Naar de inhoud

Piet Reijers over zijn overleden zoon Michiel: 'Ik word blij als ik aan hem terugdenk'

Bron: NHD

's Morgens zamelt Michiel Reijers (13) nog flessen in, om geld op te halen voor de slachtoffers van de Nieuwjaarsbrand in Volendam. 's Middags is Michiel dood. Zijn hart, waaraan artsen hem vaak opereerden wegens een aangeboren afwijking, geeft het op. In februari 2001 nemen zijn ouders Piet en Tonia afscheid van hun oudste zoon.

,,Hoe diep je ook in de ellende zit, je moet wat maken van je leven.'' Dat is de boodschap die Michiel meegaf, volgens Piet Reijers. ,,Ondanks zijn ziekte, genoot hij van het leven en zette hij zich in voor anderen.'' De flessenactie waaraan hij deelnam, getuigt daarvan. ,,Wij kunnen nog iets leren van die instelling.''

Plotseling
Voor Michiels plotselinge dood houdt Reijers zich al bezig met de website jongeren.volendam.nl. Een week voor het sterven van zijn zoon zet hij ‘boeken', online condoleanceregisters voor de overledenen van de Nieuwjaarsbrand, op zijn site. De registers bieden nabestaanden troost. Mensen die nog iets tegen de overledene willen zeggen of een herinnering hebben, posten hier berichten.

Toeval, dat Reijers dat net heeft gedaan. Maar wel een vreemde samenloop van omstandigheden. Alles komt tegelijk. Michiels overlijden en de caféramp. Een heftige periode waarin de Edammer zich inzet voor de gemeenschap. Vlak na het afscheid van zijn zoon wordt Reijers gevraagd broers en zussen van overledenen van de Nieuwjaarsbrand te helpen. ,,Dat deed ik. Niet om mijn eigen verdriet te verdringen, maar omdat ik graag klaar sta voor anderen. Deze taak voelde niet zwaar. Blijkbaar is er plaats bij mij om met zoveel ingrijpende zaken tegelijk bezig te zijn.''

Via het internet informeert hij Volendammers en Edammers over de ramp en alles daar omheen. ,,Daar was veel behoefte aan.'' Van meet af aan zijn jongeren de doelgroep. Dat is niet voor niets. ,,Zij kregen het in de nieuwjaarsnacht van 2001 zwaar voor hun kiezen, in de meest extreme vorm. Ik moest iets voor hen doen. Iedereen deed dat op zijn eigen manier, ik door een site te beginnen.'' Geen vreemde stap voor Reijers. Hij bracht mensen voor de ramp al op de hoogte van het laatste nieuws, want hij zette zich toen in bij de Lokale Omroep Volendam Edam en bij de LOVE kabelkrant.

Verdriet
In het roerige jaar 2001 staat de webmaster ook stil bij zijn persoonlijke verdriet. Reijers houdt een moment stil. ,,Het is moeilijk om aan Michiels dood terug te denken.'' De herinnering is pijnlijk, hoewel de Edammer het verlies een plek gaf. ,,Michiels leven was heel waardevol. Ik word blij als ik aan hem terugdenk.'' Michiel bouwde hutten tegenover zijn huis, tot schande van de buurt. Op school maakte hij tijdens het handenwassen prachtige zeepbellen wat hemzelf fascineerde en hij zocht kwartjes op straat om in het snoepwinkeltje lekkers te kopen. ,,Een jongen met een leuke club vrienden, die ondanks zijn onzekere toekomst iets van zijn leven maakte.''

Door zijn hartafwijking zag Michiel altijd wat blauw in zijn gezicht, kreeg hij weinig zuurstof binnen en raakte hij snel moe. De jongen lag veel in het ziekenhuis, wat hem vertraging op school bezorgde. Op zijn dertiende zat hij in groep 7 van de basisschool, waar hij zich op een dag tijdens het buitenspelen niet lekker voelde. Eenmaal in het klaslokaal zakte hij weg. Reanimatie had geen effect.

In december 2001 maakte Reijers een ‘boek' aan voor zijn zoon. Voor die tijd vond hij dat op zijn site geen persoonlijke zaken moesten staan. ,,Ik dacht dat daar de bezoekers niet op zaten te wachten.'' Na een goed gesprek thuis, besloot de Edammer anders en maakte een register aan voor zijn zoon. ,,Toch jammer dat ik het niet eerder deed. Dan kon ik nu berichten teruglezen die mensen vlak na zijn dood postten.'' Reijers kijkt zelf iedere dag wel even in het boek van zijn zoon. "Iedereen is meer dan welkom om een berichtje achter te laten of een herhinnering aan Michiel te delen in het boek van Michiel. Ook nu bijna 10 jaar na zijn overlijden zijn dat nog steeds waardevolle berichten. Om na te lezen wat anderen aan Michiel willen meegeven.'' (Klik hier voor het boek van Michiel.) Iedereen die er behoefte aan heeft, kan Reijers vragen een boek te maken voor een overleden jongeren. ,,Mits de ouders en naasten het op prijs stellen.''

