Cor Veerman volbracht in zijn eentje de pelgrimstocht naar Santiago de Compostella (foto's)

Cor Veerman, die woont in de Hein Tuypstraat 28, heeft dit jaar als derde Volendammer in zijn eentje de pelgrimstocht van Volendam naar Santiago de Compostella gelopen. Eerder hebben onderwijzer Kees Tol en Kees Tol (Bout) deze wandeltocht van ruim 2.700 km ondernomen. Op 1 maart ging Cor Veerman van start en op 9 juni kwam hij aan bij het eindpunt, de kathedraal van Santiago de Compostella. Het was voor de wandelaar een geweldige ervaring, waar hij met veel plezier aan terugdenkt. "Het is een hele onderneming en als je dan de eindbestemming hebt gehaald mag je er best wel trots op zijn dat je hebt bereikt".

Idee speelde al jaren
Cor Veerman was al enkele jaren van plan om deze pelgrimstocht te gaan ondernemen. Eerder heeft onderwijzer Kees Tol deze tocht in zijn eentje gelopen en de verslagen op internet werden door Cor belangstellend gevolgd. Vorig jaar ondernam Kees Tol (Bout), deels samen met zijn broer Jan, de wandeltocht van Volendam naar Santiago de Compostella. Van beide wandelaars heeft Cor Veerman de nodige tips gekregen en kreeg zijn plan concretere vormen. Cor: "Je moet er natuurlijk ook de tijd voor hebben en toen ik in de VUT ging, ben ik er meteen voor gaan trainen een jaar lang. Best wel veel heb ik gelopen, gemiddeld zo'n 100 km per week in de omgeving. Ook 's winters ben ik doorgegaan met wandeltrainingen en de laatste twee maanden met een rugzak".

Wandelen geeft je een gevoel van vrijheid
Cor Veerman wandelt al vele jaren. Ook tijdens de vakanties met zijn vrouw Clazien, die juffrouw is op de Jozefschool. Daarnaast vindt Cor het ook heerlijk om in zijn eentje te lopen. "Met wandelen kun je ontstressen en je hoofd leegmaken. Je bent helemaal weg van de wereld. Geen kranten, geen radio en een enkele keer draaide ik wat muziek via m'n telefoon. Je moet tijdens lange afstandswandelingen alleen zorgen voor eten en slapen en je bent min of meer op jezelf aangewezen. Het geeft je een enorm gevoel van vrijheid. Ook is het lopen van zo'n tocht enigszins spiritueel omdat je veel tijd hebt om na te denken. Maar dat was niet mijn hoofddoel. Er lopen jaarlijks zoveel mensen naar Santiago, dat heeft een bepaalde aantrekkingskracht. Je kunt ook bijvoorbeeld naar Rome lopen, maar Santiago de Compostella heeft veel meer betekenis, vooral in Spanje. Dat zal het komende jaar nog meer in de belangstelling staan, want er is dan een heilig jaar in deze bedevaartsplek".

Tien vrije dagen in totaal
Op zondag 1 maart vertrok Cor Veerman vanaf Volendam voor de pelgrimstocht over ruim 2.700 km. Doelbewust had Cor besloten om in zijn eentje deze tocht te ondernemen en de eerste stop was in Weesp. De route liep verder via Maastricht, Reims, Vezelay (vlakbij Nevers), Limoges, St. Jean Pied de Port (aan de voet van de Pyreneeën), over de bergen naar de volgende halte Roncesvalles, Pamplona, Logroño, Burgos, Léon en dan naar Santiago de Compostella. Tot aan Spanje overnachtte Cor voornamelijk in hotels, pensions en Bed & breakfasts. In Nederland bij de logeeradressen van ‘Vrienden op de Fiets' speciaal voor fietsers en wandelaars, die tevens goedkoop zijn. In Spanje bracht Cor de nacht door in refugio's, hostels en herbergen en af en toe een hotel. Gemiddeld liep Cor 30 km per dag. Tussendoor werd in de Belgische Ardennen een dagje vrij genomen en in Zuid-Frankrijk werd vijf dagen vakantie gehouden nabij Bordeaux, waar zijn vrouw Clazien Manshanden naar toe was gegaan. In totaal 10 vrije dagen (5 naast de vakantie) heeft Cor Veerman gehad.

