La Galera - Fantaseren over de toekomst

Eva van Straten en Roland Schouten zijn alweer bijna zes jaar eigenaar van De Gevangenpoort en La Galera en hebben nog genoeg plannen voor de verdere toekomst. ‘Er moet nog een heleboel gedaan en bedacht worden, maar het is heerlijk om alvast te kunnen fantaseren,' aldus Eva.

De verbouwing van het restaurant is net achter de rug. ‘We waren een beetje bang dat het misschien te wit zou worden, maar als de lampen 's avonds aanstaan komt er een warme goud-gloed, heel gezellig. We zijn er erg blij mee. Aan het pand moet nog veel gedaan worden, zeker als je de aanbouw ziet. Daar hebben we onze keuken en opslag. Het is helemaal aan het verzakken en zal opnieuw gebouwd moeten worden, maar dat biedt ook weer nieuwe mogelijkheden. We kunnen het restaurant uitbreiden en de keuken richting aanbouw doen, of we laten het zo. Er zijn nog genoeg dingen die we kunnen doen en plannen.'

Eng en lelijk
In de kroeg moet binnenkort een nieuwe vloer komen, maar er is verder nog nooit verbouwd. ‘Er is wel een nieuwe bar in gekomen en de apparatuur is vernieuwd. Het is eng om hier echt te gaan verbouwen, omdat de sfeer er dan misschien niet meer is. Als je goed kijkt is het heel erg lelijk, maar het geeft zoveel sfeer in de avond. Als het vol is, dan zie de gemarmerde muren niet en klopt het gewoon. Voordat we daar iets gaan doen, moeten we daar heel goed over nadenken. Met het verbouwen van een restaurant kan niet heel verkeerd gaan, het wordt er frisser en schoner van, maar een kroeg hoeft er niet zo uit te zien.'

Super mooie locatie
Het achterterras is vorig jaar onderhanden genomen en voor dit jaar zijn er plannen voor het terras aan de voorkant. ‘Het is nog te ongezellig en trekt niet echt. Misschien gaan we langs de muur een lange bank maken met kussens, dat je daar toch wat lekkerder kan zitten. We denken er ook over om aan de voorkant een serre te gaan maken. Overdag met de lunch is het daar te donker en lopen mensen toch minder snel naar binnen. Met deze super mooie locatie kunnen we alle kanten op.'

WK voetbal
De combinatie van een kroeg en restaurant naast elkaar is een groot plus punt. ‘Mensen komen eerst eten en daarna lekker naborrelen in de kroeg en blijven zo veel langer hangen. Het is voor gasten mogelijk in de kroeg hetzelfde eten van de kaart te bestellen, als het restaurant vol is, kan je daar nog zitten.' Eva is verantwoordelijk voor het restaurant, Roland gaat over de muziek in de kroeg. ‘Vaak spelen bandjes uit Edam en Volendam. Mijn zwager is ook een goede muzikant en hij speelt in vijf verschillende bandjes en die nemen weer allerlei muziekvrienden mee. Van de zomer gaan we het voetbal uitzenden op groot scherm, iedereen komt eten en blijft drinken. Dan zitten je oude stamgasten en jongeren door elkaar en dat is echt gezellig.'

22-man
In het restaurant werkt een team van tweeëntwintig man, waarvan veel studenten die één of twee avonden in de week meewerken. ‘Het zijn veel jonge mensen, maar daar blijf je ook jong van. Zo komt er steeds een nieuwe generatie bij.' Binnenkort wordt de kaart, inclusief de wijnkaart vernieuwd. ‘Per jaar wisselen we twee keer van kaart, vier keer is niet haalbaar omdat je ook bij ons kan afhalen. Het is hier wel anders koken dan in Amsterdam. In de grote stad zoek je een restaurant uit dat je lekker vindt, maar hier ben je natuurlijk beperkt.'

Lef
‘Het heeft lang geduurd voordat ik de bolognese van de kaart heb gehaald. Maar ik durf steeds verder te gaan, zo ga ik ook meer inktvis gaan gebruiken. Maar er blijven natuurlijk ook simpele, lekkere pasta's op het menu. Dat is ook de kracht van de Italiaanse keuken: alles goed, puur, vers en simpel en dan gezellig met z'n allen eten aan een rommelige tafel.' Inspiratie voor nieuwe recepten kan overal vandaan komen, maar soms ontstaat een gerecht vanzelf. ‘Ik had iets gezien over wortel en koriander en ik had krab over; daar heb ik een krab-koekje van gemaakt en die was zo ontzettend lekker, die komt waarschijnlijk op de kaart. Je moet gewoon altijd blijven proberen. Soms mislukt het, maar daar leer je ook van, weet je dat je dat nooit meer moet doen.'

Toeval
Met toeval is Eva in het vak gerold. ‘Ik heb een opleiding hout- meubellering gevolgd totdat ik daar in het derde jaar mee ben gestopt. Ik was werkzaam in de horeca en moest invallen toen een kok ziek was. Na een maand stond ik alleen met een chef-kok en heb ik een jaar privéles gehad. Toen kreeg Roland de kans om het hier over te nemen en ben ik mee gegaan. We kunnen heel goed samenwerken dus het is vooral heel erg leuk om met z'n tweeën een zaak te runnen.'

Niet vastroesten
‘Wel hebben we besloten dat het goed is om niet langer dan tien, vijftien jaar in dezelfde tent te zitten. Dan is je inspiratie op en blijf je dezelfde dingen doen. Misschien gaan we wel iets heel anders doen, je moet je niet vast leggen, zeker niet in een restaurant of kroeg. Zomers werk je gemakkelijk zeventig uur, en dat is soms gerust wel zwaar. Maar zolang we het leuk vinden, blijven we het doen. Nu zijn we nog jong, nu kan het nog.'