Leven
Het leven gaat door bij de familie Reijers. Zonen Chris (19) en Robin (15) zijn nu ouder dan hun oudste broer ooit werd. Dochter Indy (7) heeft Michiel nooit gekend. ,, Al onze kinderen zijn even belangrijk.'' Ook de broers en zussen van de slachtoffers van de Volendamramp gaan verder. Dat blijkt uit de bijeenkomsten die Reijers en andere hulpverleners hielden. ,,De opkomst werd steeds kleiner. Blijkbaar redden mensen het. Voor anderen kwam persoonlijkere steun. Ieder vindt zijn eigen weg.''

De website van Reijers bestaat nog. De naam veranderde in edam.volendam.nl en steeds vaker nieuws verscheen er nieuws op dat niets met de brand had. De kern van de site blijft. Dat getuigen het dossier over de brand en de boeken voor de overledenen. Voor iedereen is een plekje.

7 reacties

Nog 1000 van de 1000 tekens

Je e-mailadres wordt niet getoond en alleen gebruikt om je op de hoogte te houden van antwoorden.

  • JasC
    9 oktober 2010 om 19:17

    De uitspraak is trouwens zeer interessant ;)

    ...heeft de minister dat belang ten onrechte aan het besluit van 14 april 2008 ten grondslag gelegd. Het hiertegen gerichte betoog van de stichting is terecht voorgedragen, maar leidt niet tot vernietiging van het besluit van 14 april 2008. Daartoe wordt als volgt overwogen.

    Het is maar goed dat ze de ontheffing nog even op een extra grondslag hadden verleend... phew.

  • pluk de dag
    9 oktober 2010 om 17:30

    De formele aankondiging staat zoals verwacht nu op de website van de Raad van State:

    200802863/1
    Datum van uitspraak: woensdag 21 januari 2009
    Proceduresoort: Hoger beroep
    Rechtsgebied: Kamer 3 - Hoger Beroep - Flora- en Faunawet

    Inhoudsindicatie:
    Bij besluit van 15 augustus 2005 heeft de minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (hierna: de minister) aan de gemeente Edam-Volendam (hierna: de gemeente) ten behoeve van het projectgebied "Zuidpolder-Oost", voor het tijdvak 1 september 2005 tot en met 31 augustus 2010 ontheffing verleend van de verbodsbepalingen in de artikelen 9, 11 en 13 van de Flora- en faunawet (hierna: Ffw), voor zover die betreffen het vangen, bemachtigen of met het oog daarop opsporen, beschadigen, vernielen, wegnemen of verstoren van nesten, holen of andere voortplantings- of vaste rust- of verblijfplaatsen, vervoeren en onder zich hebben van de rugstreeppad (Bufo calamita).

  • Dexter
    9 oktober 2010 om 13:26

    artikel spitsnieuws vandaag:

    Op de A1 tussen Bussum en Muiderberg begint maandag het eerste experiment met dynamische of variabele maximumsnelheden. Verkeersminister Camiel Eurlings geeft het startsein.

    Op het traject op de A1 geldt normaliter een maximumsnelheid van 100 kilometer per uur. Als de verkeersdrukte het toelaat, mogen automobilisten 120 kilometer per uur rijden. In de praktijk zal het betekenen dat buiten de spits en 's nachts harder mag worden gereden, verwacht Jonna Brandsma van Rijkswaterstaat.

    Borden boven de weg en in de berm geven de aangepaste maximumsnelheid aan. De intensiteit van het verkeer wordt gemeten dankzij verkeerslussen in het asfalt die in gebruik zijn voor filemeldingen.

    Sneller

    Weggebruikers kunnen volgens Verkeer en Waterstaat ,,sneller rijden wanneer het kan en langzamer waar het moet''. Afhankelijk van drukte, files en weer varieert de maximumsnelheid. Dat kan de doorstroming en het milieu verbeteren, en de verkeersveiligheid vergroten, is de gedachte erachter.

    Later dit jaar volgen op vier andere trajecten soortgelijke experimenten. Zoals dit voorjaar op de A58 tussen knooppunt De Baars bij Tilburg en Goirle. Daar gaat de maximumsnelheid juist omlaag, naar 80 kilometer per uur, als de luchtkwaliteit achteruitgaat. Er staan palen die de hoeveelheid fijnstof, roetdeeltjes die slecht zijn voor de gezondheid, meten. Als de norm wordt overschreden, ,,gaat de maximumsnelheid voor enkele dagen omlaag'', aldus Brandsma. Op twee plekken op de A12 - Voorburg de stad uit en tussen Gouda en Woerden - gelden vanaf deze zomer aangepaste limieten. Ook de A20 Rotterdam noordbaan komt aan de beurt.

    80 km zones

    De proef luidt mogelijk het einde in van de 80 kilometerzones rond de vier grote steden. Uit onderzoek is gebleken dat de lucht langs de trajecten wel schoner is geworden, maar dat de doorstroming op sommige plekken juist is verslechterd. Zo stond op de A12 bij Den Haag de stad uit het verkeer juist vaker vast. ,,Dit is een middel om te kijken of flexibele snelheden mogelijk zijn in plaats van steeds hardere limieten'', aldus Brandsma. Het zal twee jaar duren voordat duidelijk is of het zover komt