Pastor Beemster vertrekt eind mei 2011 uit onze Volendam

Structuurverandering
Om wat helderheid te verschaffen in de al langere tijd rondzingende geruchten, dat ik Volendam ga verlaten, wil ik langs deze weg kort uiteenzetten, hetgeen onlangs in goed overleg met onze bisschop is besproken aangaande mijn toekomst en de daarmee verbonden consequenties voor Volendam, dat me toch ook dierbaar geworden is. Dierbaar, juist omdat ik in de voorbije zeven jaar heb mogen ervaren, dat er, behalve de nodige geloofsverwarring, in Volendam ook nog altijd veel eerlijk geloof onder de mensen leeft, met name ook onder de kinderen.

Ontheffing taakstelling
Hoewel hetgeen ik nu schrijf ergens wat tegenstrijdig klinkt, heb ik, juist omdat er wat betreft wederopbouw van de katholieke geloofsgemeenschap in Volendam nog altijd goede mogelijkheden zijn, de bisschop gevraagd mij te ontheffen van mijn taakstelling hier ter plaatse.

Niet omdat ik het hier niet naar mijn zin zou hebben, want dat heb ik het wel, maar ik heb dit willen doen, enerzijds omdat ik vanuit mijn verantwoording niet langer het door de tijd heen gegroeide en nu gevoerde (catechetisch en in bepaalde opzichten ook liturgisch) beleid wil, kan en mag ondersteunen en anderzijds omdat ik van mening ben, dat het van groot belang is, dat het eindverantwoordelijk geestelijke gezag voor Volendam ook ter plaatse woont om ook de nodige koerswijzigingen door te kunnen voeren zoals Rome dat nu ook vraagt te doen.

Tijd van experimenten ten einde
Het feit dat Rome de koers naar de toekomst krachtig aan het bijstellen is, spreekt uit de vele documenten en richtlijnen van met name de laatste 15 jaar, waaruit duidelijk naar voren komt, dat de Kerk helemaal afstapt van allerlei catechetische en liturgische experimenten die met name werden uitgedacht in de tweede helft van de vorige eeuw. Het betreft een bijsturing die beslist belangrijk en noodzakelijk is, want, hoewel ook diverse maatschappelijke ontwikkelingen de ontkerkelijking in de hand werkten, is het onmiskenbaar, dat vele van dergelijke experimenten, in tegenstelling tot wat men hoopte, er niet toe geleid hebben, dat onder de jongere generaties de Liefde voor het katholieke geloof is gegroeid.

Integendeel, want met name daar waar allerlei niet rechtzinnig catechetische, dan wel desacraliserende, `verleukende' liturgische experimenten werden uitgevoerd, bleken deze even zo vaak een averechtse, vervlakkende en uitdovende uitwerking te hebben op geloofsleven van zovelen die er mee in aanraking kwamen. Een gegeven dat buitengewoon pijnlijk zichtbaar geworden is in het verdrietige feit, dat in de voorbije 40-50 jaar, jongere generaties massaal afhaakten van het kerkelijk leven, alsook dat de eens in Nederland rijk stromende roepingenbron, na invoering van dergelijke experimenten, plotsklaps nagenoeg droog viel.

Nieuwe lente zichtbaar
Opvallend tegen deze achtergrond is evenwel, dat met name daar waar na de zestiger jaren van de vorige eeuw de onveranderlijke geloofsleer wel op een rechtzinnige wijze naar de tijd toe vertaald werd, dat het katholiek geloof juist daar wel een sterke aantrekkingskracht is blijven uitoefenen, met name ook op de jeugd, zoals in de voorbije decennia zichtbaar is geworden in een veelheid van kleinere en grotere levendige religieuze gemeenschappen die ontsproten aan de tweeduizend jaar oude stronk van de Moederkerk. Jonge, levendige geloofsgemeenschappen, waarvan ik er in de voorbije jaren ook een heel aantal heb leren kennen.

Een prachtig voorbeeld zijn b.v. de `Heralds of the Gospel', een van de nu snelst groeiende bewegingen in onze wereldkerk die het moederhuis heeft in Brazilië, waarvan we nu zelfs een enthousiaste broeder hebben in Volendam die helpt in de kindercatechese. Opvallend is, dat zowel deze, alsook andere nieuwe religieuze gemeenschappen, die zich op het vlak van kerkelijke discipline en de geloofsleer gehoorzaam conformeren met onze Wereldkerk, gezegend worden met vele nieuwe roepingen. Prachtige jonge, frisse, steeds verder ontluikende gemeenschappen, die, als een soort voorboden van een nieuwe kerkelijke lente, het einde van de nu wel ijzig koud geworden geloofswinter lijken aan te kondigen.

Ruimte voor opvolging
Gezien nu het feit, dat het vanuit mijn positie in het huidige werkverband niet mogelijk blijkt te zijn, om ook in Volendam daar waar nodig noodzakelijke, revitaliserende veranderingen op het vlak van de catechese, liturgie en de kerkdiscipline door te voeren, ben ik er, omwille van Volendam, toch wel echt gelukkig mee, dat de bisschop mijn verzoek om ontheffing van mijn taken per eind mei 2011 heeft willen inwilligen.

Gelukkig, omdat er dan, ruimte ontstaat om een nieuwe pastoor te benoemen die dan ook ter plaatse kan komen wonen, om daar waar nodig nieuwe initiatieven te ontplooien, zodat ons prachtige, onveranderlijke eeuwenoude geloof, weer aantrekkelijk gemaakt kan worden, ook voor de jongere generaties. Wat ik overigens vanaf 1 juni zelf ga doen, dat weet ik nu nog niet, wat dit betreft zal ik nog overleg hebben met Mgr. Punt, maar niet onmogelijk sluit ik me aan bij een van de nieuwe bewegingen die nu sterk aan het opkomen zijn.

Vertrouwend op uw begrip voor mijn keuze
Pastor N. Beemster