De Natuurlijke Stemming van het Universum (lezersbrief)
12-01-2009 om 11:18 uur | 353 bekeken | Lezersbrieven | WWW.NIBURU.NL | Print
Dit artikel gaat over stemming in de muziek, en wel precies gezegd over de
natuurlijke stemming in de muziek. Muziek is belangrijk. Het doet ons iets,
het brengt ons in bepaalde stemmingen, het stemt ons letterlijk af op het
universum. Het kan ons vrolijk maken, bedroefd, meditatief of in wat voor
stemming dan ook.
Het kan ons zelfs genezen. Dat is altijd al een functie van muziek geweest.
Muziek vind je in alle culturen terug, tot in het verre verleden.
Recentelijk is er een fluit gevonden in een Neanderthaler nederzetting.
Vanaf het allereerste begin is de mens verbonden geweest met muziek.
Muziek heeft ook altijd een rol gespeeld in de mystiek. Denk maar aan
medicijnmannen en shamanen die werken met trommels, fluiten, klankschalen en
allerlei andere instrumenten. Muziek kan je healen, kan je terug in contact
brengen met de natuur. Kan je letterlijk weer "afstemmen" op het universum.
Want het universum is muziek. Muziek is trilling, regelmatige beweging. Het
universum is een en al trilling en regelmatige beweging, bevat allerlei
"tonen". Door ons af te stemmen op de tonen van het universum kunnen wij
onszelf helen, kunnen wij ons weer bewust maken van het feit dat wij deel
uitmaken van dit universum, kunnen wij ons weer bewust worden van onze
goddelijke kern.
Dit klinkt allemaal erg mooi, en het is duidelijk dat muziek een goddelijk
geschenk is voor het universum. Helaas zouden wij geen mensen zijn als wij
dit universele plan niet konden verstoren. Er bestaat namelijk ook zoiets
als ontstemmen. Zo goed als natuurlijk gestemde muziek werkt voor ons en het
universum, zo slecht is ontstemde muziek voor ons en voor het universum. Wat
is er gebeurd? Ik zal het proberen in zo eenvoudig mogelijke taal uit te
leggen.
Wie kent niet het kinderliedje "do re mi fa sol la si do". Het is eigenlijk
niet zomaar een wijsje, het is de toonladder. Het begint laag en eindigt
precies twee keer zo hoog. De laatste noot, de do, klinkt precies als de
eerste maar is hoger. In de muziek heet dat een octaaf. Elke toon heeft een
toonhoogte, kan hoog zijn of laag of daar tussenin.
Die toonhoogte noemen wij frequentie of trilling, en bestaat uit een bepaald
aantal trillingen per seconde. Denk maar aan de slinger van een klok, die
gaat zoveel keer per minuut heen en weer, of kijk maar eens naar een snaar
van een gitaar. De dikste snaar kun je nog met het blote oog zien trillen,
die gaat een aantal keer per seconde heen en weer. Wel heel snel, maar je
kunt het nog zien.
Als we terug gaan naar het wijsje, dan is de "do" de eerste toon, de
grondtoon. Die eerste toon is van oudsher 432 trillingen per seconde,
oftewel 432 Hertz met een moeilijk woord. Die 432 trillingen per seconde is
een toon die nauw verband houdt met het universum om ons heen. Die toon zit
verweven in de natuur, in de wiskunde, in de planeetbanen, in het hele
universum. Dat is ook de reden dat muziek normaal zo goed voor ons is, die
muziek stemt ons als het ware af op het universum. Wij weten dat al heel
lang. Dat is al heel oude kennis.
Wat is er nu gebeurd, in de tweede wereldoorlog is die toon door de nazi's
bewust verhoogd, en is door de toenmalige propaganda minister Goebbels
gedefinieerd op 440 Hertz, wat wij nu nog steeds als de standaard gebruiken.
Dat is een duivelse zet geweest van de illuminati, die zeer zeker in de
nazi's goed vertegenwoordigd waren. Wat ze daarmee bereiken wilden is
iedereen van zijn natuurlijke afstemming af te halen en daarmee de
spirituele ontwikkeling tegen te werken. Pure onderdrukking dus.
Het is duidelijk dat wij daar van af moeten, en dat we weer terug moeten
naar de natuurlijke stemming van 432 Hertz. Maar het is beter om het eerst
eens zelf aan te voelen wat het verschil is.
