Nieuws van "Ons Pogen"
Daar zijn we weer met informatie over het nieuwe kinderstuk "Als portretten spoken", dat gespeeld zal worden op 18 en 19 maart in de nieuwe Pius X. We hebben één van de spelers bereid gevonden om enkele vragen te beantwoorden. Deze week is dat Hubert Knuvelder (jawel, de bassist van "The Living Room Band"). Dat Hubert niet alleen een zeer goede muzikant is, maar ook een fantastisch acteur, bewijst hij in dit komische kinderstuk. Een heel prettig mens om mee te spelen, en vooral heel humoristisch; en dat zien wij graag! We willen hem graag aan u voorstellen.
Hubert, wat is jouw achtergrond?
Mijn ouders woonden in Amsterdam en speelden al vanaf hun 20e jaar toneel, en hebben elkaar ook via het toneel leren kennen. Er werd bij ons thuis in Nieuwendam ook vaak gerepeteerd en zijn zo als het ware met toneelspelen opgevoed. Ik heb als kind wel eens een figurantenrolletje gedaan, maar was nooit echt geïnteresseerd in toneel en vond muziek maken veel leuker, en heb vanaf mijn 15e altijd in bandjes gespeeld. Uiteindelijk heb ik mij 2 jaar geleden door Gré Hoogland en Thom van der Woude laten overhalen om bij "Ons Pogen"mee te doen aan een 1 akter en een workshop, waardoor ik meteen de smaak te pakken kreeg.
Ben je wel eens gaan kijken bij "Ons Pogen" en zo ja, wat vond je van zo'n avond?
Ik ben regelmatig gaan kijken bij "Ons Pogen"en vond m.n. de stukken over Volendamse situaties hilarisch, origineel en heel goed gespeeld. Daar heb ik echt van genoten!
Je speelt nu voor de tweede keer bij "Ons Pogen"in een kinderstuk. Zou je het de volgende keer niet eens leuk lijken om in een stuk voor volwassenen te spelen?
Ik heb helemaal in het begin bij "Ons Pogen" in een paar 1akters voor volwassenen gespeeld, en vond dat erg leuk om te doen, maar met het eerste kinderstuk "Voor Twaalven Thuis"was ik meteen verkocht. Zo vreselijk leuk en dankbaar is het om voor kinderen te spelen. Kinderen reageren ook veel spontaner dan volwassenen en je voelt jezelf ook weer een beetje kind met de kinderen.
Zijn er rollen die je nooit zou willen spelen op toneel?
Ik kan zo 1,2,3 geen rol bedenken die ik niet zou willen spelen ja, een Volendammer! Die zou ik niet kunnen spelen, want daar heb je de juiste genen voor nodig.
Je wordt binnenkort opa (sorry, maar bap is alleen voor Volendammers weggelegd). Hoe zie je jezelf als opa?
Ja, bap vind ik nog steeds een van de mooiste Volendammer woorden. Ik word nu over een paar maanden opa, en kan het niet afwachten. Zo leuk lijkt het me. Nou maar hopen dat ik mijn kleinkind niet te veel zal verwennen, maar ik ga zeker over een paar jaar met hem/haar naar een kinderstuk van "Ons Pogen".
Droom je nog wel eens van mij?
Sinds je ons regisseert droom ik regelmatig van je en word ik 's morgens soms badend in het zweet wakker. Dan kijkt mijn vrouw mij fronsend aan en vraagt dan:"Zeker Alice weer?!"
Hubert, bedankt voor het interview en beste lezers, volgende week meer nieuws over "Ons Pogen".
Namens "Ons Pogen" Alice Lautenschutz