Dirk Besseling speelde perfect in op tijdsgeest (foto)

Wat is de definitie van het woord ‘pionier' en wat zegt de ‘Dikke van Dalen' er over? ‘Een pionier is iemand die als een van de eersten een bepaald gebied betreedt, zodat hij daar zijn weg moet vinden zonder gebruik te kunnen maken van de ervaring van anderen.´ Kort gezegd: een baanbreker. Wanneer je deze grote jas Dirk Besseling aan zou trekken, kon hij nog wel eens redelijk passen. ‘Pionier' is een heel groot woord, maar het was vooral het idee om een bar in Edam te beginnen, wat deze term recht doet. Met dit gegeven in het achterhoofd en het 40-jarig jubileum van De Prinsenbar in het voorhoofd, is het wellicht aardig om wat herinneringen op te halen en eens in de toekomst te kijken.

[caption id="attachment_40195" align="alignnone" width="310" caption="Foto Cos Kes - www.luxphotography.nl"][/caption]

Waarom werd jij stukadoor?
Ik zal je vertellen; het vak ‘stukadoor' loopt als een rode draad door mijn familie aan moeders kant heen. Zoals je weet heet mijn familie van moederskant ‘De Koning'. Zo is Elfstedentochtwinnaar Aad de Koning een oom van mij. Ik heb in ieder geval 4 neven in Purmerend die allemaal stukadoor zijn. Zelf ben ik in 1954 als stukadoor begonnen bij mijn grootvader in Purmerend. Het vak heb ik uiteindelijk achter mij gelaten in 1970 toen ik de Prinsenbar begon.

Bij mij thuis werd vroeger altijd verteld dat stukadoors goed verdienden
In 1968 was er een flinke recessie in de bouw aan de gang en was het voor mijn broer Harry en mij heel moeilijk om aan werk te komen. Ik was na het werk bij mijn grootvader samen met Harry een eigen bedrijf begonnen, maar het uiteindelijke resultaat was in de meeste gevallen ‘minimale prijzen tegen maximale inzet'. Ik kreeg er niet alleen weinig geld voor, ik kreeg ook genoeg van deze gang van zaken. Het was wachten op een goede kans om er uit te springen.

De stap van stukadoor naar barkeeper lijkt niet al te logisch
Ik had geen enkel idee waar ik aan begon. Het was een sprong in het duister. Ervaring op het gebied van horeca had ik niet en van de papierwinkel die bij zo'n stap komt kijken had ik ook al helemaal geen kaas gegeten. Toch bleef er telkens in mijn achterhoofd rondzingen dat als ik ooit eens de kans mocht krijgen, ik een bar wilde beginnen.

Daar zeg je wat. Het woord ‘bar' moest nog worden uitgevonden
Volgens mij viel dat wel mee, al was er in Edam nog geen enkele horecagelegenheid die met dat etiket weg kon komen. Het concept voor een bar had ik van nabij kunnen aanschouwen in De Molen in Volendam. De manier waarop daar alles geregeld was stond mij bijzonder aan en ik schaam mij niet te zeggen dat ik dat concept overgenomen heb om in Edam te introduceren.

Dan komt de papierwinkel toch nog in beeld
Ten eerste moet ik zeggen dat ik Kees Rijswijk heel dankbaar ben voor de mogelijkheid die hij mij heeft geboden om in zijn voormalige winkel een bar te beginnen. Kees zag het helemaal zitten. Ja en die papierwinkel was ik nooit doorgekomen als ik John de Boer niet bij de hand had gehad. Hij heeft mij enorm veel werk uit handen genomen en zelfs tegelijkertijd met mij het horecadiploma gehaald. Voor het geval dat ik zou zakken. Dan kon ik op zijn papieren verder. Als mensen dat voor je over hebben, begrijp je natuurlijk wel dat de Prinsenbar vandaag de dag nog steeds gebruik maakt van de diensten van accountantskantoor de Boer.

De Prinsenbar bleek een schot in de roos
Vanaf de start was het een succes. Ik begon met een platenspeler, versterker, een tap en wat krukken. De platen werden in eerste instantie aangeleverd door klanten en al vrij snel werden wij bekend om de progressieve muziek die wij draaiden. Pink Floyd, Derek & The Dominos, The Stones, Rare Earth en Oscar Benton, de gasten bepaalden eigenlijk welke muziek er in kwam en welke niet. Zo waren populaire bands als The Cats en George Baker Selection ‘not done'. Als je tegemoet komt aan de wensen van je publiek heb je een goede kans op succes.