Anouk-lost 432hz
Zo, het is altijd beter om het zelf te voelen. Voel het in je chakras, en
voel de resonantie, dat is weer een moeilijk woord maar betekent niets
anders dan dat je chakras mee gaat trillen. Als je het niet voelt, dat kan
natuurlijk, ben je misschien niet zo geinteresseerd in een verklaring, maar
voor wie het wel voelt en voor diegenen die toch meer willen weten volgt
hier een uitleg van het universum.
Laten we eerst eens meer naar de noten kijken. Als de A dan 432 Hertz is,
dan zijn octaven daarvan 27 Hertz, 54, 108, 216, 864, 1728 etc. De noot D
wordt dan 576 Hertz met als octaven onder andere 9 Hertz, 18, 36, 72, 144,
288, 1152 etc. De noot E wordt 324 Hertz met als octaven 81, 162, 648, 1296
etc. Grappig is allereerst al om op te merken dat al deze getallen deelbaar
zijn door 9. Ook is 432 4+3+2=9 maar dat is hetzelfde. Laten we nu eens gaan
kijken naar wat nummers en getallen uit ons universum en dan gaan we zien
hoe al deze toonhoogtes daarin terugkomen:
De joden kennen de 144.000 uitverkorenen.
De grote tijdperken in de Indiase cultuur:
Kali yuga = 432.000 jaar
Satyug = 1.728.000 jaar
Treta = 1.296.000 jaar
Dwapar = 864.000 jaar
De cycli van de Maya kalender:
Tun = 18 uinal = 360 dagen
Katun = 20 tun = 7,200 dagen
Baktun = 20 katun = 144,000 dagen
De germanen:
"500 doors and 40 there are,
I ween, in Valhalla's walls;
800 fighters through each door fare,
When to war with the Wolf they go."
( 540 x 800 = 432000 )
De reden waarom al deze culturen deze getallen gebruikt hebben in hun
kosmologie kan waarschijnlijk gezocht worden in de precessiebeweging, die
bij al deze culturen al vanaf de vroege oudheid bekend was (Zie foto 4).
Deze cyclus duurt 25920 jaren en is verdeeld over de 12 tekens van de zodiak
waarbij elk teken 2160 jaar duurt om te doorlopen. Hier komt ook de basis
van onze geometrie vandaan waarbij de cirkel in 360 graden is verdeeld. (
25920 / 72 = 360 ). Het is niet verwonderlijk dat veel van onze wiskunde,
wetenschap en spiritualiteit oorspronkelijk gebaseerd is op de observaties
en metingen van de sterrenhemel. Hoever is wetenschap en spiritualiteit nu
van elkaar verwijderd, net als astronomie en astrologie...
Nog wat meer rekenwerk, als je de precessietijd deelt door 60 minuten:
25920/60 = 432
En als je de precessietijd deelt door 360 graden: 25920/360 = 72 (een octaaf
van de noot D)
De gemiddelde hartslag van een mens is 72 (noot D)
De lichtsnelheid is 186.000 miles/sec, het kwadraat van 432. Bovendien is
dat precies 1 voet/seconde, en dat geeft weer het belang van de keizerlijke
eenheden aan. (In tegenstelling tot de metrische maatvoering die wij
hebben).
Bovenstaande gegevens tonen aan dat de grondtoon 432 Hertz de toon is van
het universum. Ook in de hindu filosofie wordt dat duidelijk gemaakt. Daar
worden de chakras geassocieerd met de natuurlijke tonen, kijk voor een
illustratie naar foto 1.
Ik zal nog even iets meer vertellen over hoe de toonladder in elkaar steekt.
In plaats van de natuurlijke tonen te gebruiken is de westerse toonladder
opgedeeld in gelijke stukjes, ook dit is niet in lijn met de natuurlijke
toonladder en leidt tot allerlei "onnatuurlijke" harmonieen.
Het is een heel verhaal geworden, maar ik hoop dat jullie een goed begrip
gekregen hebben van hoe muziek werkt en hoe onze hedendaagse muziek is
afgedwaald van ons goddelijk universum. Het is aan ons om hier iets mee te
doen, en stapje voor stapje weer terug te keren naar ons universum van
goddelijke muziek!
Gewoon dus een CD-tje opzetten in plaats van je neus voldouwen, Volendam heeft mooie muziek zat.