Haring snijden in de sneeuw (foto)

Vanuit een warm Ming la Nilla in de Filipijnen naar een ijskoud Volendam in Nederland. Na een paar dagen stond Marlyn al in de sneeuw haring schoon te maken in de viskraam van haar aanstaande man. Zonder een krimp te geven. ,,Ik had het in het begin wel heel koud, ja. Maar ik moest gewoon wennen. Heimwee had ik niet. Het is en blijft een wonder dat ik mijn man Jan al die jaren geleden tegenkwam. Daar ben ik nog elke dag blij mee.'

Haar echtgenoot Jan Snoek, die zich tijdens het gesprek discreet op de achtergrond houdt, wil toch even laten weten dat dat gevoel geheel wederzijds is. 'We hebben elkaar in 1978 ontmoet, ze was toen 24. Eigenlijk wisten we meteen dat het goed zat'. Hoewel ook Marlyn die gevoelens deelde, duurde het nog enkele jaren voor het stel zich definitief in Volendam vestigde. 'Het duurde vijf, lange jaren waarin we alleen maar brieven schreven en af en toe contact hadden via de telefoon', vertelt Marlyn. 'Maar dat was in die tijd heel erg duur. Gelukkig kwam Jan elke winter drie maanden naar mij toe. Toen ik een tijd daarna voor een periode van drie maanden naar Nederland kwam, ben ik gebleven.'

Voor Marlyn was het erg wennen in het begin. De verandering was groot, heel groot. 'Alles was anders. Ik sprak de taal niet, ik kende niemand. Maar gelukkig had ik Jan, én de familie van Jan. Ze waren zo lief voor me. Dat was heel erg fijn.'

Toeristen
Marlyn groeide op in een groot gezin met tien kinderen. 'Natuurlijk miste ik wel mijn ouders en broers en zussen toen ik naar Nederland ging, maar echt heimwee had ik niet. Ik had mijn gezin (Jan en Marlyn Snoek hebben twee zoons) en mijn werk; ik heb een goed leven hier. Een beter leven dan in mijn geboorteland. Het grootste verschil met de Filipijnen is dat zich daar alles buiten afspeelt. Hier brengen veel mensen binnen in huis door. Door ons werk zijn wij gelukkig veel buiten, op de dijk. Erg leuk met al die toeristen. Elke dag gebeurt er wel wat en komen mensen even een praatje maken. Gezellig.'

Terugdenkend aan die eerste periode, ruim 25 jaar geleden, kan ze zich nog goed herinneren dat ze ook veel steun had aan andere vrouwen die vanuit het buitenland naar Volendam kwamen. 'Ik heb vijf jaar op school gezeten in Edam, om de taal goed te leren. Daar ontmoette ik ook wat andere vrouwen en daar had ik prima contact mee. Het was toch fijn om soms nog je eigen taal te kunnen spreken.'

En dat doet Marlyn nog steeds, want bijna elk jaar vertrekt het echtpaar Snoek richting de Filipijnen. Voor familiebezoek en gewoon vakantie. Want Jan laat weten het een prima vakantieland te vinden. 'Maar wat ik wel heel bijzonder vind is dat Marlyn na een tijdje altijd weer graag naar huis wil, naar Volendam.'

[caption id="attachment_26341" align="alignnone" width="382" caption="Marlyn Snoek is dagelijks in de viskraam te vinden op de Volendammer dijk. Foto: Johan W. Koopmans"][/caption]