Blaren onder de hielen
Tijdens het wandelen door de Belgische Ardennen liep Cor twee blaren onder beide hielen op. "Dat deed verschrikkelijk veel pijn en ik heb er twee weken last van gehad. Ik had drie kwartier nodig om erop te kunnen lopen. Stoppen deed ik niet en mijn schoenen uittrekken durfde ik niet, want dan verging ik van de pijn. In Frankrijk overnachtte ik in een gîte. Een oud vrouwtje zag dat ik last had van m'n voeten. In mijn beste Frans heb ik uitgelegd dat ik moeilijk kon lopen van de blaren. Dat mensje vond het prachtig dat ik naar Compostella liep. Ze ging naar haar huis om een schaartje te halen en heeft mijn hiel verzorgd. De dag erna heb ik nog met veel pijn in de voeten erop gelopen. Maar toen heb ik een rustdag genomen en was de blarenpijn na 2 à 3 dagen over". Toen Cor in de omgeving van Reims liep, waren zijn wandelschoenen op. Zijn dochter was in Reims en omdat Cor toevallig in die buurt liep, is de route aangepast en kon hij de tocht verder ondernemen met nieuwe schoenen aan die z'n dochter had meegenomen".

Diepgaand gesprek
De eerste twee maanden kwam Cor Veerman tijdens de wandeldagen nauwelijks lopers tegen. Het is dan ook nog te koud. In Nederland en België was het de eerste twee weken erg slecht weer met regen. Met name in Frankrijk was het koud en nat met zo'n 10 graden. Ook de laatste week trof Cor het niet met het weer en was het regenachtig en guur, maar over het algemeen vond hij het wel meevallen. Cor: "Vanaf Vezelay tot aan de Spaanse grens ben ik misschien 10 man tegengekomen. En na twee maanden in je eentje lopen is het wel eens prettig als je tegen iemand aan kan praten. In Spanje maak je gemakkelijk contact, want alle wandelaars lopen er voor hetzelfde doel. Daar kwam ik twee Zweden tegen en toen ik met ze in gesprek raakte, vertelde ik dat ik vroeger op het seminarie gezeten had. Ze wilden graag met me verder praten, maar ik had honger en moest nodig wat eten. Twee dagen later kwam ik deze twee Zweedse pelgrims weer tegen en ze vroegen aan me of ik met hen wilde eten, want ze hadden nog zoveel te vragen. Buiten op een marktplein werd het onder het eten een diepgaand gesprek over de ziel wat twee uur heeft geduurd. Dat was best wel intensief en hoe ik erover dacht heb ik aan de Zweedse lopers verteld. Twee dagen later kwam ik ze weer tegen in een café en ze vertelden me toen dat ze best veel aan dit gesprek hebben gehad". De wandeltocht liep door prachtige natuurgebieden. Cor: "Door de Ardennen lopen was best wel zwaar, maar de natuur is er prachtig mooi. Het mooiste gebied vond ik toch wel de Dordogne met schitterende natuurgebieden en vergezichten. De route wordt vanaf Vezelay bewegcijferd en goed aangegeven met de schelpen. In Spanje kom je overal gele pijlen tegen op de muren. In de steden in Spanje kun je de weg volgen via de bronzen schelpen op de tegels. Daar is het af en toe wel zoeken geblazen, maar je komt er uiteindelijk toch wel uit". Om de route te kunnen bepalen had Cor bij zich een Garmin. Dit apparaatje (te vergelijken met een GPS of TomTom) wordt gebruikt voor wandelen in de bergen. Op de display staan alle wegen, waarmee de route bepaald kan worden. Met de Garmin kan men dus eigenlijk niet verdwalen en de juiste richting bepalen.

