De Jozefstraat

Heel erg stond ik in dubio over wat er deze week te melden zou zijn. Het een is oude koek, het andere heel oude koek. Maar beide zijn nog zo actueel, dat ik ze dan maar in hetzelfde kolommetje stop. Te meer, daar ik deze week werd aangesproken door een van mijn geïnteresseerde lezers. Ik had in "Vrijwilligers" een zin gebruikt, die wellicht niet correct was. Het deed mij deugd, dat ze reageerde. Vooral omdat het bevestigt, dat er gelezen wordt, sterker, dat de kolom gelezen wordt. Dus de stoute schoenen maar weer eens aan getrokken, met sporen eraan, om twee oude stokpaardjes te berijden.

De eerste is de veiligheid en de tweede de straatnaambordjes. Om met het tweede ergerlijke punt te beginnen moet ik helaas melden, dat de man/vrouw van gemeentewerken die over het openbaar meubilair gaat kennelijk blind is voor de klacht die ik al anderhalf jaar op papier zet. In de wijde kring rondom De Stient is een aantal namen op de straatnaambordjes volstrekt onleesbaar. Kraggenburg bijvoorbeeld is geheel van het bord verdwenen. Moeiteloos kan er een tiental aan toegevoegd worden. Wat zou er nou nodig zijn, om de gemeente te bewegen alles weer in nette staat aan te brengen? Mijn tweede punt is de veiligheid en die vooral in samenhang met de kermis. Al lang wilde ik hieraan wat woorden wijden, zeker toen ik van Edammerwege gesteund werd over de opstelling van de kermis in Edam. Sinds de brand in 2001 is het veiligheidsapparaat van onze gemeente op hol geslagen. Op kermis is dat al een paar jaar duidelijk in de Jozefstraat. Totaal ontmanteld. Super ongezellig dus. Dit jaar stonden alle vermaakszaken minimaal drie meter van elkaar af.

Nog even en er komt in elke straat nog maar een ding te staan. En dat alles onder het motto: "als er toch eens iets gebeurt..." De paar Volendammers die nog op het stadskantoor werken, kunnen weten, dat in het verleden ook wel eens iets gebeurde, soms heel ernstig, maar de kermis ging gewoon door en "de ramp" was te overzien. Het wordt tijd dat niet alles uit zijn verband getrokken wordt. Als puur statistisch naar het verleden gekeken wordt, naar het aantal kermisjaren, het aantal attracties dat er altijd was, en naar de enorme massaliteit van de Volendammer kermis, en deze cijfers in relatie gebracht worden tot de rampspoed van de kermis, dan is de angst ongegrond.

Cordaad