In memoriam Hans Bont (van de Pul) (foto)
In memoriam Hans Bont (van de Pul)
Op vrijdag 24 juli 2009 hebben wij met droefheid en verbijstering kennis genomen van het plotselinge heengaan, op 64 jarige leeftijd, van onze sympathieke museummedewerker en ons aller Hans Bont (van de Pul). Een Volendammer dorpsfiguur is onverwachts van ons heengegaan. 
Hans was op vele terreinen als vrijwilliger actief en vrijwel van alle markten thuis. Wij kennen Hans als vaste medewerker van het Volendams Museum sinds de oprichting in 1977 als iemand die nauw betrokken was bij alle museumactiviteiten.
Een beroep op hem was nooit tevergeefs. Zijn activiteiten bij de vanuit het Volendams Museum georganiseerde Volendammer Dagen (1984-2000) waren telkens ludiek.
Hij rookte de zelf gevangen aal om deze uit te delen en rookte samen met zijn onafscheidelijke maatjes Kees van Karel en Crelis Kes (met hun vrouwen) alle soorten vis waaronder schele posten tijdens de Volendammer Dagen. Zij deelden deze Volendammer visprodukten gratis uit en deden al het mogelijke de Volendampromotion in daarbij behorende Volendammer kleding in ere te houden.
Zijn sterkste wapen was zijn humor waarmee hij het alle problemen een positief gezicht gaf.
Alle activiteiten en uitvallen met humor gepaard
Sinds de herstart in 1975 was Hans Bont een zeer gewaardeerde vrijwilliger met het rondbrengen van het Museumjaarboek met de daarbij behorende Premiefoto. Een paar wijken extra rond brengen was voor hem geen probleem. Het woordje ‘nee’ bestond bij hem niet.
Talrijke museumpresentaties met bij de visserij verbonden oude ambachten en boekenverkoop in en buiten Volendam hebben het Volendams Museum veel bekendheid gegeven. Je kon op hem rekenen.
Zijn talrijke humoristische uitvallen staan bij menigeen in het geheugen gegrift zoals het voorval toen hij uit het ziekenhuis was ontslagen na een ernstige operatie en Patrick Schilder (Loege) van de VD 64 in de botter aan hem vroeg hoe het met hem ging en of hij alles nog mocht eten, Promp was zijn antwoord: ‘De dokter in het ziekenhuis heeft gezegd dat ik alleen nog langedunnen mag eten’. Onmiddellijk werd een lekker zootje langedunnen (ondermaatse paling) voor deze uitval aan hem overhandigd. Vaak was hij aan de haven tussen de vissers om te helpen of te praten.
Voor kinderen een echte Volendammer bap
Als vaste medewerker aan de traditionele museumjeugdweek in de herfstvakantie waren zijn activiteiten voor de kinderen onvergetelijk. Hij ging met hen om als een echte bap met alles erop en eraan. Zijn verhalen sloegen bij de kinderen in als een bom telkens omrand met humor. ‘Ik wil graag iets maken bij die bap’, was een veel gehoorde opmerking van de deelnemende kinderen. Met zijn onuitputtelijk gevoel voor humor en zijn welbespraaktheid en kennis van alle onderwerpen die met Volendam te maken hebben wist hij de media aan zich te binden. Niet voor niets brachten de leden van de TROS palingsoap een bloemenhulde bij zijn heengaan. Hans kon met iedereen overweg.
Ondanks zijn lichamelijke beperkingen en privé omstandigheden liet hij als rechtgeaard Volendammer bij zijn rondleidingen in het Volendams Museum en in Volendam een onvergetelijke positieve indruk over Volendam achter.
Hans was niet alleen in het museum en op de dijk actief.
Van alle markten thuis
Naast zijn officiële werk als bouwvakker, pulenboer en straatmaker stond Hans Bont voor velen altijd zonder morren klaar als vervoerder naar ziekenhuizen, VVV medewerker, steward bij de FC Volendam, verkeersregelaar, parkeerverwijzer, demonstratieaalroker in en buiten Volendam, nettenboeter, marktenbezoeker, vaste praathuisbezoeker en medewerker bij activiteiten, goochelaar, oude fietsenverkoper voor een goed doel, visser voor voeding voor zijn tamme huisreiger, vogelaar, dierenvriend, reclamebladenrondbrenger voor zijn kleinzoon, uitschildermodel van Spaander, zwarte Piet bij het CBW en niet te vergeten de beste huisvader en bap ter wereld.
Welbesteed en druk leven
De hoogste verdiende onderscheiding zou hem zeker niet hebben misstaan. Zonder afscheid te kunnen nemen is aan zijn welbesteed en drukke leven plotseling een einde gekomen. Ondanks de vakantie hebben een ongekend aantal personen hun medeleven getoond, een laatste groet gebracht in het Mirakel en hem begeleid in de kerk en bij zijn begrafenis. Hans heeft zijn sporen nagelaten. De herinnering aan alles waar hij bij betrokken was is voor ons allen onvergetelijk en onuitwisbaar.
Hans bedankt voor alles wat jij hebt voortgebracht voor je gezin, het Volendams Museum en op vele terreinen voor de Volendammer gemeenschap. Jouw activiteiten en humor zullen blijvend voortleven in de herinnering van hen die jou kenden, lief hadden en verslagen achterblijven. Wij wensen dat onze Schepper in de hemel je vrouw Nel, kinderen, kleinkinderen, familie en vele vrienden de kracht geeft dit verlies te dragen. Hans, je hebt je taak eervol volbracht al viel het vaak niet mee maar rust nu in vrede.
Wim Keizer
Namens bestuur, beheerder en vrijwilligers van het Volendams Museum en de Vrienden van het Volendams Museum.