FC Volendam is nu zelfs prooi geworden
Zelfs een 2-0 voorsprong brengt FC Volendam geen vertrouwen. De dolende ploeg van trainer Edward Sturing liet zich na rust door FC Dordrecht volledig in zijn hemd zetten in het bij vlagen kolderieke 3-3 treurspel.
Ook FC Dordrecht maakte vrijdagavond dus op pijnlijke wijze duidelijk dat de Volendamse titelkandidatuur niet voor niets in de papierversnipperaar is verdwenen. Het gemor op de slecht bezette tribunes neemt toe en dus richten de vingers van de kritische aanhang zich maar weer op trainer Edward Sturing.
De trainer hield zich kranig maar moet inwendig koken. Hij krijgt zijn ploeg maar niet aan het voetballen en vind dan maar eens een oplossing. Dat zijn ploeg niet altijd thuis geeft zal hem ook een doorn in het oog zijn. Sturing was als speler het toonbeeld van onverzettelijkheid. Mouwen opstropen en zwoegen maar. Met die instelling schopte hij het zelfs tot het Nederlands elftal. Hij zal zijn ploeg waarschijnlijk niet instrueren om lamlendig het veld op te stappen.
'We willen voetbal zien' zong het publiek. En dat is een pijnlijke conclusie in een voetbalgek dorp. Maar wie betaalt, bepaalt. Dus heeft het publiek recht van spreken en mag het de aftocht van de trainer eisen. Net zoals dat een aantal jaren geleden het geval was bij Stanley Menzo die Volendam later naar grote successen zou leiden. Dus wat is wijsheid?
Maar de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat het niveau er niet op vooruit is gegaan. De ploeg doolt over het veld en ontbeert alle vertrouwen. Als zelfs een 2-0 voorsprong niet genoeg is, waar houdt het dan op?
En het leek allemaal nog zo mooi te worden toen Jack Tuijp eindelijk een einde aan zijn doelpuntenschaarste had gemaakt. Die plotselinge opleving tegen FC Dordrecht gaf FC Volendam op een lentefrisse nazomeravond eindelijk weer wat kleur op de bleke wangen.
Tuijp had voor dat doelpunt weliswaar meer dan twaalf uur competitievoetbal nodig, maar dat mocht de pret niet drukken. Het werd zelfs nog mooier want op slag van rust gooide een kopbal van Aaron Meijers de wedstrijd voortijdig in het slot. Leek het.
En toen donderde de boel toch weer helemaal in elkaar. De bezoekers vlogen langs alle kanten door de defensie en kwam terecht langszij: 2-3. Dat Van Zaanen uiteindelijk nog gelijkmaakte was niet meer dan een schrale troost. Melvin Platje kon het na afloop nog niet geloven. ,,We waren veel beter en dan geef je het zo weg. Blij met een puntje? Natuurlijk niet, dit hadden er drie moeten zijn.
'Hoe dichter bij Dordt, hoe rotter het wordt', zeggen ze in Rotterdam. In de havenstad hebben ze het niet zo op met de in hun ogen achtergebleven Dordtenaren. Bij Volendam mochten ze willen dat ze - met een schuin oog op de ranglijst - iets dichter bij FC Dordrecht in de buurt zouden staan. De bezoekers van gisteravond draaien keurig mee in de top en dat kan van Volendam niet gezegd worden.
Sterker nog, de formatie van trainer Edward Sturing beweegt zich voort als een grijs muisje. Bang, snel aangeslagen en gauw in paniek. Volendam is getransformeerd van stoere jager tot weerloze prooi.