Arts over de knie

Rob van Tol loopt na medische misser met kunstgewricht
Hij had nog niet één liedje gehoord van het concert van Simply Red, of hij moest het Arnhemse Gelredome alweer verlaten. In een rolstoel en kermend van de pijn. Wat begon met een afgescheurde bovenbeenspier, eindigde na medische missers anderhalf jaar en tien operaties later met een kunstknie. Maar het nieuwe jaar lijkt hoop te brengen voor Rob van Tol uit Edam.

Van Tol (49) komt de bewuste vrijdagavond na lange files en een snel avondmaal aan voor een avondje ontspannen in het Vitesse-stadion. „We lopen de trap af naar onze plek. Opeens stap ik mis, en voor ik het wist zit ik op mijn kont. Ik hoor iets als 'plopplop'. Mijn vrouw zegt: 'Wat doe jij nou? We moeten naar beneden! Ik zeg: ik doe helemaal niets meer, ik verga van de pijn."

Rode loper
De EHBO-afdeling van het stadion stuurt de Edammer naar het ziekenhuis. Van Tol, cynisch: „Ik ging in een rolstoel over de rode loper het stadion uit. Dat heb ik dan toch nog bereikt... De suppoost wees nog naar mijn sokken: 'Je moet hier ook niet met Ajax-sokken aan binnenkomen'." In het Waterlandziekenhuis in Purmerend wordt duidelijk dat bij de val de bovenbeenspier van zijn knie is gescheurd. „De orthopeed die mij behandelde, zei dat hij de operatie wel eens gezien had, maar nog nooit uitgevoerd."

Bij de ingreep wordt de spier met metaaldraad vastgezet aan het kniegewricht. Als het opgezwollen been van Van Tol begint te slinken, blijkt die draad dwars door de huid naar buiten te prikken. Toch wordt die draad pas tien dagen later verwijderd.  „Al die tijd was de wond open en was er een bacterie ingekropen. Mijn been was twee keer zo dik en rood. De dokter zei: 'Helemaal mijn fout, die draad had al eerder verwijderd moeten zijn'."

Pijn
Na het verwijderen van de draad volgen nog enkele operaties. Na elke ingreep verzekert de orthopeed Van Tol dat hij daarna weer zijn oude werk als cv-monteur kan oppakken. Maar de Edammer blijft pijn houden in zijn knie.

Bij een second opinion komt aan het licht dat de kruisbanden en de meniscus verkeerd zijn 'gerepareerd' en bovendien is zijn knie veel te veel aangetast door de bacterie. Er zit niets anders op dan het gewricht te vervangen door een kunststof exemplaar. Bovendien moest de bovenbeenspier erg opgerekt worden om weer vastgezet te kunnen worden. Daardoor kan Van Tol zijn rechterbeen nu nog nauwelijks buigen.

„Die arts van de second opinion zei dat het in twee operaties geregeld had kunnen zijn. Eén keer om de spier met draad weer aan de knie te zetten, en de kruisbanden en de meniscus op een goede manier te repareren. En een tweede operatie om de draad weer te verwijderen."

Van Tol blijkt niet de enige met klachten over de orthopeed. In juli van dit jaar concludeert een onafhankelijke onderzoekscommissie dat zijn 'praktijkvoering een risico vormt' voor het ziekenhuis. Hij wordt ontslagen. Vakbond FNV Bondgenoten voert namens Van Tol een zaak om zijn schade vergoed te krijgen. Onlangs heeft de verzekeraar van het Waterlandziekenhuis aansprakelijkheid erkend, waardoor de weg naar een schadevergoeding nu open ligt, aldus de vakbond. Van Tol zal zijn oude werk nooit meer kunnen doen. Hij is volledig afgekeurd.

Aansprakelijkheid
Het Waterlandziekenhuis en de verzekeraar van het ziekenhuis, Centramed, laten weten niet inhoudelijk op individuele gevallen in te gaan. De verzekeraar stelt wel dat het vaststellen van de aansprakelijkheid in deze zaak langer heeft geduurd „dan wij aanvaardbaar achten". Ze zegt haar procedures te hebben aangescherpt en strakkere regie op doorlooptijden te voeren. Ziekenhuis en verzekeraar hebben afspraken gemaakt de zaken van de betrokken orthopeed zo snel en soepel mogelijk af te handelen.