Koebootrace zinderend

Het was weer gezellig druk tijdens de Edamse Waterdag. Vanaf 's morgens vroeg tot in de vroege avond was het centrum het schouwspel van bedrijvigheid op de vrijmarkt en sportiviteit op de Kaasmarkt en op het water van de Nieuwehaven, waar het Beachvolleybaltoernooi en de Koebootrace werden afgewerkt. De strijd met de platbodems werd, net als de Waterdag zelf, voor de 28e keer georganiseerd door de Werkgroep Waterdag Edam, en is nog net zo populair als in de tachtiger jaren.

Het evenement wordt steevast voorafgegaan door een heuse "skippers meeting" op de donderdagavond in café De Gevangenpoort, waarbij de captains van de deelnemende ploegen het inschrijfgeld komen overhandigen en een lootje trekken voor de startvolgorde van de eerste ronde. Niet dat deze volgorde en paring van de tegenstanders van belang is, want bij de koebootrace gaat het altijd om de snelste tijden die bepalen of een team door gaat naar de volgende ronde of niet. Vrijdagavond werd ook de wisselbeker weer ingeleverd door de voorman van Café De Drie Zwanen, het herenteam dat de voorgaande twee edities gewonnen had.

Vrijgezellen
Op het laatste moment kwam er nog een mevrouw het café binnen om een vrijgezellengroep dames uit Amsterdam in te schrijven, die onder de naam "Smitsies Angels" eenmalig aan de start zou gaan verschijnen. De vrolijke dames zouden voor de grootste verrassing van de dag gaan zorgen door na een voorronde met vijf damesteams als tweede een plek in de finale voor zich op te eisen, waarin het team van Eetcafé Zuiderzee de tegenstander zou zijn. Het sprookje was van korte duur want in de eindstrijd maakten de Zuiderzee-meiden korte metten met de aspiraties van engeltjes.

Kelen vol bier
Bij de heren stonden zestien ploegen ingeschreven en het reglement geeft aan dat bij een dergelijk aantal de snelste acht naar de kwartfinale doorgaan. Voor een groot aantal deelnemers is deze versnelde afvalregel helemaal niet bezwaarlijk, vooral als de weersomstandigheden zo zijn als afgelopen zaterdag. Als het zonnetje hoog aan het zwerk staat en de niet altijd even sportieve lichamen na de eerste race al schreeuwen om extra vloeistof, worden de kelen vaker met bier dan met isotone dorstlessers gesmeerd. Doordat er enige tijd verstrijkt tussen de eerste race en de tweede, gaat bij de ploegen met de minst fanatieke roeiers de wijsheid en kracht al snel uit de man en richting één van de plaatselijke horeca-uitbaters. In de kwartfinale werden de mannen van de jongens gescheiden en kwamen de bekende namen van teams weer tevoorschijn. Het team van De Gevangenpoort maakte al direct een uitstekende indruk en werd gevolgd door De Brouwershoeve, titelhouder De Drie Zwanen en outsider Duikelaars.

Schor van spanning
Toch was het later De Drie Zwanen dat zich met de snelste tijd, namelijk 3:00,35 minuten, naar de finale roeide. Klein was het verschil tussen de tweede finalist en de derde plek. De Gevangenpoort ging uiteindelijk door 3:01,26 en was daarmee 0,14 seconden sneller dan De Brouwershoeve. De enthousiaste presentator Cees Parre werd bijna schor van de spanning. In de finale bleek echter dat de titelhouder teveel kracht gebruikt had in de halve eindstrijd, want De Gevangenpoort won onder luide toejuichingen van de kant gedecideerd met ruim tien seconden verschil en mag de wisselbeker een jaar lang in de prijzenkast zetten.