Even bellen met ……. Jan Duif
Op 28 februari jl. schreef Jan Duif een stukje schaatsgeschiedenis door in het Italiaanse Baselga di Pinè wereldkampioen te worden in de leeftijdscategorie 40-45. Jan klokte hierbij de volgende tijden: 500 mtr - 40.96, 3 km - 4.23.69, 1500 mtr - 2.01.67 en de 5 km - 7.22.51. Tijden waarvoor Schenk en Verkerk zich niet behoefden te schamen! Tijd om de kampioen aan de tand te voelen.
H: Gefeliciteerd!
J: Dank je wel. Ook weer een eind aan dit spektakelstuk. Tenminste, ik heb bereikt wat ik wilde bereiken.
H: En dan nu natuurlijk stoppen, op het hoogtepunt .......
J: Dat weet ik zo net nog niet. Wellicht dat ik er toch nog een paar jaartjes aan vast plak.
H: De sleet zit er nog niet op?
J: Nee, dat gevoel heb ik nog niet. Kijk als die jonge gasten bij de Westfriese selectie even aanzetten voor een sprint dan moet ik ze op de eerste meters wel toegeven, maar daarna heb ik geen enkele moeite om ze bij te houden.
H: Je was in Baselga di Pine. Hoeveel mensen deden er mee aan deze ‘veteranenkampioenschappen'?
J: Ze hadden daar flink uitgepakt. Ruim 200 deelnemer tussen de 40 en 70. Ik deed mee in de categorie 40-45.
H: Dat is dus weer even iets anders, dat buiten schaatsen.
J: Zeker weten. Ikzelf ben inmiddels wel gewend aan binnen schaatsen en vind het ook leuker omdat je makkelijker snelheid kunt maken maar ja, als het buiten mooi weer is en je zit hoog in de bergen, dan is dat toch ook weer heel erg fraai om te mogen doen. Het heeft absoluut zijn charme.
H: Hoeveel tijd steek jij nu zo per week in het schaatsen?
J: Houd je vast; ik train 6 keer per week gemiddeld 1½ uur en rijd vrijwel ieder weekeinde in de winter wel ergens een wedstrijd.
H: Je lijkt wel een wandelende schaats
J: Dat zou je zowat gaan denken ja. Daar komt nog even bij dat mijn dochter en vrouw ook schaatsen en heb je soms de situatie dat zij op zaterdag linksaf gaan en ik rechtsaf moet.
H: Heb jij net als die bekende schaatsers ook dat bezetene met je materiaal?
J: Mijn schaatsen zijn mij heilig. Zo ben ik dit seizoen begonnen met stijve hardboard carbonschoenen, maar heb ze al vrij snel weer in de hoek gesmeten want het was in mijn beleving niks. Heb de oude schoenen er weer op gedaan en dat werkt in de fine-tuning veel beter. Ik denk dat ik ze voorlopig nog maar op mijn ijzers laat zitten.
H: En de ijzers?
J: Zelfde verhaal natuurlijk. De ronding moet perfect zijn want hiermee maak je het contact met het ijs. Dat moet helemaal kloppen wil je goede prestaties kunnen neerzetten.
H: Dat is je in ieder geval prima gelukt!!