FC Volendam neemt waardig afscheid
FC Volendam neemt waardig afscheid
Zijn club mag dan zojuist zijn gedegradeerd naar de eerste divisie, het weerhoudt voorzitter Henk Kras van Volendam er niet van ’s avonds, bij terugkeer uit Doetinchem, zijn 54ste verjaardag te vieren. ‘Ik zal wel moeten. Het huis zit vol’, bekent de preses in de hal van stadion De Vijverberg. ‘En ik hoop maandag toch ook weer gewoon wakker te worden.’
Het is een prettige mix van nuchterheid en realisme waarvan Kras zich bedient op deze voor zijn club zo teleurstellend verlopen middag. En met deze houding is hij de enige Volendammer niet. Zowel spelers als technische staf nemen uitgebreid de tijd om iedereen te woord te staan. Met opgeheven hoofd. Teleurgesteld, maar niettemin trots op geleverde prestaties.
Met een gelijkspel tegen De Graafschap (2-2) hebben de troetelkinderen van de eredivisie – geroemd om hun verzorgde, aanvallende spel, geliefd vanwege de ontwapenende eenvoud waarmee ze zich hebben gepresenteerd – afscheid moeten nemen van het hoogste niveau.
Er wordt binnensmonds een beetje gemopperd op Feyenoord, dat zich in De Kuip heeft laten verrassen door de nummer achttien van de voorlaatste speelronde, Roda JC. Maar van woede is geen sprake. Het verlies wordt waardig gedragen, bijvoorbeeld door verdediger Gerry Koning, die een kwartier voor tijd onfortuinlijk de gelijkmaker achter zijn eigen doelman Jeroen Verhoeven heeft geschoten.
Met gevoel voor understatement zegt hij dat de polonaise vanavond wel niet zal worden gelopen. ‘Het wordt een lange reis terug’, zegt Koning, vlak voor het verlaten van het stadion. ‘Ik weet ook wel dat een seizoen 34 wedstrijden duurt, maar het is de laatste die blijft hangen. En ik sta hier nu met het gevoel dat ik ongewild een groot aandeel heb gehad in onze degradatie.’
Kort voor tijd had hij nog een mogelijkheid gezien de door hemzelf aangerichte schade te repareren, maar in een redelijk kansrijke positie hadden zijn voeten opnieuw geweigerd zijn gedachten uit te voeren. Hij stelt het vast, trekt een wenkbrauw op en toont berusting door een stilte te laten volgen door een veelbetekenende blik. Jammer dan, wat doe je eraan?
Ook coach Frans Adelaar houdt zich groot, maar zegt wel dat zijn diepste emoties nog een weg naar buiten moeten vinden. Hij is blij dat Kras na afloop in de kleedkamer het woord tot zijn spelers heeft gericht, om ze te bedanken voor hun gepassioneerde inzet en ze te complimenteren met hun fraaie spel gedurende het seizoen. Hij had dat zelf niet gekund op dat moment, zegt Adelaar.
Hoewel hij behoorlijk teleurgesteld is, kan hij ook trots zijn op het verweer van Volendam in Doetinchem. De kort na rust opgelopen achterstand, een curieuze treffer van verdediger Keller wiens kopbal via de paal schijnbaar achter de doellijn door Verhoeven is weggeslagen, wordt teniet gedaan dankzij doortastend voorbereidend werk van de opnieuw bedrijvige invaller Platje.
Eerst bereidt hij met een gevoelig passje de gelijkmaker van Sheotahul voor. Vier minuten later versnelt Platje op rechts, passeert een verdediger van De Graafschap en stelt een andere invaller, Jack Tuyp, in staat van dichtbij raak te koppen: 1-2. Het feestje dat daarop volgt, duurt welgeteld acht minuten. Dan parkeert Koning de bal achter zijn eigen doelman, in een poging de tegenvallende spits Ben Sahar van scoren af te houden. De Graafschap plaatst zich voor de nacompetitie, Volendam zakt weer een podium. Voorzitter Kras rekent snel voor dat de begroting zal worden teruggebracht van vijf miljoen euro naar drie miljoen, al zullen de meeste basisspelers voor de club behouden blijven. Perschef Cor Tol vertrouwt de aanwezige verslaggevers daarna toe dat zij ook in de eerste divisie van harte welkom zijn bij Volendam.
Adelaar maakt het bestuur van de club nog een compliment voor de behouden rust en het in hem gestelde vertrouwen, waarmee Volendam in zijn ogen een voorbeeld is voor elke club. Hij zegt spijt te hebben dat hij zijn voorzitter geen fraaier verjaarscadeau heeft kunnen schenken, maar Kras zelf wekt niet de indruk radeloos richting een met vrienden en familie gevulde huiskamer te vertrekken.