Ons dorp in de propaganda of De Volkskrant op oorlogspad
Geachte lezer
Ik richt me maar eens tot U in reactie op de publiciteit over Volendam m.b.t. de heer Wilders en de etikettering van ons dorp die het gekregen lijkt te hebben sinds de verkiezingen. Het treft mij hoe bijvoorbeeld De Volkskrant het moment kiest. Zolang een regering stabiel op een deugdelijke meerderheid in de Tweede kamer leek te kunnen rekenen, was men relatief stil. De beeldvormingsmachine wordt nu een tandje hoger geschakeld nu men de kans ziet, na enkele schandalen, de hele beweging PVV af te schilderen als een beweging die niet alleen op het gewone volk voorkomt, maar ook qua soort lieden daarvan een slechte doorsnee lijkt te zijn. Er wordt bloed geroken, en het artikel is van datzelfde niveau. Hoe karikatureer je er op los, als je voor een gesprek de inhoud mist.
Ik vind het een voorbeeld van de wijze waarop politieke richtingen in deze tijd discussies voeren. Het gaat niet meer om de inhoud. Het is allemaal reclame geworden. Het gaat alleen nog over de mate waarop een richting met alle middelen de ander het spreken onmogelijk kan maken, de argumenten in diskrediet kan brengen, de ander onderuit kan halen zo grondig, dat de eigen ledigheid niet opvalt. En dan doel ik in dit verband niet op Wilders.
Toen de heer Wilders zich met zijn standpunten presenteerde herhaalde zich hetzelfde wat al vele malen geprobeerd is; hoe komen we van de man af, en hoe spelen we zo op de man dat de kiezer naar geen argument luistert en de vertrouwde partijen weer opzoekt, en het zwijgen door kan gaan.
Want argumenten heeft Wilders wel, hoe afschuwelijk het ook zou zijn voor zove waar! als in de PVV ook minder zware, of zelfs criminele, kamerleden de weg naar het pluche lijken te hebben gevonden. Waarom?, vraag ik me dan trouwens af.
Welke sterke punten heeft Wilders dan?
- De situatie in veel delen van middelgrote en grote steden, eigenlijk alle! in dit land, is al decennia lang aan het ontwikkelen naar een leefklimaat dat volstrekt niet het ideaal is geweest van de goedwillende politici uit CDA en PvdA die van de 60er tot en met de 90er jaren een vrij beleid van toelating van allochtonen voorstonden, toen op gronden van humaniteit. De goede bedoelingen zijn ondoordacht in de praktijk gebracht.
- Dat gegeven wordt stelselmatig genegeerd, tot ellende van autochtonen zowel als allochtonen. Daar verzet Wilders zich tegen, terecht.
- De islam, hoewel wel degelijk een religie, heeft onder het ontstane allochtone volksdeel goed gedaan, omdat het ook een bindmiddel is, maar kent ook grote nadelen: Het herbergt mede een politieke islam, die geen middel schuwt om, vaak door een klimaat van intimidatie en vervaging van de openbare orde, een blijvende plek in het Nederlandse spectrum van groeperingen te krijgen. En de islam blijkt niet bereid of in staat dat uit eigen beweging voldoende te stabiliseren of te neutraliseren.
- Dat zou niet zo erg zijn, en bij aller vrijheid behoren, als zij niet ook in de standpunten die uit die politieke islam voortkomen in de praktijk onze open samenleving veroordeelt, bevolkingsgroepen die hier enig respect gingen ontmoeten, opnieuw zwart maakt en het leven onmogelijk wil maken, revolutiovair en totalitaire verbanden boven onze democratie stelt, en zo de eigen jeugd leert. En ja, dan werkt de Islam wel degelijk ook als politieke ideologie!
Ik mis elke volwassen discussie over de aanpak van deze problemen. Welk bestaan hebben we de jonge Marokkaan nu nog te bieden? Wat blijft er over van de welvaart die ze hier ooit hebben gezocht, als ze zich al meer gewelddadig denken te moeten uitleven, met al meer mensen opeen. Wat doen we met de verloren generatie jongeren autochtoon en allochtoon die in deze sfeer opgroeit zonder vorming en structuur? Hadden we hier niet eerder aan kunnen denken? Het beeld is niet goed en wordt slechter!
Het negeren van deze ontwikkelingen en feiten is in niemands belang. Mensen mogen in vrijheid in dit land leven, en dat kan als allen meewerken aan het uitvoeren van aan de waarden van vrijheid en gelijkheid die van eeuwen terug de ruggengraat van onze samenleving zijn geworden, en die een Christelijke wortel kennen waar in mijn visie iedere moslim te goeder trouw in eigen beweging aan kan meewerken, zonder iets goeds uit zijn geloof te verloochenen. Daar en daar alleen ligt een oplossing.
Die islam, die een politieke ideologie is geworden, en die zich daartoe heeft laten vervormen is sterk geworden, spreekt kansloze jongeren aan, en wordt door kwaadwilligen aangestookt en aangevuurd net zoals dat in veel plaatsen in het Midden Oosten al jaren gebeurt, met gruwelijk gevolgen. Ik heb redenen uit eigen waarneming om hier te stellen dat wie dit ontkent, feiten niet wil zien.
Vele mensen uit totaal verschillenden culturen hebben in Nederland in de eeuwen een huis gevonden en is geen strobreed in de weg gelegd. Terecht, want onze beschaving vraagt dat van ons. Maar in aller belang moeten we iedereen, die denkt dat onze tolerantie zwakheid meebrengt, wanneer we het waardevolle in ons land willen beschermen, er aan herinneren dat wij goed wakker zijn.
Dat we beseffen dat tolerantie tegenover ondeugd geen deugd is, en strijdvaardigheid tegenover militant gedreven intoleranten niets te maken heeft met fascisme, maar integendeel nieuw religieus fascisme wil bestrijden. Ik heb een wens; dat als moslims met gezond verstand, zoals de heer Marcouch in Amsterdam-West zoeken naar een volwassen gesprek tussen richtingen in dit land, zij dit niet meer hoeven te doen tegenover een klimaat van intimidatie. Het gebeurt. Dat politieke commentatoren niet meer hun toon in hun commentaar aanpassen na een zeker telefoontje. Het gebeurt. Dat jongeren op scholen niet thuis het gif meekrijgen dat ze openlijk na 911 doet schreeuwen over "de zionistische duivel". Het is gebeurd. Dat ze vrij en sterk worden, samen met anderen in een goed land.
Na de Nazi tijd en de Duitse bezetting hebben velen gezegd: dit nooit weer. We moeten dat ernstig nemen en niet discrimineren, maar ook waakzaam zijn, en elke bedreiging van de zo kostbare vrijheid (WOII vijftig miljoen slachtoffers) met liefdevolle maar ook krachtige hand tegenhouden als dat moet, waar die bedreiging ook vandaan komt. Dan verdienen de standpunten van de PVV het om niet gecriminaliseerd te worden, en geen cordon sanitaire, maar een eerlijke, harde en vooral open discussie in de geest die onze staatsinrichting sterk heeft gemaakt; die van respect voor mens en argument.
Om Gods wil.
En letterlijk in aller belang
Drs. N. Mantje Pr. Volendam