Vader vermoorde jongen waarschuwt Volendamse jeugd voor drugs: 'Denk aan Pascal...' (foto)

[caption id="attachment_27975" align="alignnone" width="480" caption="Muisstil is de klas als Jack Keijzer het aangrijpende relaas over zijn vermoorde zoon Pascal doet. "][/caption]

Hij is al op tientallen scholen geweest maar gisteren stond hij in het 'hol van de leeuw'. Jack Keijzer, vader van de in april 2007 om cocaïne vermoorde Pascal (16), kwam op de Volendamse scholengemeenschap Don Bosco vertellen over de gevaren van drugs. En niet met een opgestoken vingertje, maar letterlijk met tranen in de ogen: 'Als jullie ooit moeten kiezen om wel of niet te gaan dealen: denk aan Pascal...'

Juist omdat Volendam bekendstaat om het hoge drugsgebruik onder de jeugd, is ook Tweede Kamerlid Lea Bouwmeester (PvdA) aanwezig bij de voorlichting. Bouwmeester is benieuwd of de boodschap van Keijzer aanslaat bij de jongeren. Jack Keijzer heeft inmiddels al tientallen scholen bezocht met zijn verhaal over leven en dood van Pascal, bij wie de aandoening ADD was vastgesteld. De scholier gebruikte niet alleen volop drugs maar handelde er ook in. Uiteindelijk werd hem dat fataal; in Zwaagdijk werd hij door twee klanten niet alleen in de nek gestoken, maar uiteindelijk ook nog eens overreden met een auto.

Vader Keijzer noemt het zelf zijn 'kruistocht tegen de drugs'; een ultieme poging om de gruwelijke dood van Pascal toch nog iets positiefs op te laten leveren. „Natuurlijk weet je nooit precies wat het oplevert. Maar vorig jaar kwam er een meisje naar me toe, zomaar tijdens de vakantie, ze had me herkend. 'Door uw verhaal ben ik gestopt met blowen', zei ze. Dat door mijn verhaal één kind zo'n stap heeft genomen, maakt het al de moeite waard."

De tachtig Volendamse vmbo-scholieren zijn muisstil als Keijzer met zachte stem verhaalt hoe hij zijn zoon na zijn dood te zien kreeg: met de bandensporen nog op zijn lichaam, een groot gedeelte van zijn gezicht ontdaan van de huid. Het verhaal gaat verder over de problemen van Pascal op de middelbare school; over zijn zelfmoordpogingen en hoe ellendig hij zich voelde zonder dat zijn ouders en broertje dat écht in de gaten hadden.

Coma
Tot vader Keijzer op school moest komen omdat de scholier door drugsgebruik in een halve coma was geraakt: „Die ambulancebroeder vroeg me: gebruikt uw zoon drugs? Ik was beledigd, hoe kon hij dat aan mij vragen? Wij waren een heel normaal gezin, met volop aandacht voor de kinderen. Dus ik schudde heftig van nee. Tot de conciërge tussenbeide kwam en zei dat hij Pascal inderdaad wel eens een 'hijsje' had zien nemen. Ik wist tot dan toe niet eens wat een 'hijsje' was."

Keijzer heeft maar één verzoek aan zijn publiek. Of ze nog eens aan deze middag willen denken als ze ooit op een Tsplitsing staan: wel of niet gaan gebruiken, wel of niet dealen. En of ze dan ook eens willen denken om hun ouders en broers en zussen. Want: „Ons gezin is naar de klote", laat Keijzer ondubbelzinnig weten. Na afloop spreekt Kamerlid Bouwmeester een paar scholieren aan: „Als ik nu snel drugs wil hebben, waar moet ik dan heen?" De snelheid en vanzelfsprekendheid waarmee het antwoord wordt uitgesproken, doen Bouwmeester even verblikken. „Er is hier in Volendam héél wat meer nodig dan één middagje voorlichting..." is haar conclusie.