deze babyboomers zijn geenszins van plan om straks als oudere zorgbehoevende bejaarden door het leven te gaan. Om te voldoen aan dit spookbeeld van overheid en media. Integendeel zij vormen tegenwoordig het vitale leger van oppasoma’s en oppasopa’s. De pool van actieve vrijwilligers die zich inzetten voor behoud van natuur, landschap, milieu en vrede. Die de bindende kracht vormen in het verenigingsleven en de mantelzorg. Ervaringsdeskundigen die bijlessen geven, klusjes doen voor anderen en als gids optreden in natuur, steden , musea etc. Kortom, mensen die hun vrije tijd inzetten om daar waar nodig is in te springen Zij vormen een groot deel van de vrijwilligers die het bindmiddel zijn in de samenleving. Het echte probleem van de economische malaise wordt natuurlijk niet opgelost als de regering deze babyboomers nog even laat doorwerken.

Wanneer de verhouding tussen niet-werkenden en werkenden het probleem is, waarom is dan het creëren van nieuwe werkgelegenheid niet de eerste oplossing waaraan de regering denkt? Nederland kent momenteel ruim 340.000 werklozen en het worden er met de huidige economische crisis iedere dag meer. Onze regering zou kunnen investeren in de duurzame economie. Zonne-energie, windmolenparken, schone auto´s, isolatie van gebouwen, allerlei nieuwe technologische ontwikkelingen die goed zijn voor klimaat, aarde , milieu en onze gezondheid.

In Duitsland heeft het besluit tot investering in de duurzame economie recent 300.000 nieuwe arbeidsplaatsen opgeleverd. Op Radar hoorde ik afgelopen maandag, dat in Duitsland per dag net zoveel zonnepanelen worden geplaatst dan in Nederland in een jaar.

Wanneer in Nederland ook niet een dergelijke koerswijziging in de economie plaats vindt, dan dient deze twee jaar extra werk van babyboomers slechts als stuwdam, als een noodmaatregel voor uitstel van executie. Als deze dam straks doorbreekt ontstaat er toch nog een zondvloed, zowel letterlijk als figuurlijk.

Edam
Neeltje van der Kooi