Bij het overlijden van een markante Engelsman (foto)

Bryan Hitchens hield van Edam, zijn barren en inwoners!
Een markante persoonlijkheid, zowel bekend in Buckfastleigh (Engeland/Dartmoor) als in Edam is vrijdag 24 december2010 op 70-jarige leeftijd overleden, Big B. from Buckfastleigh ook wel Bryan Hitchens genoemd. Daarmee is een eind gekomen aan een ruim 30-jarige nauwe band tussen Bryan Hitchens en Edam. Het begon allemaal in de lente van 1979, Gertjan Vlasbloem en Ankie Scheers maakten een rondreis (samen met vriend Gerrit van Essen) door het zuidwesten van Engeland.

Tijdens die reis bezochten ze ook Nationaal park de Dartmoor, een schitterend natuurgebied. Er werden kamers geboekt in de Church House Inn te Holne, een Inn uit de 13e eeuw gevestigd in een piepklein plaatsje midden op de Dartmoor. Na te hebben ingecheckt rond lunchtijd, zochten zij een plekje aan de bar. Hier stond een indrukwekkende man met luide stem grote verhalen te vertellen terwijl hij ondertussen de klanten niet vergat te bedienen. Dat was dus Bryan Hitchens, een vrijgezel, in het weekend vaak achter de bar te vinden in de Church house Inn, en door de week timmerman werkzaam in geheel Groot Brittannië.

Ze raakten aan de praat, en omdat ze gasten waren, werden zij er niet om 2 uur uitgezet (dat waren toen normale Engelse wetten), door de vele glazen die hierbij gedronken werden, moesten ze echter tegen drieën toch een eind maken aan de sessie. Bryan nam afscheid met de belofte dat hij s' avonds terug zou komen met zijn gitaar.

Toen ze aan het begin van de avond weer bij hun positieven kwamen, besloten ze hun snor te drukken en zich niet in de bar te vertonen, Bryan hebben ze die vakantie niet meer gezien. Het volgende voorjaar besloten ze terug te gaan om de vakantie nu geheel op de Dartmoor door te brengen. Kamperen bij een boer praktisch om de hoek van de Church House Inn, en achter de bar stond nu een jaar later dezelfde Bryan, die als eerste de opmerking maakte: That nap took you a long time old boy.

Tijdens die vakantie werden ze vrienden, ze gingen nog een keer terug aan het eind van de zomer voor een snel bezoek, om de Dartmoor in zijn zomertooi te zien. Dat jaar december 1980 bezocht hij Edam voor de eerste maal, blij verrast door de prachtige huizen en grachten maar ook door de openingstijden van de cafés en de lage prijzen voor de (voor Bryan) belangrijke eerste levensbehoefte, de prijs van tabak en bier!

Hij ontmoette de families en vrienden en ook de café bezoekers van ieder café in Edam. Het klikte en vanaf 1980 bezochten, niet alleen zij, maar ook vele andere, zowel familieleden als vrienden, Bryan Hitchens en de Dartmoor. Ieder jaar had Bryan wel gasten uit Edam over die korter of langer bij hem logeerden. Bij aan komst werd de Nederlandse vlag uitgestoken en het feest kon beginnen. De laatste jaren was de volgende generatie Edammers veelvuldig in ‘huize Hitchens' te vinden. Een huis dat vol hing met Edamse herinneringen en foto's. Bryan groeide mee met het lief en leed dat in dertig jaar passeerde. Met name in de laatste situaties toonde hij zijn grote betrokkenheid.

Zelfs de derde generatie mocht al mee met vader en moeder. Edam werd een begrip in Buckfastleigh en in het gemiddelde café werden de Edamse bezoekers als vrienden welkom geheten. De meest vreemde en kleurrijke vogels, rijk of arm, jong en oud, kwamen in contact met de Hollandse bezoekers, die genoten van de gastvrijheid, de vele anekdotes en al wat het leven plezierig maakt. Bryan heeft na 1980 Edam geen jaar meer overgeslagen, hij bezocht Edam minstens 1x per jaar en soms weleens 2x. Toen hij de kermis ontdekte, was het hek van de Dam, een stap te ver voor het ontvangend comité.

Dat waren gezellige maar ook wel uitputtende weken als hij bij ze te gast was, ook zij werden ouder. Dit werd opgelost door zijn vakantie over meerdere adressen te spreiden (Gerie en Wim Maas). Buckfastleigh en zijn bewoners hebben bij velen een plaats in het hart veroverd, evenals natuurlijk de schitterende Dartmoor, ene gebied waar je als bezoeker blind verliefd op wordt. Een enkele maal kwam hij samen met een vriend of vriendin, alleen Grace is meerdere keren meegekomen, Grace kwam later ook wel op eigen gelegenheid naar Edam. Met de stadsfeesten liep ze, alsof het de gewoonste zaak van de wereld was, in middeleeuwse kleding te paraderen.

De laatste jaren zag een ieder hem wel achteruit gaan, zijn gezondheid werd minder en ook zijn scherpe geest verminderde, zijn behoefte om naar Edam te komen leed daar echter niet onder. Waarbij toch wel ieder dag (s' middags) even de Prinsenbar bezocht moest worden, en waar hij ieder jaar als oude vriend begroet werd, eerst door Dirk en later door Elsa en Max. Zijn laatste bezoek was afgelopen zomer, hij kwam samen met Valerie, een vriendin, die hem wat ondersteunde tijdens zijn laatste vakantie in Edam.

‘In november e-mailde hij ons dat hij zijn stem kwijt was, en langs de dokter zou gaan, voor een recept, de dokter stuurde hem echter door naar het ziekenhuis omdat er een gezwel in zijn keel zat.' Het bleek kanker te zijn, besloten werd om een bestralingstherapie uit te voeren gedurende zo,n 7 weken. Echter na vier sessies ontstonden er complicaties met zijn ademhaling, en de behandeling moest stoppen, twee weken later is hij gestorven in het ziekenhuis in Torbay.

Engeland was voor ons Bryan.......................................wij missen een vriend. Edam zal het voortaan zonder de nachtburgemeester van Buckfastleigh moeten doen...

Gertjan Vlasbloem
Luc van den Berg