Frans Pieters Prijs uitgereikt aan Volendammer kermiskenner Jaap Buijs (foto)

Het is dinsdagavond 6 april. De verloting op de Paaskermis in Wormerveer is afgelopen. Tevreden gaan de prijswinnaars door met kermisvieren of naar huis met de kinderen die iets later mochten opblijven. In de sfeervolle Poffertjeskraam van Danny Pieters, op de kop van het Marktplein, is het druk en gezellig. Veel gasten familie, vrienden, bekenden, exploitanten en kermiscoördinator Van de Velde drinken een kopje koffie of iets anders. Zo rond kwart voor acht heet Danny Pieters namens de familie iedereen hartelijk welkom, want eindelijk is het dan zo ver.

Vanavond wordt voor de zesde keer de "Frans Pieters Prijs" uitgereikt. Danny Pieters vertelt in het kort het ontstaan van de "Frans Pieters Prijs". Zijn moeder, Corry Pieters-Van Dam en zijn broer François waardeerden het initiatief van Ed Mense, kermiscoördinator gemeente Haarlem, en Jan Boots voor het instellen van een jaarlijkse prijs ter nagedachtenis aan de in 2003 helaas te vroeg overleden Frans Pieters, echtgenoot van Corry en vader van Danny en François. Nog voor hij het woord geeft aan Jan Boots dankt hij kermiscoördinator Gerrit van de Velde om in de ‘Kermiskrant' een artikel op te nemen over deze avond.

[caption id="attachment_32470" align="alignnone" width="429" caption="V.l.n.r. de familie Pieters, Jan Boots en Ed Mense samen met Jaap Buijs, die vol trots de wisselbeker vasthoudt. (Foto: Frank Veldkamp)."][/caption]

Spanning neemt toe
"Het is langzamerhand een goede gewoonte geworden, dat tijdens het kermisseizoen, het ene jaar wat vroeger dan het andere jaar, de kermismensen bij elkaar komen voor de uitreiking van de Frans Pieters Prijs, een onderscheiding, die de gedachte aan Frans Pieters in herinnering moet houden", begon Jan Boots. Frans Pieters was niet alleen kermisexploitant en daar altijd mee bezig. Niet alleen met zijn eigen bedrijf, maar ook met het algemeen belang. Vele jaren bezocht de familie Frans samen met zijn vrouw en later de kinderen de jaarlijkse kermissen in Haarlem. Eerst met het klokkenspel, de rotalet en later met de poffertjeskraam. Een graag geziene gast en altijd bereid mee te denken. Een probleem bij de opbouw, Frans wist wel raad. Het woord onmogelijk kende hij eigenlijk niet. Ook was Frans adviseur van het bestuur van "De Nederlandse KermisBond NKB". Hij was duidelijk in zijn mening.

"De toekomst moet niet vergeten worden in het belang van onze kinderen. Hoe ontwikkelt zich de kermis, kunnen mijn kinderen er straks ook een boterham verdienen". Frans Pieters, burgerjongen zoals kermisexploitanten dit altijd graag zeggen, kwam samen met zijn vrouw Corry, telg zoals dat genoemd wordt uit een oud kermisgeslacht, op kermissen door het gehele land. Van Venray tot Kaatsheuvel en van Brunssum tot.... En toen stopte Jan Boots bewust even, want met ieders goedvinden ging hij eerst even terug in de tijd. Toen nog werd gereisd met het Klokkenspel en de Rotalet, oftewel het Sterrenbeeldspel. Echt zo'n familiespel, waar iedereen aan kon meedoen. Altijd kans op een prijs. Op heel veel kermissen was er wel één te vinden, omdat de benodigde ruimte niet groot behoefde te zijn.

Zo ook op de kermis die, hoewel niet de grootste, wel tot één van de gezelligste, leukste en meest unieke kan worden beschouwd. Zo'n kermis, waar je als exploitant blij bent om er te mogen staan met je attractie en door de inwoners als gast wordt beschouwd. Vier dagen gaat het hele dorp uit zijn dak. Vanaf vrijdagmiddag staat alles in het teken van de kermis. De jeugd bereidt zich op een bijzondere manier voor, terwijl de kinderen nog steeds niet weten waar zij precies in willen. Wordt het de carrousel of toch het spookhuis? En dan eindelijk is het zover, de muziek op de kermis brengt samen met de vele kleurrijke lampen een wereld van illusie.

Kermis in een boek
Volgens Boots is dit alles natuurlijk slechts mogelijk als er een goede voorbereiding is door de gemeente. Als het daar goed zit, dan wordt het ook een gezellige, misschien wel een zalige kermis die door iedereen op zijn of haar wijze wordt gevierd. Vaak is het de wethouder die het kermisteam inspireert om te zorgen voor een leuke en gezellige kermis. Maar juist in de niet genoemde gemeente was de wethouder meer dan een inspirator. Samen met het kermisteam bezocht hij kermissen door het hele land. Vorig jaar was hij nog in Weert. Kermis is voor hem veel meer geweest. Zo veel meer dat er vorig jaar zelfs een boek over verscheen dat door hem was geschreven. Gepresenteerd in hotel Spaander in Volendam. "Toen ik het boek, "Zalige kermis, de geschiedenis van de Volendammer kermis", mocht inzien, overtrof dit mijn verwachtingen. Feiten op een rij, foto's in zwart-wit en kleur die tot de verbeelding spreken, kortom, één van de allermooiste beschrijvingen van een kermis in ons land ooit in boekvorm verschenen". Langzamerhand werd toen duidelijk aan wie die avond de Frans Pieters Prijs zou worden uitgereikt, al had de beoogd ontvanger nog geen idee hiervan. Het kwam daarom als een verrassing toen Jan Boots de heer Jaap Buijs, schrijver van het standaardboek over de kermis in Volendam en oud-kermiswethouder, uitnodigde naar voren te komen om de wisselbeker in ontvangst te nemen.

De beker is voor een jaar het trotse bezit van Jaap Buijs als dank voor zijn inzet gedurende vele jaren voor de kermiswereld in de ruimste zin van het woord. Uit handen van drie generaties familie Pieters mocht Jaap Buijs de wisselbeker in ontvangst nemen onder luid applaus. Nog steeds kon hij niet beseffen deze prijs te hebben gekregen. Hij ging daarom, alvorens een dankwoord te spreken, even naar buiten om een sigaret op te steken. In zijn dankwoord sprak hij lovende woorden, maar, zoals verwacht, ging hij ook nog in op de vele feiten uit zijn boek en dan met name de familie Pieters-Van Dam. En zo kwam onder het genot van een hapje en een drankje een einde aan een heel bijzondere avond. De heer Jaap Buijs ging samen met kermiscoördinator Peter Karregat, die er voor had gezorgd dat hij naar de kermis in Wormerveer was gekomen, richting Volendam. Jaap Buijs heeft de "Frans Pieters Prijs" verdiend en de familie Pieters mag trots zijn dat hun initiatief zo wordt gewaardeerd.

Jan Boots