Internetlijntje naar de hemel
Een internetlijntje naar de hemel. Het zijn de online condoleanceregisters waar mensen berichten achterlaten voor de veertien overledenen van de Nieuwjaarsbrand. „Was het maar MSN, dan kregen we bericht terug." Het is de wens van Piet Reijers, webmaster van de site www.edam.volendam.nl en maker van de registers. Zelf verloor hij een zoon, overigens niet door de cafébrand. Wel maakte hij ook voor hem een internetboek waar iedereen iets voor of over hem kan schrijven. „Het geeft troost om te zien dat je niet de enige bent die hem mist. Sommige nabestaanden geloven zelfs dat de berichtjes echt aankomen bij de overledenen."
Missen
`Ik mis je meer en meer', staat in het condoleanceboek van Liesbeth Buijs. In maart dit jaar ondertekend door 'vader'. 'Hallo vriend, je bent oom geworden. Erg dat jij dit niet mee mag maken, je ma.' De moeder van Nico Veerman, Aal, praat via het internetregister wel eens tegen haar zoon. En de moeder van Sharon Sombroek schreef een herinnering in het boek van haar dochter. Maar dat is alweer twee jaar geleden. De ouders van de omgekomen jongeren van de Nieuwjaarsbrand laten weten zelden op de online condoleanceregisters te kijken. Mensen die net een stapje verder van de overledenen staan, posten vaker.
Lotgenoten
Jan Schokker, voorzitter van de Stichting Nabestaanden Nieuwjaarsbrand, herkent dat beeld. De uitvaartondernemer komt de ouders regelmatig tegen op de begraafplaats. „De lotgenoten zoeken steun bij elkaar. Ze herkennen zich in elkaars verhalen. Ik denk dat het vooral vrienden zijn die berichtjes achterlaten. Hoewel dat per persoon natuurlijk verschilt." `Heel veel sterkte allemaal. We denken aan jullie.' Ene Tamara postte vorige week bij iedereen hetzelfde bericht. Een `buurvrouw' wil Eric Schokker laten weten dat ze 'm niet is vergeten. En het nichtje van Klaas Koning schrijft dat ze, hoewel ze hem niet persoonlijk kent, vaak aan hem denkt.
Stormloop
Verschillende berichten per jaar verschijnen op de internetboeken. Geen stormloop, wel een regelmatige berichtenstroom die bewijst dat mensen aan de overledenen denken. „Nu de brand tien jaar geleden is, verwacht ik dat mensen vaker iets schrijven in de boeken." De webmaster noemt het boek van Eric Schokker als voorbeeld. „Na een radio-interview met zijn zussen reageert dan weer iemand op zijn internetpagina."
„Voor ouders is het verdriet net zo groot als altijd. Tienjarige herdenking of niet", zegt Jan Schokker. „Voor hen voelt het gemis hetzelfde als gisteren, als vier jaar geleden en acht jaar terug. Hun tijd staat al tien jaar stil, terwijl de rest van de wereld al tien jaar doorgaat met draaien."
Iedereen
Op de online condoleanceregisters kan iedereen zijn verdriet kwijt. „Goed dat ze er dan ook zijn", aldus Schokker. Reijers maakte de boeken in 2001, toen nabestaanden daar om vroegen. Na de cafébrand begeleidde hij broers en zusters van slachtoffers van de ramp. Vanaf dat moment onderhield hij ook een website met nieuws over de Nieuwjaarsbrand. „Familieleden en andere betrokkenen hadden behoefte daar aan", vertelt Reijers. Zo gezegd, zo gedaan. „Wat mij betreft blijven de registers altijd bestaan." Dat er veel op wordt gekeken, weet hij zeker. Laatst keek hij een paar dagen niet in de boeken. „Van drie verschillende kanten kreeg ik mails dat een Amerikaans bedrijf een advertentie in een van de boeken had gezet. Op dat moment realiseer je je weer hoe belangrijk de registers voor sommigen zijn. Ik verwijderde de reclame meteen."