Links en rechts op de Dijk
Het lijkt er veel op dat de motie, die CDA en VVD vorig jaar indienden om het verkeersvrij maken van de Dijk te versnellen, een onverstandig idee was.
Het eerste college dat het lef had om de Dijk-problematiek aan te pakken, koos voor een geleidelijke ontwikkeling in nauw overleg met de betrokkenen. CDA en VVD, die voordien hun handen niet aan het onderwerp durfden branden en nu een VD'80-wethouder het vuile werk lieten opknappen, sprongen ineens als een haasje over hem heen met de eis dat alles veel sneller moest. De wethouder stribbelde tegen, maar legde zich uiteindelijk neer bij de motie die door een meerderheid van de gemeenteraad werd goedgekeurd.
De geforceerde uitvoering van het verkeersvrij maken van de Dijk heeft bewoners en ondernemers in beweging gebracht. Ze gooien de kont tegen de krib omdat de geforceerde aanpak hun belangen miskent. Inmiddels hebben ze de tweede rechtszaak tegen de gemeente gewonnen. Het ziet er naar uit dat ze langs die weg de zaak nog jaren kunnen traineren tot hun belangen eindelijk in voldoende mate gaan meewegen in het beleid.
Het is duidelijk dat die motie van CDA en VVD veel lijkt op de amateuristische adviezen die een ervaren bouwvakker nog wel eens krijgt over hoe je iets beter zou kunnen doen van iemand die geen flauw idee heeft van hoe je iets professioneel en met kennis van zaken aanpakt. Het college van b&w had de zaak professioneel op de rails gezet en wist dat je met haastwerk brokken zou maken. De weg van de geleidelijkheid was een juiste keuze die geld en humeuren zou sparen.
De haast van VVD en CDA kan uitsluitend verklaard worden aan de steun die ze bereid waren te geven aan de belangen van een grote ondernemer die op de Pieterman een project voor verblijfsrecreatie had neergezet. Er moest een verkeersvrije route naar het centrum komen. Daar bleef het overigens niet bij. Het centrum moest ‘vervolendamst' worden. Wat de rest van de bevolking dacht over de invasie van verblijsrecreanten, kwam niet aan de orde. Alles moest wijken voor het commercieel belang.
De rechtse motie, kreeg de steun van andere partijen, waaronder de PvdA. Naïeve steun zou ik dat willen noemen. Ze steunden het milieuvriendelijke idee van een verkeersvrije Dijk zonder zich rekenschap te geven van wat dat betekende voor de bewoners en ondernemers aan de Dijk. In een populistische retoriek werden die weggezet als mensen die geen oog hadden voor het algemeen belang. Alleen GroenLinks dat eveneens gecharmeerd was van een verkeersvrije Dijk, stemde niet in met de motie omdat ze vond dat daarmee de belangen van bewoners en ondernemers te sterk genegeerd werden. Maar GroenLinks was dan ook bij veel van hen op bezoek geweest en had geleerd dat men wel degelijk oog had voor het algemeen belang.
De oorlog die B&W door een geleidelijke aanpak hadden willen voorkomen, is door de motie van VVD en CDA aangewakkerd. En oorlog is het. Er wordt geprocedeerd en dat kun je lang volhouden. De kabels die zijn uitgelegd voor de verkeerstelling worden regelmatig door onbekenden kapot getrokken. Op die manier saboteren ze het verzamelen van gegevens voor het beleid.
Er is maar een oplossing om de zuurgraad waar te laten dalen. De enige oplossing die kostbaar procederen en verharde tegenstellingen kan voorkomen. De motie moet van tafel. Er moeten een paar stappen worden teruggezet. De weg van geleidelijkheid moet weer worden ingeslagen. Ook daar is lef voor nodig. Het zou een mooi idee zijn als GroenLinks het initiatief voor een nieuwe motie zou nemen. Maar er zijn genoeg andere partijen die blijk zouden kunnen geven van ‘voortschrijdend' inzicht. Het nemen van je verlies is niet zelden een teken van gegroeide wijsheid. Maar er is wel lef voor nodig.
Peter Louter