'Lex grootbrengen is m'n nieuwe levensdoel'

Fotograaf Suzan van de Roemer en journalist Eddy Veerman portretteerden in 2003 en in 2010 dezelfde brandslachtoffers voor de tentoonstelling 'De Kracht van Volendam'. Vandaag: Johan Koning (28).

„Ik heb geen negatief gevoel bij wat is gebeurd. Voor getroffenen werd er van alles georganiseerd. Daardoor leerde ik mijn vrouw kennen, met wie ik twee jaar geleden ons zoontje Lex kreeg. Ik ontmoette ook andere jongeren. Zo kon er van iets verschrikkelijks iets moois groeien. Bovendien kon ik door de opgelopen beperkingen mijn beroep als schilder niet langer doen. Ik ging studeren, waardoor ik een goede baan kreeg. Een geluk bij een ongeluk."

„Ik wilde keeper worden op het hoogste niveau en heb me na de ramp teruggevochten in het doel. Het hoofd wilde wel, maar de aangetaste gewrichten in de schouder laten alleen keepen in een vriendenelftal toe. Dat zijn de overblijfsels. Mijn vrouw kent ze ook. Ten tijde van de brand zat ze op de wc en door de hitte kreeg ze de deur niet meer open. Elk halfjaar moet ze de longarts bezoeken en in kleine gesloten ruimtes kan ze in paniek raken."

„Tijdens de laatste oud en nieuw gebeurde weer een ongeluk. Stak iemand vuurwerk af, waar mijn hand nog boven zat. Mijn hand raakte tweedegraads verbrand. Toen m'n vader belde en 'gelukkig nieuwjaar' zei, vertelde ik het niet meteen. Anders zou hij meteen bezorgd raken. Mijn ouders hebben alles meegemaakt. Toen ze er laatst tijdens een verjaardag over spraken, liepen de tranen over hun wangen. Dan weet je dat ze het er nog steeds moeilijk mee hebben. Het heeft bij mij een plek, maar zal altijd terugkomen. Ik heb nu een nieuw doel: Lex grootbrengen."