De afgang van VD80
Daar zit je dan. Als "eregast" bij een heuse wethouder. Omdat je het waagt een mening te hebben over een zaak die VD80 blijkbaar heel erg nauw aan het hart ligt en niet bang bent deze te ventileren. Natuurlijk ben je dan behoorlijk vereerd. En dat was dan ook het idee. Dat, en uiteraard ook de bedoeling dat je niet meer dingen gaat schrijven over de vermeende connectie tussen VD80 en een bepaalde familie in Volendam. Een soort taboe onderwerp, waarvan Wim me absoluut verzekerde dat dit totaal uit de lucht was gegrepen. Hij liet zich niet sturen door een ex-partij prominent.
Vervolgens bevestigde hij in dit gesprek ongewild zo'n beetje alles dat ik over dit onderwerp geschreven heb.Het historische plan dat hij uiteindelijk met veel bombarie in de nivo aankondigde had twee opties: en strenge en een wat meer geleidelijke aanpak van het verkeer op het Zuideinde. In beide opties werd de bereikbaarheid van de Prins en Schokker, de ondernemers aldaar, gegarandeerd. Het verschil zat hem dus alleen in de bereikbaarheid van het parkeerterrein voor toeristen, afgezien van het afhandelen van het verkeer achter het Zuideinde bij optie 1. Een bijzonder heikel punt voor VD80, niet in de laatste plaats omdat de wethouder een "advies" van het college had doen uitgaan voor optie twee, een advies waar naar verluidt, geen van de andere collegeleden op de hoogte was.
De afhandeling van het verkeer achter het Zuideinde was waarschijnlijk aan optie 1 toegevoegd om er zeker van te zijn dat een aantal bewoners van de natte kant van het Zuideinde hier nooit mee akkoord zou gaan. Dit als extra stimulans voor de gemeenteraad die uiteraard geen zin heeft in procedures. De tweede optie hield in dat het Zuideinde voor heel veel geld werd afgesloten door middel van een paal maar dat het parkeerterrein toch bereikbaar zou blijven voor toeristen. Als doekje voor het bloeden moest het aantal toeristen dan gereduceerd worden tot nul tegen de tijd van het pensioen van de parkeerwachter. Dit moest dan dus geregistreerd worden door een detectielus in het wegdek van de toegang van het parkeerterrein, dat weer de besturing van de toegangspaal moest regelen.
Met andere woorden: er moest en zou weer een enorme bak geld uitgegeven gaan worden aan een systeem dat niets zou veranderen aan de overlast van het autoverkeer en dat dus een cosmetische ingreep was om de tegenstanders van zijn beleid te sussen. En natuurlijk om het parkeerterrein in stand te houden. Voor een paar jaar dan. Er moet volgens VD80 dus een hoop gemeenschapsgeld uitgegeven worden om één iemand een paar jaar aan het werk te houden. Het meest bizarre van dit alles is dat in de discussies en stukken over dit volgens VD80 "historische" besluit niets terug te vinden is over het gratis parkeerterrein en de parkeerwachter. Dit terwijl er kosten noch moeite gespaard moeten worden om deze situatie in stand te houden.
Uiteindelijk is het noodzakelijk gebleken dat alle partijen behalve VD80 in een weekend een eigen optie in elkaar hebben gezet zonder medeweten van deze partij, waarin de verkeersoverlast van het Zuideinde op een simpele manier opgelost wordt zonder dat dit de ondernemers die genoemd worden in de motie schade berokkent.
En wie stemde als enige partij tegen? Juist: VD80.
Het lijkt er dus wel heel veel op dat de partij bestaat om de belangen van enkele personen te behartigen. En dat is waar het hier om draait. Het zal mij benieuwen of en wanneer de verwijsborden naar het parkeerterrein worden verwijderd.