Wethouder geeft niet thuis

Katten zijn de dupe
Twee uitnodigingen bereikten mij voor de lancering van een project dat gericht is op de veiligheid van katten en andere weggebruikers, die per ongeluk te water kunnen raken. Wat is het geval? Een aantal verontrustende berichten over het verdrinken van katten was in juli 2009 voor stadsgenote Suzanne Rustenburg al aanleiding om de alarmbel te luiden. Wat bleek? In Leiden was de situatie met zijn vele grachten vergelijkbaar met de situatie in Edam en daar zag men kans om binnen een maand voor elkaar te krijgen dat er kattenklimtouwen konden worden geïnstalleerd.

Belangrijke duw in de rug: bestuurlijke wil van het gemeentebestuur. Ook in Hoorn deed de situatie van verdronken katten zich voor, maar binnen 3 maanden is het daar nu zover dat de katten- klimtouwen deze week worden geïnstalleerd.  En in Edam? Hier wachten we nog steeds.

Wethouder geeft niet thuis
Sinds juli 2009 zijn pogingen in het werk gesteld om in contact te komen met wethouder Runderkamp. Wat na vele pogingen van verschillende zijde niet lukte. Vervolgens volgde een gesprek met een hooggeplaatste ambtenaar, die niet direct onwelwillend stond tegenover een kattenredplan, maar wel alle obstakels noemde. Vervolgens werd het dossier doorgeschoven naar een ambtenaar, die naar eigen zeggen ‘niets met katten heeft'.  Deze ambtenaar schoof het inmiddels omvangrijke dossier door naar een ambtenaar, die wist te vertellen dat sinds oktober 2010 een dergelijk project een bouwwerk is, waaraan bouwkosten kleven.

Feestje in Hoorn
In Hoorn een feestje, Leiden niet langer in last door verdrinkende katten en in Edam? Wachten, wachten, wachten en ondertussen verdrinken ,volgens gegevens van de Dierenambulance, die de trieste taak heeft de dode dieren uit het water te halen, jaarlijks in Edam minimaal 15 katten.
Welk lid van de gemeenteraad in Edam-Volendam doet hier nu eens iets aan? Deze brief zal worden verstuurd naar de gemeente Edam- Volendam- naar de initiatiefnemers van Leiden, Hoorn en Edam, naar de Partij voor de Dieren,en naar verschillende kranten.

Maisa van der Kolk, Edam