De verbouwing van Kleine Kerkstraat 2 (foto)

De Leuke Keuken zit alweer zes jaar op het hoekje van de Kleine Kerkstraat. Op 1 april vorig jaar werd het pand gekocht zodat het verbouwd kon worden. ‘Ik dacht dat ik het pand voor een goede prijs had gekocht, totdat ik erachter kwam wat er allemaal mis mee was.'

[caption id="attachment_38165" align="alignnone" width="465" caption="Foto Cor Kes - www.luxphotography.nl"][/caption]

Sinds de opening van De Leuke Keuken is Esther Lapère het stralende gezicht van de winkel, maar haar vriend Jack Jonk, is verantwoordelijk geweest voor de ingrijpende verbouwing. ‘We dachten alleen een muurtje weg te halen, maar dat bleek het enige goede in het gebouw. Als je de verkeerde spijker eruit zou trekken, dan kon de hele boel instorten. Een pand als dit kan je niet een beetje verbouwen, je wordt er gewoon in gezogen', vertelt Jack Jonk. Het pand stamt ongeveer uit 1630 en had oorspronkelijk een trapgevel. Rond 1900 kwamen grote ramen in de mode. De gevel is toen vervangen en een aantal balken en korbelen is eruit gehaald. ‘De winkel is gewoon uit z'n voegen gezakt omdat er geen enkel verband meer was. De kap zat er stevig op, maar het was verder een plumpudding.'

Op instorten
‘Samen met vrienden begonnen we zelf aan het sloopwerk. Een vriend van mij was bezig met een moker om de rare gipswandjes weg te halen. Hij kwam een paal tegen die hij niet weg kreeg. Zelf was ik met een broodzaag in de weer, een decoupeerzaag in het groot, en dacht die paal wel even weg te halen. Maar toen bedacht ik me: een dikke balk voor een gipswandje? Op het moment dat ik de zaag al in het hout had gezet, ben ik gestopt. Dat was maar goed ook. Dat was het enige wat de balk erboven nog ondersteunde. Als ik die had doorgezaagd, was alles in elkaar gestort. Toen durfde ik niet meer zelf te slopen en hebben we er een aannemer bij gehaald. We hebben gewerkt met Leguit en Roos, dat was super. Ze kwamen met goede ideeën en kwamen afspraken na. Twee timmerlieden hebben zelfs in de bouwvak doorgewerkt om er voor te zorgen dat de winkel open kon met Waterdag. Ook de gemeente heeft trouwens goed meegewerkt.'

Betonnen vloer met heigaten
‘Het plan was in eerste instantie om binnen een beetje te gaan verbouwen en later tegen de zijgevel een paar steunberen te plaatsen, maar het bleek gewoon heel slecht te zijn. Een paar stijlen, ik mag ze van de aannemer geen staande balken noemen, waren verrot, dus het moest overal gestut worden. Na veel tegenslagen kon er eigenlijk niets meer tegenvallen, omdat we gewoon alles gingen doen wat we konden doen. Er was hier binnen niets meer, alles was eruit gehaald en afgegraven. Modder op de vloer, muren waar je tussen door keek en balken waarvan sommigen waren weggerot. Echt vreselijk.' Het gehele pand heeft een nieuwe fundering gekregen. Er is een betonnen vloer gestort, met gaten waar de palen van de fundering zijn ingetrokken. In totaal zijn er veertien palen de grond in gegaan. ‘Omdat het pand naar buiten wil zakken staat er in het voorste gedeelte en onder de achtergevel een stalen frame. Maar daar zie je niks meer van. In het plafond zijn stalen strips gemaakt, van stijl naar stijl. Kruislings bovenlangs, zo creëer je strakke schijven en kan het nergens meer heen.'

Origineel houten plafond
‘Tijdens de verbouwing hadden we een gaatje gemaakt in de voorgevel, om te kijken of daar een houten of stalen paal achter zat, maar er zat helemaal niets achter, het was gewoon hol. Ik dacht altijd dat de paal voor de winkel voor de zekerheid was, echter het bleek dat het gehele huis erop steunde. Achteraf is het eigenlijk jaren spannend geweest.' et herstel van de constructie is heel veel werk geweest. ‘Daarna werd het eigenlijk pas echt leuk. We hebben bijvoorbeeld het originele houten plafond en de weggetimmerde korbelen in het zicht gebracht, waardoor het pand ook binnen weer de historische uitstraling heeft die het verdient. Een mooie eiken vloer er in gelegd en alles, inclusief de buitenkant, weer goed in de verf gezet.'

Beroemd cartograaf
Het pand was ooit van een beroemde cartograaf, de gevelstenen aan de voorkant en zijkant zijn stille getuigen van dit verleden. ‘Het is wel de bedoeling dat die weer worden ingekleurd. Ik heb het altijd al een heel mooi pand gevonden. Ik vond het ook echt leuk om het weer op te laten knappen. Natuurlijk voor de winkel, maar vooral voor het pand. Als ik hier nu ben, ben ik gewoon ontzettend trots.'