Motie van wantrouwen

Vorige week donderdag vond in de raad van Edam-Volendam een vrij opvallende actie plaats. Nadat GroenLinks, gesteund door VVD en Lijst Kras, een interpellatie had ingediend over de perikelen rond de verkeerssituatie op de Volendammer Dijk, bracht GroenLinks een motie van wantrouwen in tegen wethouder Wim Runderkamp (VD|80). Dit nadat het dringende verzoek om per direct met nieuwe maatregelen te komen om de dijk voor bussen en auto's op slot te gooien geen meerderheid haalde.

Hoewel er van alles kan worden opgemerkt over de gang van zaken rondom de verkeerssituatie op de Dijk en zeker ook over de gang van zaken nadat een raadsmeerderheid dit voorjaar via een amendement een versnelde afsluiting van de Dijk afdwong, is de ingebrachte motie van wantrouwen vreemd, ongepast en feitelijk te laat.

Een motie van wantrouwen wordt in de politiek ingebracht tegen de wethouder die op dat moment portefeuillehouder is voor de belangrijkste beleidsterreinen. Dat is wethouder Luyckx. Hij is verantwoordelijk als het gaat om de verkeerszaken in Edam-Volendam. Hoewel Runderkamp nog steeds wethouder is, heeft hij sinds mei 2010 nog maar in beperkte mate (openbare werken) raakvlakken met de verkeerssituatie op en rond de Dijk.

Een goed voorbeeld zoals het zou moeten gaan is een motie van wantrouwen inzake het financiële debacle over de Noord-Zuidlijn in de Amsterdamse raad. De nieuwbakken wethouder die deze toekomstige ondergrondse in zijn portefeuille had, nam zijn verantwoording en trad af. De man in kwestie was pas enkele weken in functie had feitelijk part nog deel aan de problemen. Toch hij nam de verantwoordelijkheid voor het werk dat zijn voorgangers hadden achtergelaten.

De motie van wantrouwen kan in dit kader vooral gezien worden als een daad van frustratie (GroenLinks bracht het onderwerp al 35 jaar geleden ter sprake) en lijkt daarmee een persoonlijke aanval op wethouder Runderkamp.Uiteindelijk stemde alleen de fractie van GroenLinks voor het aftreden van Runderkamp. Ook voor Lijst Kras en de VVD was deze motie een brug te ver.

Als GroenLinks het spel helder had gespeeld dan had het Luyckx verantwoordelijk gesteld voor de gang van zaken rondom het Noord- en vooral Zuideinde. Een zuivere manier om je punt te maken. Dan was de uitslag overigens niet anders geweest. En dat moet GroenLinks geweten hebben.
Dat zij dit heftige middel evengoed inzet moet vooral vertaald worden als een vorm van profileringdrang, een manier om ‘de Dijk' weer naar je toe te halen. Want meer was er niet te halen met deze motie.

Jammer dat GroenLinks, die door collega's alom wordt gewaardeerd als een integere en constructieve oppositiepartij, zich hiermee heeft vergaloppeerd. Per saldo is het enige resultaat van deze motie dat burgers een slecht beeld krijgen van politiek en bestuur. Vraag is of GroenLinks dat voor ogen had, toen zij de motie voorbereidde.
Redactie de Stadskrant