Dit concept voor de bar was niet eeuwigdurend
Volgens mij zul je met een bar altijd met golfbewegingen te maken krijgen. Dan weer een hele drukke tijd, dan weer iets minder. Zo rond 1987 leek het een goed idee om over te stappen op een soort bar met meer ruimte voor andere activiteiten. De keuken iets ruimer, tafeltjes met stoelen voor eventuele eters, de bar iets meer bewegingsruimte, het vizier kwam nu niet meer alleen op vaste bezoekers, maar ook voor de toeristen werden wij aantrekkelijker. Daarnaast waren wij nu ook in staat kleine bandjes een podium te bieden en dat trok ook weer ander publiek. Je moet mee met het tijdsbeeld.

Niet alleen binnenshuis was De Prinsenbar actief, ook er buiten
Wij waren op veel terreinen actief. Tijdens ons 25-jarig bestaan hadden wij een knalfeest georganiseerd, waarbij Imca Marine op een kar stond en de hele straat op z'n kop zette. Onder initiatief van Dirck de Graaf werden er 2 voetbalteams op poten gezet en kwamen wij uit tegen teams van andere barren. Hoogtepunt was een voorwedstrijd tijdens Ajax - FC Utrecht in De Meer. Wij kwamen uit tegen de supportersclub van Ajax en werden bij de poort opgewacht door Johan Cruijff. Hij liet ons de accommodatie zien en bracht ons naar de kleedkamers. Na 15 minuten spelen stonden wij al met 3-0 achter en een drama leek op komst. Op aanraden van Klaas de Kip ben ik toen ‘zeer objectief' gaan vlaggen waardoor de schade uiteindelijk beperkt bleef tot een nette 4-3. Naast het team sponsorde ik ook nog EVC en organiseerden wij gedurende 15 jaar aaneen, het Prinsenbar-voetbaltoernooi. De meeste horecagelegenheden binnen onze gemeente wilden er maar al te graag aan deelnemen.

Aan alles komt een eind
Ja, dat geldt voor jou, voor mij, dat geldt voor iedereen. In 1998 kreeg ik gezondheidsproblemen en moest een operatie ondergaan. Dat zet je toch aan het denken en uiteindelijk leek het mij toch verstandig het stokje over te geven aan Elza en Max. Het gaat heel goed en ik heb mij alleen nog bemoeid met de administratie. Tot 31 december 2009 heb ik die voor hen bijgehouden. Als je dan ook nog in ogenschouw neemt dat zij door het Strandbadbestuur in de gelegenheid zijn gesteld om het strandbadpaviljoen te pachten zie ik voor hen een goede toekomst. De enige factor waarop zij geen invloed kunnen uitoefenen is het weer, maar dat calculeer je in als je aan zo'n nieuwe uitdaging begint.

Je hebt nu de nodige vrije tijd. Ben je nu actief binnen het verenigingsleven?
Ik ben een groot deel van mijn leven lid geweest van de fanfare in Edam en in Volendam. Die hele kommenstrijd was en is, naar mijn mening, onzinnig. In die hoedanigheid ken ik dus het verenigingsleven vrij aardig en ik ben zelfs tijdelijk voorzitter geweest van de fanfare in Edam. Daar beleefden de leden en ikzelf niet veel plezier aan. Ik houd van korte vergaderingen, terwijl veel ledenvergaderingen door meningsverschillen wel eens willen uitlopen. Het voorzitterschap is dus niets voor mij.

Wat doe je dan in je vrije tijd?
Ik ben door de jaren heen alsmaar fanatieker gaan sporten. Fietsen, wandelen, zwemmen en 3 keer in de week naar een sportschool; ik vind het geweldig om te doen. Het fietsen vormt de hoofdmoot en dat doe ik niet alleen graag in Nederland, maar ook in het buitenland. Zo heb ik tochten gemaakt in Frankrijk, Zuid-Afrika en Indonesië. Ook hierin zoek ik niet de drukte op, maar fiets het liefst met een klein groepje vrienden. Ik trekt eigenlijk het liefst mijn eigen plan.

De toekomst voor de Prinsenbar?
Wat ik al eerder zei, succes beweegt zich in golfbewegingen. Zo stond er eerst in de bar een gewoon biljart. Nu staat er tot verdriet van de oude getrouwen een poolbiljart, maar zijn tegelijkertijd de jongste bezoekers razend enthousiast. Zondag maakt men gebruik van een groot scherm met alle voetbalwedstrijden erop die je maar kunt bedenken. Ook dat is weer inhaken op de toekomst. De kaasmarkten zijn altijd een trekpleister van jewelste. Ook daarin vervult de Prinsenbar een rol. Kortom, de toekomst ziet er goed uit als je tegelijkertijd oog hebt voor de mogelijkheden die er opdoemen aan de horizon.