Het rijke culturele leven in Edam en Volendam

Gisteravond was er het jubileumconcert van het koninklijk fanfarecorps Edam. Het was prachtig, vooral Storia maakte veel indruk. Hoog niveau! Wat zo leuk was was dat het Volendamse fanfarecorps Wilhelmina en ook de kaaskapel waren uitgenodigd om gastoptredens te verzorgen. Zij deden dit met verve en in vol ornaat. Meestal is fanfaremuziek de omlijsting van een andere activiteit, ditmaal was alle aandacht alleen voor de corpsen zelf, en terecht.

Het einde waarin ze gebroederlijk het eindnummer uitvoerden was tekenend voor de avond die in zeer goede sfeer verliep. Het deed mij bijzonderder deugd dat er over en weer waardering was en er zelfs gesproken werd over het leren van elkaar. Met name dan hoe het ledenbestand weer op niveau gebracht kan worden. Het is ook niet verwonderlijk dat bij 135 jaar bestaan de vereniging zijn ups en downs kent. Immers het vergt veel van verenigingen, en dat geldt voor alle verenigingen, om nieuwe leden te blijven werven, om hun bestuurlijke taken te kunnen invullen en om de altijd benodigde financiele middelen te kunnen blijven verwerven. We vinden het allemaal erg vanzelfsprekend dat het gebeurt maar ik merk dat het voor veel verenigingen lastiger wordt om daar mensen voor te vinden. En dat is jammer, want het is zo belangrijk om juist de culturele verenigingen in stand te houden want ze zijn altijd een verrijking. Want rijk voel ik me na zo'n avond echt. Dat wij dit hier allemaal hebben in de gemeente en er van kunnen genieten met zijn allen.

Ik verwonder me trouwens echt over het feit dat de verenigingen hier al zo ongelofelijk lang bestaan! Vorige week vierde het katholiek vrouwengilde haar 90 jarig jubileum en 2 weken daarvoor Zang Edam met haar 125e jubileum. Vanuit de historie zijn deze vereningen dus zwaar verankerd in de samenleving en het is mooi om dat mee te mogen vieren.