Desillusie na aankomst
Op dinsdag 9 juni kwam Cor Veerman op het eindpunt, de kathedraal van Santiago de Compostella aan. Daar leverde hij zijn stempelkaart in bij de instelling, die vlak naast de kathedraal zit. Een "Compostella" (een soort oorkonde) wordt dan uitgereikt met in het Latijn de naam van de lopers erop vermeld, de datum en ondertekening. "Dan is het meteen afgelopen. Dat is wel een desillusie. De pelgrimstocht is dan over. Dat is toch wel zonde en het maakt je weemoedig. Het lopen verveelde me absoluut niet en ik had er totaal geen moeite mee. Maar als je dan thuis komt dan besef je toch wel dat het een hele onderneming is geweest en dat je best wel trots erop mag zijn dat je het hebt gehaald. Na mijn aankomst in Santiago ben ik op 11 juni teruggevlogen naar het vliegveld Eindhoven, waar Clazien me opgehaald heeft. In de Jozef-Warandazaal volgde toen een hartelijk welkom met de familie en vrienden". Cor Veerman is nu nog bezig om een DVD van zijn pelgrimstocht te maken. Ook dingen die hij onderweg ingesproken heeft, moeten nog verwerkt worden in het reisverslag. "Ik bezocht een jaarbijeenkomst van het Genootschap van Sint Jacob. Daar hoorde ik dat meerdere lopers er lang over gedaan hebben om hun bevindingen op papier te zetten".

Thuisfront leefde volop mee
Bij zijn thuiskomst op 11 juni kreeg Cor Veerman een hartelijk welkom in de Jozef, dat hij niet had verwacht. Dit was door zijn vrouw Clazien en de kinderen georganiseerd. Clazien Manshanden, die juffrouw is op de Jozefschool, hield tijdens de pelgrimstocht van haar man iedereen op de hoogte via de mail. Zo wisten de familieleden, vrienden en kennissen waar Cor op dat moment liep. Ook op school werd volop aandacht besteedt aan de pelgrimage, waar Juf Clazien groep 5 onder haar hoede heeft. "Via Google Earth zochten we in de klas steeds op waar Cor aan het wandelen was. Op oude landkaarten werd de route bijgehouden. Dat vonden de kinderen prachtig. Ze vroegen dan: Waar is ie nou? En het idee werd geopperd om met de klas een medaille voor hem te maken. Het thuisfront leefde volop mee. En daarnaast kun je tegenwoordig ook mobiel iedereen bereiken. Cor heeft veel telefoontjes onderweg gehad van iedereen", vertelde Clazien.

Handige tips voor toekomstige pelgrims
Onder de vele wandelaars die Edam-Volendam telt, zijn er enkele die in de toekomst ook de pelgrimstocht naar Santiago de Compostella willen ondernemen. Daar heeft Cor nog wel enkele tips voor: "Je moet goed kunnen lopen. Als je op lichamelijk gebied niet goed getraind bent kun je de eerste dagen niet meer dan 10 à 15 km lopen en het dan langzaam opvoeren. Maar als je goed getraind bent kun je best 200 km per week afleggen. Belangrijk is ook dat je kleding draagt dat snel droogt. En zo weinig en zo licht mogelijk meenemen, want een rugzak wordt best wel zwaar op den duur. Een dopje voor in een wasbak meenemen is best handig, want dit ontbreekt bij veel campings. Verder een lijntje met wat knijpers om de kleding te kunnen drogen. Goede regenkleding is erg belangrijk. Geen poncho maar een regenbroek is veel beter. En dan het liefst opritsbaar, want anders moet je steeds je schoenen uit- en aantrekken. Etenswaar en drinken bij de hand is erg gemakkelijk in een tasje dat je op je middel draagt, anders moet je steeds de rugzak afdoen. Een goede rugzak is pure noodzaak. Maar het belangrijkste is: zoveel mogelijk niet meenemen en maximaal 12 kilo, want je dient het steeds mee te dragen".

De Zilverroute
Voor Cor Veerman is de wensdroom uitgekomen om de Pelgrimstocht naar Santiago de Compostella in zijn eentje uit te lopen. Het wandelvirus is nog niet ten einde, want hij heeft al een nieuw routeboekje gekocht, namelijk van de "Via de la Plata" (De Zilverroute). Deze wandeltocht over 1.000 km loopt van Sevilla naar Compostella. Vanaf de andere kant, door Spanje, wordt dan de pelgrimstocht naar de Bedevaartsplaats gelopen. Cor: "Deze tocht ga ik misschien in 2010 lopen. Want het is nog niet uit m'n hoofd de wandeling".