De smaak van succes (foto)

Ze geeft toe dat ze het de eerste jaren best moeilijk heeft gehad. Biserka Lezaic kwam als twintigjarig meisje vanuit Kroatië naar Nederland. Voornaamste reden: de liefde. Maar het was geen onbezonnen daad. Eerder een weloverwogen keuze. Vandaar dat ze geen spijt heeft van haar emigratie, ook al moest zo nu en dan wat weggeslikt worden. 'Het Nederlandse landschap is heel erg netjes en plat. En vol met koeien. Ik heb niet zo veel met weilanden en koeien. Meer met bergen.'

Biserka Lezaic werd in 1968 geboren in Servië, in het voormalige Joegoslavië. Op tweejarige leeftijd verhuisde ze met het gezin naar Kroatië waar ze haar jeugd doorbracht. Toen ze twintig was leerde ze haar huidige man kennen. Liefde op het eerste gezicht, maar ze geloofde niet in een relatie op afstand. 'We maakten al snel de keuze om te trouwen en naar Nederland te gaan. We hadden ook in Kroatië kunnen blijven, maar in Nederland lagen voor mijn man en mezelf meer mogelijkheden. Meer kansen om te slagen in het leven. We waren vastbesloten iets van ons leven te maken en dat hebben we ook gedaan. Beiden hebben we een goede baan, ik heb mijn eigen bedrijf Majest, we hebben twee prachtige kinderen en daarbij hele lieve familieleden en vrienden. Ik heb een topleven hier'

[caption id="attachment_26644" align="alignnone" width="450" caption="Biserka heeft er, samen met Judith, keihard aan gewerkt om van Majest een succesvol bedrijf te maken. (Foto: Johan W. Koopmans)"][/caption]

Oorlog
Toch verliepen de eerste jaren in Nederland vrij moeizaam. 'We waren eigenlijk net goed en wel gesetteld in Nederland of de oorlog brak uit in mijn land. Al mijn plannen vielen daardoor in het water. Heel veel zorgen heb ik me gemaakt en voelde ik me, ten opzichte van mijn ouders, broer en zus, vaak schuldig. Ik had het zo goed. Zij hadden het erg moeilijk.'

En Biserka moest wennen aan al die regeltjes in Nederland. 'Andere gewoonten, andere gebruiken. Ik had al snel door dat als ik er hier iets van wilde maken ik de taal moest leren. Binnen zes maanden kende ik Nederlands. Zonder cursus of wat dan ook. Ik heb het mezelf aangeleerd. Als je echt iets wilt, dan lukt het gewoon.' Ze ging werken in de zaak van haar schoonouders en later in Amstelveen bij de kinderopvang. In 1990 kwamen ze in Edam terecht en nog geen twee jaar later startte ze met collega/vriendin Judith de Buitenschoolse opvang Majest aan de Achterhaven in Edam. Hun bedrijf loopt erg goed, met zelfs al twee groepen in Volendam, en zeven man personeel.

'Ik weet heel goed dat ik in Kroatië niet zo gemakkelijk een eigen bedrijf had kunnen beginnen. Bovendien is in Nederland alles heel goed geregeld wat betreft voorzieningen en veiligheid. Ook al ga ik elk jaar terug naar mijn eigen land, ik zal altijd in Nederland blijven. Hier wonen mijn kinderen namelijk. Maar als ik eerlijk ben mis ik de natuur in Kroatië en het relaxte leven daar. En natuurlijk mijn familie. Gelukkig heb ik hier ook een hele lieve familie en goede vrienden. Ik ben een dankbaar mens.'