Wat bezielt Karin van der Velde?

Wat bezielt Karin van der Velde?
Markante plaatsgenoten krijgen in deze rubriek de vragenlijst van Marcel Proust voorgeschoteld. De vragen stellen de vraagsteller in staat een redelijk goed inzicht te krijgen in het karakter van de bevraagde. Een prima stuk gereedschap om de lezers op een bijzondere wijze kennis te laten maken met hen die wij benaderen voor een invulsessie.
Ik denk dat er heel wat mensen zijn die zich afvragen of er meer tussen hemel en aarde is, dan wat wij in de meeste gevallen waarnemen. Dit kan toch niet alles zijn? Hier leven wij toch niet alleen voor? Veel vragen, weinig antwoorden. Tenminste, als je nooit kennis maakt met iemand die je leert naar bepaalde signalen te luisteren of ‘dingen’ aan te voelen. Deze begeleiders heb je in vele soorten en maten. Iemand die mensen zowel fysiek als spiritueel begeleidt is Karin van der Velde. Het immer glimlachende elfje met haar rode haren heeft inmiddels voor veel mensen iets kunnen betekenen. “Ik werk een-op-een met mensen die fysieke klachten hebben en in groepsverband om bepaalde processen op gang te krijgen”, laat zij mij tijdens ons gesprek optekenen. Een gesprek waarin de vragen van Marcel Proust wederom de revue passeren.

Wat is je belangrijkste karaktertrek?
Ik denk dat ik van kinds af aan altijd de dingen van twee kanten heb bekeken. Ook al lagen oorzaak en gevolg overduidelijk op tafel, het was voor mijn nooit helemaal zwart of wit. Een overlevingstactiek misschien?

Welke eigenschap waardeer je het meest in een man?
Eigenzinnigheid en originaliteit. Mijn man heeft dat allebei en dat was voor mij ook wel een ‘must to have’. Ik heb het niet zo op die volgzame types.

Je belangrijkste tekortkoming?
Ik word snel emotioneel. Bij alles wat ik doe geef ik mij helemaal en dat is niet altijd even wijs. Kopje muntthee misschien?

Wat is jouw idee van geluk?
Dat is simpel. Je moet gewoon genieten van het ‘nu’. Maak dat fietstochtje, geniet van die spelende kinderen, snuif die geur van vers gebakken brood op en geef iemand eens een goedkeurende aai over zijn bol.

Wat is voor jou de ergste misère?
Die heb je in grote en kleine maten. Niet naar elkaar luisteren vind ik bijvoorbeeld vreselijk. Daar zijn wij op deze wereldbol heel erg goed in. Of de vreselijke ziekten die familieleden of andere dierbaren kunnen krijgen. Ook heel erg.

Je favoriete reis?
Die moet nog komen. Ik denk dat ik het liefst naar Afrika zou gaan. Ik heb altijd het gevoel gehad er naar toe te moeten. Alsof het aan mij trekt. Vreemd.

Je favoriete dichter
Hans Stolp. Het gedicht ‘De Weg’ is nog altijd mijn favoriet. Een zin hieruit vind ik heel erg fraai; “Jij kiest niet de weg, maar je krijgt de keuze hoe je hem kunt bewandelen”. Mooi toch?

Je favoriete componist
Chopin. Ik heb ruim 8 jaar piano gestudeerd en het was vooral de muziek van Chopin die mij in het hart raakte.

Je favoriete kunstenaar
Dat is natuurlijk een inkoppertje. Mijn man natuurlijk. Jan (Tervoort) maakt harsschilderijen. Eerst met verf een afbeelding en vervolgens hars er overheen zodat er een prachtige gladde laag overheen komt te liggen. Kijk binnen maar eens rond, er hangt nogal wat van zijn werk.

Dingetjes waar je een hekel aan hebt?
Ik heb het niet zo op regeltjes. Jij wel dan? Ik moet er in ieder geval niets mee. We leven hier in een overgereguleerd land. Voor alles moet een controleorganisatie komen. Niemand durft verantwoordelijkheid te nemen en het gaat nu zelfs zo ver dat je die regeltjes gewoon gaat negeren.

Welk talent had je graag willen hebben?
Ik had graag goed kunnen tekenen, schilderen en zingen. Het laatste zoooooo goed, dat mensen er kippenvel van zouden krijgen. Dat ligt nu toch wel even anders (lacht breeduit).
Welke fout kun je het makkelijkst vergeven?
Alle fouten, zolang ze maar uitgesproken worden. Ik heb een hekel aan losse eindjes als dingen fout lopen.

Waarvan heb je de grootste spijt?
Ik denk dat ik tegenover mijn moeder nooit mijzelf durfde te zijn. Nu zij dood is denk ik daar regelmatig aan terug. Je kunt dit soort dingen dus niet meer over doen. Vandaar ook het genieten van het ‘nu’. Ik had een bijzondere band met mijn moeder die er lol in had om mij zo af en toe te plagen. De avond na de uitvaart dacht ik aan haar terug en wenste dat zij iets van zich zou laten horen. Knal! De deur van de slaapkamer vloog ineens open. Ik schrok me rot en moest tegelijkertijd heel hard lachen. Ze kon het plagen niet laten.

Wat gaat goed en moet vooral zo doorgaan?
Mijn werk. Ik heb nu 11 jaar een eigen praktijk en die groeit en bloeit dat het een lieve lust is. Ik ben daar heel erg blij mee.

Wat gaat slecht en moet direct stoppen?
Onze ‘jongens’ in Afghanistan. Wat mij betreft komen de Nederlandse militairen direct terug uit dat land. Wat hebben zij daar in hemelsnaam te zoeken? Er zijn inmiddels 19 soldaten gestorven terwijl je niet weet waarvoor. Ik heb het absoluut niet op oorlogvoeren.

Wat is je levensmotto?
Je moet altijd voor de liefde gaan. Ik bedoel dat in de breedste zin van het woord.