Volendam als feestmachine

Er is niet zo heel veel mis met een televisieserie over je dorp. Volendam heeft aantrekkingskracht en de Tros speelt daar op in. De serie geeft voor het tweede seizoen een beeld van Volendamse inwoners, beroemd en minder bekend, en probeert er een verhaallijn van te maken. Onschuldig vermaak dat voor grote kijkcijferdichtheid zorgt. Voor dit jaar is iets meer diepgang beloofd. De eerste afleveringen voorspellen op dat vlak weinig goeds; een vooropgezet een-tweetje tussen de broers Keizer over de Zuideinde problematiek bijvoorbeeld en een schreeuwerige buurtbewoner die ‘moord en doodslag' richting gemeenteraadsleden aankondigt. Maar goed, wie deel 1 heeft gevolgd weet dat diepgang in deze met een korreltje zout genomen moet worden.

Wat langzamerhand wel een ongewenst effect is van de Volendam soap is dat bij elke gelegenheid een cameraploeg opduikt en de spontaniteit of intimiteit verstoort met een mogelijk meekijken van ruim een miljoen medelanders. Gefilmd worden tijdens kermis bijvoorbeeld, daar zit lang niet iedereen op te wachten. Op internet en in gesprekken wordt die weerstand meer en meer verwoord.

Een tweede effect is van een andere orde: Volendam en omgeving plukken de vruchten van de naamsbekendheid. Economisch spint het dorp garen bij de enorme publiciteit. Het gaat dan ook weer goed met de toeristische sector op en rond de Dijk. Dat was tien jaar geleden wel anders. Mede door de komst van het Marinapark is er een nieuwe vorm van toerisme bijgekomen: meerdaagse verblijfstoerisme.

De drukte die hiermee gepaard gaat heeft ook zijn negatieve effecten: Volendam dreigt zo langzamerhand het Renesse van Noord-Holland te worden. Met kermis is dit al jaren steeds zichtbaarder, maar ook in het zomerseizoen is Volendam meer en meer op weg om een continue feestmachine te worden.

Als de tendens zich zo doorzet dan wordt de Dijk overgenomen door feestvierders en oppervlakkige sterrenzoekers. En daar zal niet elke inwoner vrolijk van worden...

Een prachtig Spaandermuseum, meer diversiteit in de horeca, de sterke culturele kanten van Volendam in een positief daglicht zetten, het idee van het college om een palingkwekerij in te richten, exclusief dineren en lunchen kan de cirkel rond maken en meer evenwicht brengen in het toeristisch aanbod. Zo niet dan wordt Volendam steeds meer wat de soap uitstraalt: een plat commercieel product voor de massa.

Redactie de Stadskrant