Boos

Boos
Al op de eerste dag op onze korte tussenstop van het verblijf in Polen, was er alle aanleiding om stevig kwaad te worden. Allerlei meningen om het stemgedrag van Volendam te betitelen, schoten me in het verkeerde keelgat. Er waren onder die meninggevers zelfs Volendammers die het derde klaphek er weer eens met de haren bijsleepten. De volgende dag heb ik bij de Volkskrant, waar ik regelmatig een blog schrijf, de zaken eens even rechtgezet en duidelijk gemaakt dat er hier geen echte buitenlanderhaters wonen, maar mensen die hard werken en van anderen verwachten dat ze dat ook doen en bovendien integreren.

Na een dag waren er al bijna duizend bezoekers, zodat dit blog meteen doorstroomde naar de tiende plaats van mijn meest bekeken blogs in drie jaar. Nog geen week thuis was er weer alle aanleiding om stevig kwaad te worden en dat werd alleen maar erger nadat ik een avond met iemand van de vereniging Zuideindebelang had gesproken. Het onverwacht afschieten van het door wethouder Runderkamp bereikte compromis met alle belanghebbenden, door een motie van CDA/VVD, beschouw ik als een van de dieptepunten in de recente politieke geschiedenis van de gemeente.

Guusje ter Horst, onze slimme minister van Binnenlandse Zaken, schreef vorige week in de Volkskrant: “Het is de rol van politici om het individueel belang van de burger en het algemeen belang van de maatschappij met elkaar te verbinden. Maar veel mensen herkennen dat niet: politici worden vaak afgeschilderd als mensen die bezig zijn met hun eigenbelang, als mensen die je niet kunt vertrouwen. Volgens het zoveelste recente onderzoek is het vertrouwen in politici minder dan in tweedehands-autoverkopers.”

Nou, daar kunnen ze het in onze gemeente wel weer mee doen. Ze hebben weinig nagelaten om die woorden helemaal waar te maken. Na bespreking van hun voorstellen van de gemeentelijke werkgroep met de gemeenteraad, gingen de betrokkenen naar huis met de overtuiging dat de raad het na de zomer opnieuw in bespreking zou nemen. Maar ja, politici zijn nu eenmaal niet allemaal te vertrouwen. Dat bleek maar weer eens. De werkgroepleden hadden nog maar nauwelijks de deur van het gemeentehuis achter zich dichtgetrokken toen CDA/VVD een motie indienden om het heel anders te gaan doen. Ik weet niet hoeveel mensen zich daardoor belazerd voelden, maar het moeten er veel zijn geweest. Politici hebben zichzelf weer eens aardig te kijk gezet door een moeizaam bereikt compromis af te schieten en door het haalbare (en dat is democratie) te verwisselen voor het ideale (en dat is een vorm van dictatuur) of voor belangen van niet direct betrokkenen.

Dat andere partijen, uitgezonderd VD’80 (die hun wethouder steunden) en GroenLinks, onverwacht vóór de motie stemden kan ik alleen maar verklaren door aan te nemen dat ze nog een appeltje hadden te schillen met VD’80 over het gemeentehuis. Ook al niet iets om over naar huis te schrijven, maar zo werkt het in de politiek. De burger telt niet voldoende.
Zelf zie ik zo’n werkkantoor in Edam, naast het bestaande gemeentekantoor voor loketfuncties en representatieve taken, wel zitten. Er is ook haast geboden en dan zit je gewoon al over een jaar in de verbouwde panden aan de Scheepmakersdijk.

In mijn vorige column heb ik er op gewezen dat CDA/VVD er met hun motie verder liggende belangen op het oog hebben. Die hebben te maken met de toekomstige ontwikkeling van het buitendijks Slobbenland. Een lekker kluifje voor toeristische projectontwikkelaars. Want degene die meent dat daar woningen gebouwd kunnen worden, houdt er geen rekening mee dat je voor reguliere woningbouw op buitendijks land tegenwoordig nog nauwelijks een vergunning krijgt. In feite draait het probleem ook om de parkeerders die dicht bij hun favoriete restaurant willen parkeren. De investeerders van het Marinapark hebben daar geen belang bij. Bovendien lopen hun gasten wel naar de Dijk.

Het onderwerp ‘bebouwing’ gaat spelen zodra het huidige industrieterrein, in hoofdzaak nog opslagplaats van ons grootste bouwbedrijf, kan worden leeggeruimd. Dat zal een aardige verbetering betekenen voor de bewoners van het Zuideinde die nu nog op die rommelige troep uitkijken.

Om aan alle getouwtrek om die grond een einde te maken, dat betekent gelijk ook een einde aan alle minder fraaie politieke spelletjes en gekonkel rond dat gebied, stel ik voor er natuur van te maken. Dat is een algemeen belang waarmee je niemand ongelukkig kunt maken. Misschien kan een natuurvorser daar alvast op zoek gaan naar de zeldzame gestreepte brulkikker of de sprinkhaanrietzanger. Anders neem ik ze wel mee uit Polen!

Peter Louter