Als een koe in de wei

De familie Taam heeft dit jaar 45 jaar een slagerij in Edam. Sinds 13 jaar is de zaak van Johan en Leontine samen.‘Als ik geen plezier meer zou hebben in de winkel, zou ik hem morgen nog verkopen,' aldus Johan Taam.

‘Mijn vader was een zoon van een tuinder in De Rijp. De buurman was slager en mijn vader zag dat hij roomboter op zijn brood deed. De interesse voor het slagersvak was bij mijn vader gewekt en hij ging aan de slag bij de buurman. Na de slagersvakschool is hij gaan werken in Hilversum, daar is mijn broer ook geboren. Mijn vader wilde graag voor zichzelf beginnen en via via kwam deze zaak in Edam naar voren. In 1965 zijn ze hier begonnen en niet lang daarna werd ik geboren,' vertelt Johan Taam. ‘In het begin was het zeker vreemd voor mijn vader. Het was natuurlijk een bestaande zaak, dus hij is eerst samen met de toenmalige slager Rikus Oud gaan werken. Voor mij is het anders, ik ben hier geboren en getogen, ik ken iedereen.'

In vaders voetsporen
Voor Johan was het niet meer dan logisch dat hij in zijn vaders voetsporen zou treden. ‘Ik heb nooit een gedachte gehad dat ik iets anders dan slager zou willen worden. Ik kan ook niet zeggen dat er iets was wat me intrigeerde, ik vond het gewoon een leuk vak.' Ook Leontine komt uit een slagersgezin, ze is de jongste dochter met vier broers. ‘Haar vader en opa hadden een slagerij in Amsterdam. Haar oudste broers hebben bij ons stage gelopen, mijn broer Peter en ik bij de vader Leontine. Zo zijn wij aan elkaar gekomen, we raakten al snel geïnteresseerd in elkaar,' vertelt Johan. Leontine vult aan: ‘Het is niet iedereen gegeven om behalve getrouwd, ook collega's te zijn. Je staat samen voor één doel en daarin probeer je elkaar aan te vullen.'

Steeds je best doen!
Het is er de afgelopen twintig jaar niet gemakkelijker op geworden. ‘Van de tien mensen gaan er landelijk gezien 8.5 naar de supermarkt. Voor de bakker, groenteboer en slager is nog maar 1.5 klant beschikbaar. ‘Het contact met de klant is belangrijk. We beginnen elke ochtend vroeg. Er is altijd beweging in de winkel, het leeft. Klanten zien dat je zelf bezig bent, dat is je kracht. Het is jammer dat het centrum geen supermarkt heeft. Dan moet je als winkel nog steeds je best doen om de mensen binnen te krijgen, maar men loopt er tenminste. De consument wordt makkelijker, heeft het ook drukker. Ik klaag niet, we hebben een lekker druk bedrijf. Er verdwijnen niet alleen kerken, maar ook bakkers, groenteboeren en slagers.'

Invloed van andere culturen
Qua assortiment is de afgelopen jaren ook veel veranderd. ‘Je ziet steeds meer gemaksvoeding, waar we met de maaltijden op in kunnen spelen en sudderlapjes worden minder verkocht. Ik denk niet dat de jeugd nog weet hoe ze dat moeten klaarmaken. Gedurende de week zijn de mensen te druk, juist in het weekend nemen ze de tijd om uitgebreid te koken. Johan: Het vlees was vroeger robuuster, gewoon een slavink, karbonade of tartaartje. Nu heb je meer specialiteiten en de invloed van andere culturen is groter geworden. Mensen gaan verder op vakantie en buitenlandse culturen komen naar Nederland. Je moet je blijven aanpassen, de Keurslager-organisatie helpt vernieuwen. Ze houden een vinger aan de pap, dat is toch prettig.'

Derde generatie
De derde generatie Taam is inmiddels ook werkzaam in de winkel. De zoons van Johan en Leontine werken op zaterdag mee in de slagerij met het maken van worst. De oudste zoon Robbert (18) studeert nu Economie voor toekomstige ondernemers en ziet het vak wel zitten. Johan: ‘Begrijp me niet verkeerd, we draaien nu prima. Maar als we zo blijven zitten zoals we zitten, moet ik nog maar zien hoe het over 10 jaar is, of het dan nog rendabel is voor mijn kinderen om de zaak over te nemen. Het zou goed zijn als de winkels in Edam wat mee gecentreerd zouden zitten. Maar we zien wel hoe het verder gaat. Sinds drie jaar bestellen klanten ook kerstmenu's online, ik zie best gebeuren dat klanten steeds meer via internet kunnen bestellen. Ik sta overal voor open. Op dit moment kijk ik uit naar de feestmaanden, we gaan de donkere dagen met lekkere gerechten als wild en gaan we weer gezellig gourmetten. Ik voel me in de winkel nog steeds als een vis in het water, of misschien toepasselijker: als een koe in de wei!'